ما در هر اجتماعی یک درصدی همیشه کسانی هستند که دغدغهمندهای فرهنگی هستند. دغدغهی صحیح و عقلایی و با کرامت انسانی دارند. یک عده هم همیشه کسانی هستند که حجب و حیاء برای آنها پردههایش دریده شده است. کمرنگ است. این دو طرف یک اجتماع هستند. یک دسته کسانی که دغدغهمند هستند و میخواهند حریمها را حفظ کنند نه فقط در خودشان، بلکه دنبال این هستند که در اجتماع هم حفظ شود. یک عده هم هستند که حریمها را نه فقط در خودشان حفظ نمیکنند بلکه تعمد دارند که در اجتماع هم به هم ریختگی ایجاد شود. بین اینها یک طیفی از مردم خاکستری قرار دارند که از نزدیکترین افراد به آن دغدغهمندها شروع میشوند تا نزدیکترین افرادی که دغدغهی بی پردگی دارند. اگر آن کسانی که در رأس هرم به عنوان دغدغهمندهای فرهنگی هستند که میخواهند هم خودشان خوب باشند هم دغدغه دارند که اجتماع خوب باشد. به آن صالح مصلح میگوییم.
روایت هست «اسمائکم عندنا الصالحون المُصلحون» اسماء شما شیعیان نزد ما کسانی است که صالح و مصلح هستند. یعنی هم خوب هستید و هم میخواهید خوب کنید. صالح خودش خوب است، مصلح یعنی تلاش میکند برای اصلاح جامعه. این دغدغهمندها اگر در یک اجتماعی فعال ظاهر شوند، با برنامه و ارتباط جمعی حضور داشته باشند، بلافاصله دو قشر نزدیک به اینها به سرعت جذب اینها میشوند. چون آنها آماده هستند. تا اینها در صحنه خوب حضور داشته باشند، اینها هم در صحنه خوب حضور پیدا میکنند. وقتی اینها در صحنه خوب حضور پیدا کردند اثرش این است عده زیادی یک قدم جلو آمدند. یعنی گرایش جامعه به آن سمت و سو میرود. اثر دیگر هم این است که در مقابل هر کاری که کسی میخواهد در یک اجتماع بیحیایی یا یک کار نامناسب داشته باشد، هزینهاش بالا میرود چون میبیند حضور اینها بیشتر است باید هزینه پرداخت کنند. هزینه فقط مالی نیست، گاهی هزینه آبرویش است. گاهی برخورد با او است. لذا یک عده را با حضور فعالشان به سرعت جذب میکنند، اثر دوم این است که مانع ایجاد میکنند برای کسانی که میخواستند نامناسب و بیحیاء باشند.