از آثار سوزن دوزی دوره قاجار است و در سال ۱۲۱۸ هجری قمری به دست حسین آقاسی لندره دوز اصفهانی دوخته شده است. جنس پارچه از ماهوت خارجی و نخهای رو دوز ابریشم است و در آن، رنگهای طبیعی قرمز، آبی لاجوردی، سبز یشمی و سبز مغز پستهای استفاده شده است.
در این سجاده، یک سجاف و هفت حاشیه، محراب را در میان گرفته است. دو حاشیه آن که با نقش پیچک و گل معرق و قلاب دوزی شده است، با چهار حاشیه ساده محصور شده است. در میان این دو نیز حاشیهای پهن با دو نوع کتیبه کوچک و بزرگ و نقوشی از گل و برق معرق دوزی شده است.
در کتیبههای کوچک، اسامی خداوند و در کتیبههای بزرگ دعایی از شیخ بهایی آمده است. سوای این سجادهها چند سجاده دیگر هم هستند که مهمترین آنها «سجاده مخمل گلابتون دوزی مشکی» و سجاده «ماهوت ابریشم دوزی» است که همه دارای ارزش میراثی هستند.