تنها بنگر و دور ایست و دور بین به هاله سحابی وجودت که چگونه با غم تنیده‌ای و خود نیز درنیافتی که چگونه گودالی برای دفن خود کنده‌ای؛ تفکر را فرابخوان،قلب را در ایست بازرسی خاموش کن و عقل را به خردی واقع‌بین تبدیل کن هاله سحاب را بشکاف و به درونش سفری کن،ریسمان‌های غم را به شعله‌ی برافروزنده‌ای بدیل کن سپس خاکسترِ مرده‌اش را به دنیای نیستی دور انداز. تا در استقبال از مستقبل از آن سرگذشت عبوس با عُجب و غرور یاد کنی.