3. عز باطنى كه افراد باايمان مكلفاند از پى آن بروند و خويشتن را عزيزالنفس بارآورند آنقدر ارزشمند و مهم است كه قرآن شريف آن را در رديف عز خدا و عز پيغمبر ذكر نموده و فرموده است:
لله العزه و لرسوله و للمومنين.
خداوند عزيز است و پيغمبر اكرم نيز عزيز است و مومنين و متدينين هم بايد عزيز باشند.
قرآن كريم خداوند را عزيز خوانده و فرموده است:
و هو العزيز الحكيم.
پروردگار، عزيز و حكيم است.
راغب مىگويد:
«و العزيز الذى يقهر و لا يقهر»
عزيز كسى است كه مقهور و مغلوب مىكند اما خودش مقهور و مغلوب نمىگردد.
او آفريدگار تمام جهان هستى و مالك واقعى همهى عوالم وجود است، موجودات، آفريدهى او هستند و به جبر تكوينى مغلوب و مقهور او. افراد باايمان كه خود را بنده و مخلوق او مىشناسند فقط او را مىپرستند و خود را ذليل و مقهور او مىدانند و بس، و مقابل غير خدا تن به ذلت و پستى نمىدهند و هرگز مقهور و مغلوب نمىشوند.
اما در عز ظاهرى لازم نيست كه شخص داراى عزت داراى رفعت روح و كرامت نفس باشد، ممكن است كسى از جهتى مورد عزت مردم واقع شود و عملا او را تكريم و احترام نمايند اما از نظر روحى زبون و فرومايه باشد و براى نيل به تمايلات نفسانى خويش و ارضاى غرايز به ذلت تن دهد و پستى را بپذيرد و ارزش انسانى خود را از دست بدهد.