*اصول چهارگانه زندگی امام صادق(ع)*
قِيلَ لِلصَّادِقِ(ع): عَلَى مَا ذَا بَنَيْتَ أَمْرَكَ؟
فَقَالَ(ع): عَلَى أَرْبَعَةِ أَشْيَاءَ؛
عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلِي لَا يَعْمَلُهُ غَيْرِي فَاجْتَهَدْتُ،
وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ مُطَّلِعٌ عَلَيَّ فَاسْتَحْيَيْتُ،
وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزْقِي لَا يَأْكُلُهُ غَيْرِي فَاطْمَأْنَنْتُ،
وَ عَلِمْتُ أَنَّ آخِرَ أَمْرِي الْمَوْتُ فَاسْتَعْدَدْتُ.
از امام صادق(ع) پرسیدند: كار خود را بر چه اساسى استوار ساختهاى؟
فرمودند: بر چهار اصل:
1- فهمیدم كه كسى ديگر عمل مرا انجام نمىدهد، پس (برای انجام آن) تلاش نمودم؛
2- دانستم كه خدا بر کار من آگاه است، پس (از انجام کارهای ناشایست) حيا كردم؛
3- فهمیدم كه روزى مرا ديگرى نمىخورد، پس آرام گرفتم؛
4-دانستم كه پايان كار من مرگ است، پس براى آن آماده شدم.
📚 بحار الانوار، ج75، ص228
🏴⚜🏴⚜🏴