فرمود: «حقيقت و مخّ امر و اعلاى آن و كليد آن و باب اشيا و رضاى خداوند، اطاعت امام است بعد از معرفت او. آگاه باش كه اگر مردى شبها به عبادت ايستد و روزها روزه گيرد و تمام مالش را صدقه دهد و تمام روزگار را حج كند، و نشناسد ولايت ولىّ خدا را تا موالات او كند و تمام اعمالش به راهنمايى او باشد، نيست براى او بر خداى تعالى حقى و ثوابى، و نمىباشد از اهل ايمان.» و بإسناده عن أبي عبد اللّه، عليه السّلام، قال: من لم يأت اللّه عزّ و جلّ يوم القيامة بما أنتم عليه، لم يتقبّل منه حسنة و لم يتجاوز له سيّئة. و بإسناده عن أبي عبد اللّه عليه السّلام، في حديث قال: و اللّه، لو أنّ إبليس، لعنه اللّه، سجد للّه بعد المعصية و التّكبّر عمر الدّنيا، ما نفعه ذلك و لا قبله اللّه ما لم يسجد لآدم كما أمره اللّه عزّ و جلّ أن يسجد له، و كذلك هذه الأمّة العاصية المفتونة بعد تركهم الإمام الّذى نصبه نبيّهم لهم، فلن يقبل اللّه لهم عملا و لكن يرفع لهم حسنة حتّى يأتوا اللّه من حيث أمرهم و يتولّوا الإمام الّذي أمرهم اللّه بولايته و يدخلوا من الباب الّذي فتحه اللّه و رسوله لهم ... الحديث. و اخبار در اين باب و به اين مضامين بسيار است. و از مجموع اخبار استفاده شود كه ولايت شرط قبول اعمال، بلكه شرط قبول ايمان به خدا و به نبوّت رسول مكرم (ص) است.
پی نوشت:
همین مطلب را امام راحل در سخنرانی روز عید غدیر در مقام فرق بین امامت الهی و حکومت مطرح کرده اند که حکومت از فروع دین و در عرض نماز و روزه و... اما برتر از آنها است.
ولی ولايت امام الهی شرط قبول تمام اعمال است.
https://eitaa.com/shjavadabolghasemi/60