درخت سرو در زمان باستان مفهومی آیینی و عقیدتی داشت. بهنظرمی¬رسد سرو به دلیل سرسبزی همیشگی خود، ریشه عمیقی در باور ایرانیان باستان داشت و مشتملبر مفهومی آیینی بود. سرو در دوران هخامنشی و ساسانی درخت زندگی بهشمارمیآمد و بهلحاظ آیینی جایگاهی ویژهداشت. ازسویی سرو را مظهر شادی روح و زندگی مذهبی میدانستند. ازاینرو مکانهای مقدس در ایران با درخت سرو احاطه شدهاند.
#پست
@parsig_ir