.
💠 🍃
زنی به نام امّداوود
در مواجهه با تاریخ، خصوصاً تاریخ اسلام، به اسم زنان که میرسم سراپا جستجو میشوم:
که بود؟ کجای تاریخ بود؟ برای چه کاری؟ سرنوشتش چه شد؟ دامنهی اثرگذاریاش تا کجا بود؟
اما هرچه میگردم، کمتر چیزی پیدا میکنم!
خوب حتماً برای تاریخنویسان گذشته، آیندهپژوهی معنایی نداشته؛ یا تصوری از امروزها نداشتهاند که زن گممیشود در پیچ و تاب زمان و بین مفاهیم و اعتباریات مدرن و خیلی به این گذشتهها نیاز دارد.
یا اصلاً، این زنانِ گمگشته و بدون گذشته، قرار است که رهبران تغییر جهان و مدیران تحول در دنیا هم باشند!!!
اولین بار سال ۸۱ در اعتکاف دانشجویی اسم *ام داوود* را شنیدم. همان اندازه که در مقدمهی اعمال ۱۵ رجب در مفاتیح آمده.
امّ داوود، لقب فاطمه، مادر رضاعی امامصادق -علیه السلام- و زن حسن مثنّی است. زنی که فرزندش در اسارت استکبار و خشم و غیظ منصور دوانیقی گرفتار شد و او دست به دامان دعا، روز و شب گریه میکرد؛ اما فرجی نمیرسید.
به ملاقات امام صادق -علیه السلام- در بستر بیماری رفت.
انگار از غمش هم گِلهای نمیکند تا حضرت صادق -علیه السلام- از او حال فرزندش را پرس و جو میکند.
حضرت به او دعا میدهد. دعا یا معرفت، هرچه هست، دست او را میگیرد میبرد بالا، خیلی بالا. سفرهی توحید برایش پهن میکند.
همین!
ظاهراً هیچ چیز بیشتر دربارهی او در گزارشات تاریخی نیست!
چندین بار جستجو کردم؛ ولی چیز بیشتری نبود!
اما خوب ۲۰ سال هست که من بر سر سفرهی دعایی که فاطمه تعلیم گرفت، نشستهام و حالا امّداوود سال به سال برایم آشناتر و معروفتر شده.
مینشینم تخیّل میکنم که تربیت مادرانهی فاطمه، چطور بود که پسرش داوود، دستگاه کفر و ستم منصور را به لرزه درآورد؟ فاطمه خود چگونه بود که حضرت صادق اسم اعظم خدا را با این دعا به او تعلیم داد؟ چه نوری در وجود او و توسّل او بود که حالا و در همهی این ۱۵ رجبها، به دستِ کلماتی که به او تعلیم شد، مشمولِ عنایت و هدایت الله میشویم؟ دامان وجودش را چگونه در تاریخ گستراند که به برکت اضطرار مادرانهاش، هر سال بین ما زنان و مردانِ عهدکرده برای مبارزه با کفر و طاغوتهای درون و بیرون، ایمان و یقین پخش میکند؟
امّ داوود برای من یعنی:
*میشود زن بود و در سیر بین خود و الله به جایی رسید که در اضطراب مادرانهات، کلید فتح زمین و آسمان را به تو بدهند و هر سال نیمهی رجب، داستان تو را برای مؤمنان زمزمه کنند.*
✍ فاطمه گیتی پسند
@mangenechi