#فرهنگ_مهدویت۳
امامت در راستای نبوت
«امامت» در لغت به معنای پیشوایی و رهبری است. «امام» کسی است که سرپرستی یک گروه را در مسیر مشخص بر عهده میگیرد. به نظر اهل سنت امامت حاکمیتی دنیوی و نه «منصبی الهی» است که از رهگذر آن، جامعه مسلمین سرپرستی میشود. ولی شیعه «امامت» را ادامه «نبوت» و «امام» را حجت خدا در میان خلق و واسطه فیض به مخلوقات میداند و معتقد است که امام تنها به تعیین الهی است که از زبان پیامبر«صلیالله علیه وآله» و یا امام پیشین معرفی می شود.
شئونات امام
امام مفسر قرآن و بیانگر احکام
«اسلام» آخرین دین و حضرت محمد«صلیالله علیهو آله» آخرین پیامبر خداست. بنابراین اسلام باید پاسخگوی تمام نیازهای بشر تا قیامت باشد. پیامبر در جایگاه رهبر مسلمین، مطابق نیازها و ظرفیت جامعه اسلامی زمان خود به بیان آیات الهی پرداخته است و لازم است برای او جانشینان لایقی باشند که همچون او به دریای بیکران علم خدا متصل باشند تا آنچه را پیامبر تبیین نفرموده است، بیان کنند.
امام، حافظ و نگهبان دین
دو دین بزرگ الهی «یهودیت» و «مسیحیت» گرفتار تحریفهای فراوان شده است. در مکتب حیات بخش «اسلام» نیز همین خطر وجود داشته و دارد. بنابراین آنچه که قرآن و سنت پیامبر را از تفسیرهای غلط و باطل حفظ کرده و میکند از سخنان امامان و روشنگریهای ایشان بوده است.
رهبری و اداره امور جامعه
کاملترین شکل مدیریت جامعه، آن است که حاکم اسلامی، «امام معصوم» باشد تا مردم بهتر و بیشتر به اطاعت خدا بپردازند.
امام الگوی کامل و مربی مردم
«امام» به عنوان انسان کامل، الگوی جامعی در همه ابعاد انسانی است و بشر به چنین نمونهای نیاز جدی دارد.
ویژگیهای امام
الف_ تقوا و پرهیزکاری و برخورداری از ملکه عصمت.
ب_ علم و دانش که از علم پیامبر«صلی الله علیه و آله» سرچشمه گرفته و متصل به علم الهی است.
ج_ آراستگی به فضائل و سجایای اخلاقی در بالاترین درجات.
د_ توان اداره جامعه بشری و مدیریت صحیح آن بر اساس آموزه های دینی.
بنابراین وجود «امام» حی و حاضر، یک اعتقاد مستحکم و خدشه ناپذیر است.
🔹تلخیصی از کتاب نگین آفرینش(۱)
✍به قلم چمن خواه
ادامه دارد(۲)
@noonvalghalam1