⛔️میزان ارتباط با نامحرم در جلسات اخلاقی و سلوکی
🔹 رشد معنوی و کرامت و شخصیت زن، مساله بسیار مهمی است که موجب تعالی و رشد جامعه می شود اما قبل از آن رعایت عفاف که حالت درونی خویشتن داری است در ارتباط دوسویه زن و مرد در جلسات اخلاقی و تربیتی ضروری می باشد زیرا حیا و عفاف ریشه در فطرت بشر دارد و رعایت آن، به تناسب آفرینش هر یک، متفاوت است.
🔹 از مسائل ابتدایی و بدیهی در تشکیل آن جلسات این است که گامی بر خلاف رضای الهی و دستورات شرع مقدس برداشته نشود.
قرآن کریم، این سند قطعی اسلام، نسبت به امور مرد و زن [و روابط اجتماعی آنها] در مقاطع مختلف، آیاتی - خواه الزامی، استحبابی و یا ارشادی - دارد که به منظور ترقّی معنوی آنان و به جهت نتایج اخروی و زندگی دنیوی آنان است؛ خداوند متعال میفرماید:
وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً، فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ، ذلِکُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِکُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ. [۱] (و اگر چیزی را از آنان [زنان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم] خواستید، از پشت حجابی بخواهید، که این برای قلب های شما و آنان پاکیزه تر است).
🔹 کمتر زنی را در تاریخ اسلام می بینیم که جز به ضرورت، شغل اوّلیِ خود را در فعالیّت های اجتماعی [که با نامحرم برخورد دارد] قرار داده باشد.
امام موسی بن جعفر علیهماالسلام به نقل از پدران بزرگوارش از علیّ علیه السلام نقل فرموده که: نابینایی از فاطمه علیها السلام اجازه خواست [تا وارد خانه او شود] حضرت خود را از وی پنهان کرد (و یا پوشانید) رسول اللّه (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: چرا خود را پنهان کردی؟ او که تو را نمیبیند. عرض کرد: «إِنْ لَمْ یَکُنْ یَرانی، فَإِنّی أراهُ وَ هُوَ یَشُمُّ الرّیحَ» [۲] (اگر او مرا نمی بیند، من او را می بینم و او بُوی مرا استشمام می کند).
🔹 مقام معظم رهبری (مدظلهالعالی) در رابطه با ضرورت رشد معنوی بانوان و مراعات حیا و عفاف می گویند: فکر رشد زنان از لحاظ معنوی و اخلاقی، بایستی یک فکر رایج در میان خودِ زنان باشد. خود بانوان باید بیشتر به این مسئله بیاندیشند. زنان جامعه اسلامی، در سایه تربیت اسلامی می توانند به بالاترین درجات علمی و معنوی نائل شوند… به شما بگویم خواهران، نفوذ فرهنگی غیر اسلامی و ضد انقلابی در ماها بخواهیم یا نخواهیم عمیق است… هرکدام به نحوی و تا اندازهای تحت تأثیر آن فرهنگ قرار داریم، باید آن را عوض کنیم… [و] عیوبی که در وجود ما پیدا می شود را دقیقاً شناسایی کنیم [۳].
🔹 فقیه عارف آیة الله سعادت پرور (قدس سره) ضمن سفارش بر رشد و تعالی روحی افراد، رعایت عفاف را در ارتباط با نامحرم به ویژه در جلسات اخلاقی و سلوکی ضروری می دانستند و درباره مشی استادشان علامه طباطبایی در خصوص چگونگی دستورالعمل دادن به نامحرمان و شیوه تربیت معنوی و سیر و سلوک آنان بیاناتی داشتند و خودشان نیز از آن منش پیروی می نمودند، بدین صورت که فقط از طریق نامه آن هم به واسطه محارم خانم ها، به سوالات آنها پاسخ داده و هیچ خانم نامحرمی را برای مسائل تربیتی به صورت حضوری نمی پذیرفتند، ابتدا باید مَحرم او متن نامه را میدید و بعد از نوشتنِ پاسخ، مجدداً آن را میخواند، و اگر گفته می شد به شما اعتماد کامل داریم، می فرمودند: راضی نمی شوم، باید جواب نامه را بخوانید و به آن خانم تحویل دهید! تا مشکلات و مسائل احتمالی پیش نیاید.
🔹 امروزه با توجه به پیچیدگی های سرویس های جاسوسی و ایجاد انحراف، تحت پوشش عرفان و سلوک و معنویت و دامگذاری های حرفهای و شیوع عرفان های کاذب و کثرتِ به دام افتادگان و حتی سقوط اخلاقی بعضی از اداره کنندگان جلسات معنوی با بانوان، شیوه مرحوم علامه و آیت الله سعادت پرور، امر مستحسنی بوده که امروزه لازم است اساتید اخلاق با توجه و پایبندی عملی به این روش، خود را از مواضع تهمت و مظان خطرات احتمالی دور نگهدارند و ارتباط خود با نامحرم را از طریق واسطه ای که محرم است انجام دهند؛ به دلیل همین خطرات جدی و گمراهی های اغوا کننده بود که مرحوم آیت الله سعادت پرور در اواخر عمرشان این مسئله را مکرر به شاگردان خود - در جلسات و به صورت خصوصی -گوشزد می نمودند.
🔹 از بارزترین نمونه های این روش در رابطه بین استاد و شاگرد نامحرم، می توان از کیفیت ارتباط سلوکی همسر مکرمه ی فقیه عارف حضرت آیت الله سعادت پرور با علامه طباطبایی نام برد که ایشان قبل از ازدواج به وسیله نامه و به واسطه ی اخوی معززشان و بعد از ازدواج نیز توسط همسر گرامی شأن با حضرت علامه در ارتباط بوده اند و بدین طریق دستورالعمل ها را دریافت می کردند.
🔹 نکته جالب توجه این است که آن بانوی مجلله (رحمت الله علیها) در طول سالهایی که تحت تربیت معنوی استادشان بوده اند حتی یک بار با ایشان دیدار نداشتند که این خود می تواند سرمشقی باشد برای کسانی که در راه