🔺حقیقت ثارالله/ قسمت دوم
🔹درباره معنای ثارالله، لغت دانان، ثار را دو گونه معنا کرده اند:
۱-خون
۲-طلب خون یا خونخواهی
البته منظور از خون، مطلق خون نیست، بلکه منظور، خون ریخته شده یا همان خونی است که بر اثر کشتن، پدید می آید و معمولاً مطالبه میگردد.
و معنای دقیق و صحیح نیز، همین معناست.
🔸موید:
در زیارت عاشورا، عبارت «طلب ثارکم» آمده؛ طلب خونخواهی، معنا نمیدهد در حالی که طلب خون، معنادار است.
پس باید ثارالله را به همان خون خدا، معنا کرد.
🔹اما خون خدا یعنی چه ؟
🔸بزرگان برای توضیح «خون خدا بودن امام حسین علیه السلام»، از روایات قرب نوافل و قرب فرائض، استفاده کرده اند.
🔹در قرب نوافل، ولی خدا، به اندازهای مقرب میگردد که همه وجودش، خدایی میشود، یعنی خدا میشود چشم او، گوش او، دست او و... .
از طریق خدا می بیند و می شنود و...
🔸 البته بعضی به اشتباه، این امور را مجازی تلقی کردهاند.
🔹برای مثال، دست ولی خدا به اندازهای پاک و توحیدی شده است که دست خداست.
حال آنکه دست خدا یا چشم خدا بودن، یک حقیقت و واقعیت است، نه مَجاز!
🔸در قرب فرائض که مرتبه بالاتری است، بنده به حدی محبوب میشود و غرق در توحید میگردد که جهت بشری او، محو شده و جهت الهیش ظاهر میشود.
🔹مثلاً چشم بشری او، جهت حقانی پیدا میکند و خدا، با چشم او می بیند. چشم او، دیگر چشم خداست، نه چشم او.
به همین دلیل امیرالمومنین(ع) عین الله است.
🔸 خون امام حسین علیهالسلام نیز به دلیل همین تقربی که دارد، خون خدا است.
آیت الله یزدان پناه
@QudsOnline