میانِ سُکوت و شَب، جایی‌ست کِه رَواحی آغاز می‌شَوَد؛
نَه کَلَمه و نَه صِدایى،
فَقَط جان است و خاموشى، پُر اَز گُفت‌و‌گُوست.

کپی؟نه زشته هاا