7- بشر دوستى آدمى را وامىدارد كه به بيماران بىبضاعت كمك كند، به افتادگان دستگيرى نمايد، عناصر گرسنه را سير كند و افراد يتيم را مورد نوازش قرار دهد و از اين قبيل اعمال خيرخواهانهى انسانى.
على (ع) موقعى كه مالك اشتر را مامور مصر مىنمايد و حكومت آن كشور پهناور را به وى مىسپارد دستورهاى لازم را ضمن عهدنامهى مبسوطى كه مرقوم فرموده، به وى مىدهد و در اوايل نامه از بشردوستى و محبت سخن مىگويد و توصيه مىكند كه اين سجيهى انسانى را دربارهى تمامى مردم از مسلمان و غيرمسلمان رعايت بنمايد.
و اشعر قلبك الرحمه للرعيه و المحبه لهم و اللطف بهم و لا تكونن عليهم سبعا ضاريا تغتنم اكلهم فانهم صنفان: اما اخ لك فى الدين، او نظير لك فى الخلق.
مالك! دلت را مهيا كن تا با رحمت و محبت و يا لطف و مهربانى با مردم برخورد نمايى. مبادا همچون درندهاى كه خوردن شكار خويش را مغتنم مىشمارد با آنان مواجه گردى چه آنكه مردم مصر دو گروهاند: يا از نظر دينى برادر تو هستند، يا از جهت آفرينش و خلقت همانند تو، و در هر دو صورت، انساناند و بايد با روش انسانى با آنان معامله نمايى.
در روايت ديگر، مامور ديگرى را مخاطب ساخته و فرموده است:
عامل سائر الناس بالانصاف و عامل المومنين بالايثار.
رفتارت با همهى مردم براساس انصاف باشد و با برادران دينيت از روش خودگذشتگى و ايثار استفاده كن.