» بررسی جنایات استکباری امریکا در ایران و جهان
🔦🔦🔦
تحریک عراق به تجاوز به ایران
مقامات آمریکا پس از شکست سنگین در کودتای «نوژه»، تحرکات شدیدی را برای ترغیب صدام به جنگ با ایران آغاز کردند. برژینسکی، مشاور امنیت ملی آمریکا، برای آمادهسازی عراق برای شروع جنگ و اطلاعرسانی به این کشور، سفرهای محرمانه متعددی در اوایل دهه 80 میلادی به بغداد کرد.
صدام حسین که پس از سقوط شاه، علاقه وافری به ژاندارمی آمریکا در منطقه از خود نشان میداد در نهایت در سی و یکم شهریور 1359 حملات وسیع و گستردهای را به ایران آغاز و با حمایت آمریکا هشت سال تمام، جمهوری اسلامی را درگیر خطرناکترین و طولانیترین نبرد پس از جنگ جهانی دوم کرد.
ورود مستقیم آمریکا به جنگ ایران و عراق در خلیج فارس
نظامیان آمریکایی در حمایت از ارتش بعث عراق در شرایطی که ایران به یک برتری نظامی نسبت به عراق دستیافته بود، حتی از مداخله مستقیم نظامی علیه مردم ایران کوتاهی نکردند. حمایت از عراق در جنگ، علاوه بر تجهیز تسلیحاتی، به حضور نظامی در خلیج فارس و سپس درگیری نظامی منجر شد.
در تاریخ 30 شهریور 1366 هنگامی که رهبر معظم انقلاب اسلامی، به عنوان رئیس جمهور وقت برای شرکت در چهل و دومین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد عازم نیویورک بود، آمریکاییها برای تحتالشعاع قرار دادن تلاشهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران در عرصه بینالمللی کشتی تدارکاتی هشتصد تنی «ایران اجر» را توسط دو فروند بالگرد نظامی، مورد حمله قرار دادند.
دو هفته بعد (16 مهر 1366) نیز بالگردهای آمریکایی در تهاجمی دیگر، قایقهای گشتی سپاه پاسداران را که در آبهای خلیج فارس مشغول گشتزنی بودند، مورد حمله قرار دادند.
همچنین تهاجم وحشیانه ناوهای آمریکایی به ناوچه «سهند» و حمله نظامی آمریکا به سکوهای نفتی ایران از دیگر اقدامات مستقیم نظامی آمریکا در طول جنگ تحمیلی بود.
هدایت و پشتیبانی نیروهای ضد انقلاب
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایالات متحده تلاش کرد تا جنبشهایی تحت عنوان «جنبشهای تجزیه طلبانه» در غرب، جنوب و شمال کشور سازماندهی و علیه نظام تحریک کند. به همین دلیل، نظام جمهوری اسلامی در بخشهایی از کشور همچون کردستان، خوزستان، ترکمن صحرا، آذربایجان، سیستان و بلوچستان تا مدتها با چنین جریانهایی درگیر بود. ولی در نهایت این سیاست آمریکا هم نتیجهای جز دیگر اقدامات خصمانه آن در بر نداشت.
افزون بر این، منافقین نیز از هنگام ورود به فاز شورشهای مسلحانه و عملیاتهای تروریستی بسیار وسیع از سال 1360 به بعد، تحت حمایت خاص دولت آمریکا قرار گرفتند و در طول چهار دهه پس از پیروزی انقلاب، با تقویت و پشتیبانی مادی و معنوی گروههای تروریستی، که به ایجاد رعب و وحشت، گسترش دامنه ناامنی در کشور و حذف شخصیتهای برجسته نظام روی آوردهاند، تا جمهوری اسلامی را با یک بحران امنیتی و مدیریتی مواجه سازند.
طرح ادعاهای بیاساس علیه ایران
پس از شکست حمایت هشت ساله آمریکا از عراق و ناکامی در ورود مستقیم در جنگ با ایران، واشنگتن به جنگ روانی علیه ایران روی آورد و به فضاسازی سیاسی و بمباران تبلیغاتی شدید علیه ایران پرداخت.
در طول این سالها بلندگوهای خبر پراکنی آمریکا همچون صدای آمریکا - بی بی سی فارسی با طرح مستمر ادعاهایی بیاساس، همچون «نقض حقوق بشر» در ایران، «حمایت ایران از تروریسم و گروههای تروریستی در جهان»، «تلاش ایران برای دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی» و «اختلال در روند صلح خاورمیانه»، کوشید تا هم نظام جمهوری اسلامی را از لحاظ سیاسی منزوی سازد و هم مانع پیشرفت آن در زمینه تکنولوژی هستهای و فناوریهای نوین در زمینههای فضایی، موشکی و دفاعی شود. علیرغم اینکه همچنان چنین رویکردی پشت سد نفوذناپذیری ایران جا خوش کرده اما همچنان به اشکال مختلف دنبال میشود.
تحریک ارضی و نفتی همسایگان
مخالفت از عبور خطوط لوله نفت و گاز آسیای میانه از خاک ایران و اعمال فشار بر دولت ترکیه برای لغو قرارداد 20 میلیارد دلاری خرید گاز از کشورمان از دیگر اقدامات شکست خورده کاخ سفید بشمار میورد.
بعلاوه تحریک همسایگان، بهخصوص امارات متحده عربی، برای طرح ادعاهای ارضی در خصوص جزایر سهگانه ایرانی در خلیج فارس و تلاش برای عمیقتر کردن شکاف میان ریاض – تهران بعنوان دو قدرت منطقهای، رویکردی است که در طول این چهل سال هیچگاه آمریکاییها از آن غافل نبودهاند.
اشاعه تروریسم القاعده وداعش برای فروپاشی ایران
مسلط کردن اسلام گرایان افراطی القاعده و طالبان بر افغانستان در ابتدای هزاره دوم به منظور مخدوش جلوه دادن چهره اسلام و گسترش تروریسم، به زعم بسیاری از تحلیلگران و نخبگان سیاسی جهان با هدف ناامن کردن مرزهای امن ایران توسط سرویسهای ....