معنی و مفهوم حکایت عمر گران مایه 🔽🔽🔽
(متن ⬅️ 📥 - معنی⬅️ 📖)
📥 دو برادر، یکی خدمت سلطان کردی و دیگری به زورِ بازو، نان خوردی.
📖 دو برادر بودند که یکی به سلطان خدمت میکرد و دیگری با کار و تلاش خود روزی به دست میآورد.
📥 باری، توانگر گفت درویش را که: چرا خدمت نکنی تا از مشقّتِ کار کردن برهی؟
📖 یک بار برادر ثروتمند به برادر تنگدست گفت: چرا به سلطان خدمت نمی کنی تا از سختی کار کردن رها شوی؟
📥 گفت: تو چرا کار نکنی تا از مذلّتِ خدمت، رهایی یابی که خردمندان گفته اند: نانِ خود خوردن و نشستن بِه، که کمر زرّین بستن و به خدمت ایستادن.
📖 برادر فقیر و تنگدست گفت: تو چرا کار نمیکنی تا از خواری و پستی خدمت کردن به سلطان رها شوی؟ چون دانایان گفتهاند: از دسترنج خود خوردن و (آسوده) نشستن بهتر است از کمربند طلا داشتن و در خدمت کسی سرِ پا ایستادن.
🔻به دست آهنِ تفته کردن خمیر
به از دست بر سینه، پیشِ امیر
معنی:
آهن گداخته و داغ را با دست خمیر کردن بهتر از دست بر سینه ایستادن در خدمت پادشاه است.
🔻عمرِ گرانمایه در این صرف شد
تا چه خورم صَیف و چه پوشم شِتا
معنی:
عمر ارزشمند و گران بهای خود را با فکر کردن به این که در تابستان چه بخورم و در زمستان چه بپوشم، هدر دادم.
🔻ای شکم خیره، به نانی بساز
تا نکنی پشت به خدمت، دوتا
معنی:
ای شکم گستاخ به تکّه نانی قانع باش تا مجبور نباشی برای خدمت کردن به این و آن خم شوی و تعظیم کنی.
🌹🌹💡💡مهم💡💡🌹🌹