و هب لى مكرا على من كايدنى
كلمه ى «مكر» : راغب مىگويد:
المكر صرف الغير عما يقصده بحيله و ذلك ضربان: مكر محمود و ذلك ان يتحرى بذلك فعل جميل و على ذلك قال (و الله
خير الماكرين)، و مذموم و هو ان يتحرى به فعل قبيح، قال (و لا يحيق المكر السىء الا باهله).
مكر عبارت از اين است كه مكر كننده با حيله فكر ديگرى را از آن چيزى كه قصد كرده است بگرداند
و اين دو قسم است:
يكى مكر محمود و آن مكرى است كه مكر كننده در طلب كار خوبى باشد و در اين باره خدا فرموده است كه: «پروردگار، بهترين مكر كنندگان است.»،
و مكر مذموم آن مكرى است كه مكر كننده در طلب عمل قبيحى باشد و خداوند دربارهى چنين مكرى فرموده است: «جزاى مكر ناپسند نازل نمىشود مگر بر آنان كه مرتكب عمل مكر شدهاند.»