کور بودم و بینا شدم، زین نفهمی دانا شدم
که من غلام کوی اویم، که ز صلبش پیدا شدم
چشم بسته بودم بر این، قهرمانم تا پیش از این
که زیر لطف سایهی او ، من صاحب فردا شدم
درّ کلامش ترانهی دل، دستش سایبان و محمل
دستش بوسه گاه من شد، تا صاحب دنیا شدم
نیست از این سخن فرا تر، در من تا به روز آخر
پدرم هستی و وجودم، من با تو معنا شدم
#عین_صاد