۰۰• بــسمـاللّٰہالرحمـٰـنالرحیــم •۰۰
┄┄┅••=✧؛❁؛✧=••┅┄┄
○◇● یکــْـمینیاتوریستِـــــجــٰادوگـر ●◇○
#بخش_دوّم (پایانی)
من یک نفر را میشناسم که جادوگرِ جادوگران است؛ استادْ تمامِ مینیاتور. حال، توصیف استادنا الاعظم -
#که_نامش_بماند- از کارهای "او" را، زیر انگشتانم
#لمس میکنم: «"او" یک مینیاتوریست واقعیست». البته "او"، یک
#رئالیست_افراطی هم هست.
برای دیدن تابلوهایی که فرشچیان به رنگِ روغن سروده، نیاز به
#ذرّهبین دارید؛ امّا نوآوری و ابداعات "او" را نه با ذرّهبین، که با
#میکروسکوپ هم به زحمت میتوانید ببینید. آری "او" در عرصهی فعالیت خود، یک اَبَر مینیاتوریست است.
"او"، استخوان خُرد کرده رزمگاهِ
#حکمت است. "او" پیرِ میکده
#فلسفه است. "او" یک حکیم است. "او" یک فیلسوف است. تعجب کردید؟! خودمم هم متعجّبم! "او" انسان عجیبیست. "او" شاگرد اوّل مدرسه بوعلی، شهاب الدین، صدرا و محیالدین است.
"او" نامش «مُحَمَّدحسین طباطبایی تبریزی» است. "او" کسیست که به لغت «
#علّامه»، هیبت بخشیده. «علّامه» از صدقه سر "او"ست که علامه است. علامه لغت بزرگیست امّا نه به بزرگی "او".
"او" بهسان جادوگری قهّار در عرصه عریض و طویل حکمت، محصولات ناب و متاعهای گرانبهایی را رندانه و مینیاتوری در لابهلای آثار خویش نظیر «
#بدایه»، «
#نهایه»، «
#اصول_فلسفه» و «
#المیزان» و
#رسالات و
#مقاله های فراوان، پنهان کرده...
علّامه،
#فرشچیانِ_فلسفه است؛ برای درک ظرافتهای جاساز شده در آثار او، باید میکروسکوپی بسیار قوی در دست داشته باشيد؛ میکروسکوپی چون همو -
#که_نامش_بماند.
میناتورکاری، کار من و شما نیست؛ فهم آن هم کارِ ما نیست. امّا بازهم میشود به تابلو «پنجمین روز آفرینش» خیره شد، چیزی از آن نفهمید، امّا حظیط و سرمست شد از آن همه هنر و زیبایی.
میشود «نهایه» را چهار-پنج بار کلاس رفت، صوتِ این استاد و آن استاد را استماع کرد، ولی باز با هر بار خواندنِ مدخل، نکاتی نغز و کامکار صید کرد.
امید است روزی، توفیق دو زانو نشستن محضر علّامه و استفاده از آثار او، درک درست اندیشههای او، و فهم ظرافتهای مینیاتوری کار او، برای یکایک طالبان و عاشقان فکر و
#حکمت حاصل شود.
والسلام، والحمدللّه علی التمام
به تاریخ ۱۴۰۲/۰۹/۳۰
۰۲:۵۴ بامداد
#محمد_برهان