🗓 روایتی از نقش اختلافات در زمینه‌سازی کودتای ۲۸ مرداد 🔸نهم مرداد ۱۳۳۱، دکتر محمد مصدق لایحه‌ای با قید دو فوریت به مجلس تقدیم و خواستار اختیارات شش‌ماهه قانون‌گذاری شد؛ اقدامی که با به چالش کشیدن اصل تفکیک قوا، بذر نخستین شکاف‌ها را در میان رهبران نهضت ملی کاشت. این تقابل صریح، نقطه اوج مسیری بود که از ماه‌ها پیش با بروز اختلافات بنیادین بر سر نحوه اداره کشور آغاز شده بود. 🔹پس از قیام ۳۰ تیر، برخی رویکردهای اجرایی دولت از نگاه منتقدان، نادیده گرفتن دستاوردهای مردمی تلقی شد. مدارا با مسببان حوادث ۳۰ تیر، از جمله احمد قوام، و سپردن مناصب حساس به چهره‌هایی چون سرلشکر وثوق - که متهم به سرکوب معترضان بود - بر دامنه نارضایتی‌ها افزود. آیت‌الله کاشانی در نامه‌ای به مصدق هشدار داد: «از امثال من و شما زیبنده نیست بر خلاف عهدی که با خدای خود و خلق خدا داریم رفتار نماییم که موجب طعن و لعن آیندگان شویم.» 🔸با وجود این هشدارها، دولت با طرح موضوع استعفا، سرانجام اختیارات قانون‌گذاری را از مجلس گرفت. در ۱۸ دی ۱۳۳۱، مصدق در اقدامی تأمل‌برانگیز، تقاضای تجدید اختیارات را به مدت یک سال به مجلس فرستاد. حسین مکی در اعتراض به این رویه از نمایندگی استعفا داد. مصدق در نامه‌ای به رئیس مجلس، تصویب این لایحه را به رأی اعتماد دولت گره زد و نوشت: «از نظر دولت رأی و نظر مجلس شورای ملی در این لایحه به منزله رأی اعتماد تلقی خواهد شد.» مشروح ماجرا را اینجا بخوانید. 🔗 ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 @psri_ir