تا حالا
از پشت پنجره چرک و گِل مال
باغچه زیبای توی حیاط خانه را دیدهای!!
گل هست،سبزه هست اما
«پنجره»
که قرار بود«راه»بگشاید
خود،
سد معبر کرده و جلوی دید و دیدار را
بسته است!
بر «آینه دل»
اگر گرد گناه و غفلت نشسته باشد
عمراً بتوانیم در «نماز» و «دعا»
رخِ ماهِ محبوب ببینیم!
«او»
هست!
جلوهگری میکند همچون آفتاب اما
پنجره دل را
با گرد و غبار هزاران غفلت و خطا
گِل گرفتهایم!!
«نماز»
«شاخص» است برای این که
بدانیم بلکه هر روز متذکر شویم
حال و روز دل مان چگونه است!؟
اگر
سرد و بی روح و خسته کننده است
یعنی
غفلت و لغزشهای ما،
سر به فلک کشیده و «بدجور»
پنجره و آینه دل را
گل اندود کرده تا قامت رعنای یار نبینیم!!
ماه«رمضان»
مثل بهار،مثل عیدنوروز
فرصتی برای«خانه تکانی» و گردگیری است!!
قطرات اشک توبه و پشیمانی این ماه،
مثل قطرات «باران»
گرد و غبار یکساله را
پیش از سفت و سخت و اندود شدن
میشُوید و با خود میبرد و آینه دل را
مثل روز اول،
جلا و صفا داده و صیقل میزند!!
خدای مهربان!
از تو،بسیار ممنونیم
برای هدیه «دو»بهار به آدمی
در هر سال!
«بهار دل» و «بهار طبیعت»
دو فرصت مغتنم
برای خانه تکانی و «نو»شدن!
امسال اما همزمان
به استقبال «بهاران» میرویم!
نور علی نور!
بهار دل،«رمضان»!
بهار طبیعت،نوروز!
پا بر دیده دل و چشم ما میگذارید
خوش آمدید!
همین
✋
بهار دل و بهار طبیعت
عید و شادی دلها
بر همگان، میمون و مبارکباد