يعنى:
اگر مالت را در راه آسايش خود و خانواده و مستمندان و ارحام و دگران صرف نمودى، در واقع اموال خود را خورده اى
و اگر چنين نكنى و اموال را نگاه دارى، اموال تو را مىخورد،
ولى اموال شخص تو را نمىخورد، بلكه شخصيت تو را مىخورد. دين و اخلاق و شرافت و فضيلتت را طعمه ى خويش مىسازد و به رسواييت مىكشد.