شریعتی: اشاره قرآنی را بفرمایید.
حاج آقای لقمانی: آیه 43 سوره فرقان را انتخاب کردم. «أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا» سخن از کسانی است که معبودشان هواهاست به جای خداوند، به جای خدای بینیاز، عظیم، غنی، غدیر، اشیاء و اشخاص را معبود خودش قرار میدهد. لذا این یک سقوطی است که پایان ندارد. یک گمراهی بدون پایان است. اندیشه که انحراف پیدا کرد، انگیزه هم منحرف میشود و انسان دنبالش میرود. توصیه میکنند مراقب باشید فکرتان را، مثال میزنند چوب کبریت اول سرش آتش میگیرد و بعد تمام بدن میسوزد. نشست و برخاست با پاکان مانع میشود. گفتگو با عاملان و اندیشمندان مانع این انحراف میشود. انسان به جای خداوند سراغ اشیاء و اشخاص برود. چون همه ما منبع گریز و گرایش هستیم. میلها و از آن طرف دوری کردنها، اگر در اینطور موارد مراقب نباشیم خدای نا کرده مثل اینها هستیم. «أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواه» (جاثیه/23) بعد خداوند اینها را منحرف میکند. از راه دور میکند چون قدم اول را خودشان برداشتند. گاهی نگاه دلنشین است چون فکر شیرین و دلنشین است.
داستانی از استاد محمد تقی جعفری(ره) بگویم برای کسانی که گاهی رفاه زده میشوند، دنیا زده میشوند. مال زده میشوند و این بد است. استاد محمد تقی جعفری از منزل بیرون آمدند. ماشین آمد رد شود ایشان گفتند: فلانجا! ماشین ایستاد، در را باز کردند، جلو کنار راننده نشستند. مثل عادت همه ما تا روی صندلی نشستند گفتند: خدای من... در را بستند و ماشین حرکت کرد. راننده نگاه کرد و گفت: حاج آقا، گفتند: بله! گفت: چرا اینقدر شما مذهبیها لوس هستید؟ چرا خدای من؟ گفت و گفت و گفت و ایشان شنیدند. دو بیت شعر از جناب سعدی به ایشان گفتند.
چنان لطف او شامل هر تن است *** که هر بنده گوید خدای من است
هرکس میگوید: خدای من، انگار خداوند تمام فرشتگان را بسیج کرده برای همین یک نفر. من بعدها نقش فرشتگان در زندگی انسان را خواهم گفت. خدا میداند اگر انسان هواها را کنار بگذارد و بنده خوب خدا باشد، خداوند میلیونها و میلیاردها فرشته در زندگی او قرار میدهد. کارها همه سر وقت انجام میشود. مشکلات، گرفتاریها، سنگلاخها، سختیها در زندگی نیست.
چنان کار هرکس به هم ساخته است *** که گویی به غیری نپرداخته است
یا ربّ، یا ربّ! خدای من، محبوب من، معشوق من، حیف نیست انسان خدای به این مهربانی را رها کند و صبح تا شب با یک بچه گربه و بچه سگ باشد؟!
چو چوب خشک سزاوار سوختن باشد *** قدی که به هر عبادت دو تا نمیگردد
کجاست لذت بیداری سحرخیزان *** که عمر سر شد و تا صبح حشر خوابیدیم
هرچه میرود به جایی نمیرسد. سراب است، ولی گاهی آب حیات، یا ربها، چقدر انسان را بزرگ میکند. چقدر انسان را والا میکند تا اینکه خدای نکرده بنده ماشین و مبل و برند و تیپ و قیافه و اینها باشد. انشاءالله خدا در این عجزها همه ما را دستگیری کند که بهترین دستگیری این است که انسان در مسیر خداوند باشند و بنده خوب خدا باشد مثل تمام عزیزان سمت خدا.