دعاي 155 صحيفه سجاديه جامعه
یٰا مَنْ سَبَقَ عِلْمُهُ وَنَفَذَ حُکْمُهُ، صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَأَزِلْ حِلْمَكَ عَنْ ظَالِمِی، وَبٰادِرْہُ بِالنِّقْمَةِ، وَعَاجِلْهُ بِالْاِسْتِئْصَالِ، وَکُبَّهُ لِمَنْخَرِہِ، وَأَغْصِصْهُ بِرِیقِهِ، وَارْدُدْ کَیْدَہُ فیٖ نَحْرِہِ، وَحُلْ بَیْنِی وَبَیْنَهُ بِشُغْلٍ شَاغِلٍ وَسُقْمٍ دَائِمٍ،
ای آنکه علمش گرفته و حکمش جاری گشت، بر محمد و آلش درود فرست، و بردباریات را بردار از ستم کنندۀ بر من، و فوراً از او انتقام گیر، و در ریشه کن نـمودنش شتاب کن، و او را بر زمین افکن و به آب دهانش گلوگیرش ساز، و نیرنگش را بر گردنش انداز، و میان من و او فاصله انداز با شغلی مشغول کننده، و بیماری همیشگی،
وَاسْلُبْهُ رَوْحَ الرّٰاحَةِ، وَاشْدُدْ عَلَیْهِ الْوَطْأَةَ، وَخُذْہُ بِالْمُخَنَّقِ، وَحَرِّجْهُ فیٖ صَدْرِہِ، وَلاٰ تُثَبِّتْ لَهُ قَدَماً، وَنَکِّلْهُ وَاجْتُثَّهُ، وَاسْتَأْصِلْهُ وَجُبَّهُ، وَأَنْزِعْ لِبَاسَ نِعْمَتِكَ عَنْهُ، وَاَلْبِسْهُ الصِّغٰارَ، وَاجْعَلْ عَقْبَاهُ النّٰارَ بَعْدَ مَحْوِ آثَارِہِ وَسَلْبِ قَرٰارِہِ، وَأَسْکِنْهُ دَارَ بَوَارِہِ. اَللّٰهُمَّ بَادِرْہُ، اَللّٰهُمَّ بَادِرْہُ، اَللّٰهُمَّ عَجِّلْهُ، اَللّٰهُمَّ عَجِّلْهُ، وَلاٰ تُؤَجِّلْهُ.
و از او بگیر آسایش و آسودگی را، و فشار را بر او سخت کن، و او را بگیر به فشـردن گلو، و دچار تنگی سینه ساز او را، و قدمی را برایش ثابت مدار، و کیفرش ده و ریشه کنش فرما، و از ریشه برداریش، و او را بریده دار، و جامۀ نعمتت را از او باز گیر، و لباس خواری بر او بپوشان، و قرار ده عاقبتش را به آتش رسیدن، پس از آنکه آثارش را نابود سازی و قرارش را بگیری و اقامت ده او را در سـرای هلاکت. خداوندا او را به سـرعت گیر خداوندا او را به سـرعت گیر خداوندا او را تعجیل فرما، خداوندا او را تعجیل کن و به تأخیر نینداز او را
اَللّٰهُمَّ خُذْہُ، اللهم خُذْہُ، اللهم اسْلُبْهُ التَّوْفِیقَ، اللهم اسْلُبْهُ التَّوْفِیقَ. اللهم لاٰتُنَهْنِهْهُ، اللهم لاٰتُؤَخِّرْہُ، اللهم عَلَیْكَ بِه، اللهم اشْدُدْ قَبْضَتَكَ عَلَیْهِ، وَبِكَ اعْتَصَمْتُ عَلَیْهِ، وَبِكَ اسْتَجَرْتُ مِنْهُ، وَبِكَ تَوَارَیْتُ عَنْهُ وَبِكَ اسْتَکْفَیْتُ دُونَهُ، وَبِكَ اسْتَتَـرْتُ مِنْ ضَـرّٰائِهِ، اللهم احْرُسْنِی بِحَرَاسَتِكَ مِنْهُ وَمِنْ عِدَاتِكَ، وَاکْفِنِی بِکِفَایَتِكَ کَیْدَہُ وَکَیْدَ بُغَاتِكَ. اللهم احْفَظْنِی بَحَفْظِ الْاِیمَانِ، وَأَسْبِلْ عَلَیَّ سِتْـرَكَ الَّذِی سَتَـرْتَ بِهِ رُسُلَكَ عَنِ الطَّوَاغِیتِ، وَحَصِّنِّی بِحِصْنِكَ الَّذِی وَقَیْتَهُمْ بِهِ مِنَ الْجَوَابِیتِ.
خداوندا او را بگیر، خداوندا او را بگیر، خداوندا توفیق را از او سلب کن، خداوندا توفیق را از او سلب کن، خداوندا او را گوارایی مبخش، خداوندا او را عقب مینداز، خداوندا بر تو باد به او، خداوندا محکم بدار گرفتنت را بر او، و به تو پناه گرفتم بر او، و به تو پناه آوردم از وی، و به تو پنهان گشتم از وی، و به تو در برابرش کفایت یافتم، و به تو از زیانهایش پوشانده شدم، خداوندا مرا نگهبان باش با نگهبانیات از او، و از وعدههایت، و مرا کفایت کن به کفایتت از نیرنگش و نیرنگ دشمنانت. خداوندا مرا حفظ کن به حفظ ایمان، و پوششت را بر من بیفکن، که با آن پوشاندی پیامبـرانت را در برابر طاغوتها، و مرا نگهداری فرما با نگهداریات، که آنان را نگهداشتی با آن از هر چه غیر خدایی باشد.
اللهم أَیِّدْنِی مِنْكَ بِنَصْـرٍ لاٰیَنْفَكُّ، وَعَزِیمَةِ صِدْقٍ لاٰتَخْتَلُّ، وَجَلِّلْنِی بِنُورِكَ، وَاجْعَلْنِی مُتَدَرِّعاً بِدِرْعِكِ الْوَاقِیِةِ، وَاکْلَاْنِی بِکَلاٰءَتِكَ الْوَافِیَةِ إِنَّكَ وَاسِعٌ لِمٰا تَشَاءُ، وَوَلِیُّ مَنْ لَكَ تَوَالیٰ، وَنَاصِـرُ مَنْ إِلَیْكَ آوىٰ، وَعَوْنُ مَنْ بِكَ اسْتَعْدىٰ، وَکٰافیٖ مَنْ بِكَ اسْتَکْفىٰ، فَإِنَّكَ الْعَزِیزُ الَّذِی لاٰیُمَانَعُ عَمّٰا یَشَاءُ، وَلاٰ حَوْلَ وَلاٰ قُوَّةَ إِلّٰا بِاللّٰهِ، وَهُوَ حَسْبِی عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ، وَصَلَّی اللّٰهُ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّٰاهِرِینَ.
خداوندا مرا تایید کن از نزد خود به نصـرتی که از هم نگسلد، و ارادهای راستین که خللی نیابد، و مرا فراگیر با پرتو نور، و قرار ده مرا زره پوشانده شده با زره نگهدارندهات، و حفظ کن مرا با حفاظت کاملت، که تو گستـرندهای برای هر چه خواهی، و سـرپرست هر کسی هستی که تو را به سـرپرستی برگزید، و یاری کننده هر کس که به تو پناه آورد، و یار هر کسی که از تو کمک طلبید، و کفایت کننده هر کسی که از او کفایت جست که تو ارجمندی هستی که بازداشته نشود از هر چه خواهد، و نیست نیرو و نه قوتی جز به خدا، و اوست مرا بس بر او توکل نـمودم و او پروردگار عرش عظیم است و درود خداوند بر محمد و خاندان پاکش باد.