ولى با همه ى مزاحمتها كه مخالفين به وجود آوردند، پيمبران الهى به پيروزيهاى شايان ملاحظهاى نايل آمدند و در اخلاق و اعمال بسيارى از مردم اثر گذاردند و آنان را به راه پاكى و درستى سوق دادند. آنچه از خلقيات حميده و سجاياى انسانى در جهان مشاهده مىشود، منشا اصلاح آنها پيمبران بودهاند. در دنياى مادى امروز كه لذتگرايى بر جهان حاكم شده و به قول يكى از غربيها، انسانيت پيش پاى بت اقتصاد قربانى گرديده، هنوز هم عدهى زيادى متوجه مكتب پيمبراناند و مىخواهند خويشتن را با تعاليم آسمانى آنان منطبق نمايند. خلاصه، پيشوايان دين و فرستادگان خداوند مجراى فيض الهى در اصلاح مفاسد بودهاند، كوشش داشتند تا جايى كه قادرند افكار مردم را بسازند و آنها را مهياى قبول فيض اصلاح بارى تعالى بنمايند و در مواردى كه فعاليتهاى بشرى جوابگوى مفاسد نباشد و نتواند وضع موجود را دگرگون سازد، بايد براى رفع فساد از قدرت رفع قيوم استفاده نمود و اين قبيل مفاسد گاهى جنبهى عمومى دارد و مربوط به همهى مردم است و گاه جنبهى خصوصى دارد و هدف، اصلاح مفاسد شخص معين است و اين هر دو، قسمت در ادعيهى ائمهى معصومين عليهمالسلام آمده است.