هراس از دو تصمیم راهبردی
و برگشتناپذیر ایران - ۱
هنگامی که دولت آمریکا رسما از برجام خارج شد، جماعت منفعل یا مأمور، ادعا کردند «ترامپِ دیوانه» قصد جنگافروزی دارد و بنابراین باید صبر پیشه کرد. آنها نام غلطانداز «صبر استراتژیک» را برای انفعال و پایبندی یکطرفه به تعهدات برجامی گذاشتند. این دوره تقریبا سهساله (و به یک معنا هفتساله) به سر آمده است. آن معطلی مزمن، در حالی بود که تحریمها از فردای اجرای برجام، توسط دولت اوباما و سپس ترامپ رو به تزاید گذاشت؛ ویزا، سیسادا، آیسا، کاتسا، مصادره پیاپی اموال ایران و بلوکه شدن دوباره درآمدهای نفتی ایران در کشورهای دیگر. اما با روی کار آمدن مجلس انقلابی و تقویت ساخت درونی قدرت، ورق برگشته و اقتدار بازدارنده کشور در حال تقویت است.
طیف سیاسی- رسانهای منفعل (یا مأمور) در آستانه سالگرد شهادت سردار سلیمانی، مجدداً مدعی شدند ترامپ دیوانه است و نباید بهانه دستش داد که در این ایام مانده از ریاستش، بزند و دربرود! میگویند نه انتقام خون شهید سلیمانی را بگیرید و نه انتقام خون شهید فخریزاده را، نه برنامه هستهای را احیا کنید و نه تحریمها را دور بزنید؛ چون ترامپ دنبال بهانه است! آنها با همین ادعا که بهانه را باید از دست آمریکا و اروپا گرفت، خودتحریمی و خودتخریبگری بیسابقه ذیل برجام را توجیه کردند و سپس به ضرورت تمکین از FATF و دیکتههای بعدی غرب درباره توانمندی موشکی و نفوذ منطقهای توسعه دادند! تحریمها و تهدیدهای بیسابقه، از متن همین نسخه غلط و آلوده به نفوذ دشمن جوشید.
اما درباره انگارهسازی احتمال اقدام نظامی دشمن در ایام باقیمانده دوره ترامپ باید گفت: اولا نیروهای نظامی توانمند ما همواره طبق مأموریت خود، دست بر ماشه دارند و این عزم و احتیاط، هم منحصر به دوره دولت دموکراتها و جمهوریخواهان نیست. چنانکه در دولت اوباما هم بارها با تهدیدهای نظامی رسمی یا پنهان مواجه میشدیم و همانها، جنگ نیابتی را در عراق و سوریه برافروختند و هدف اصلیشان ایران بود.
ثانیا رهبر انقلاب پیش از این چند بار، پاسخ تهدیدهای مشابه و ادعای «بزن و دررو» را دادهاند. حضرت آیتالله خامنهای ششم شهریور ۱۳۸۶ - در حالی که گفته میشد جرج بوش ممکن است در ماههای پایانی ریاستش، مرتکب دیوانگی شده و به ایران حمله کند- در جمع مسئولان نظام فرمودند «... تهدید میکنند. تهدید اهمیتی ندارد. این را من به شما عرض بکنم: اولاً، تهدید تازگی ندارد؛ ما بعد از جنگ تا حالا - از سال ۶۷ تا حالا- مرتباًً تهدید شدیم به حمله نظامی. اگر به حافظهتان مراجعه کنید، کسانی که در جریانات هستند، میدانند. بنده تقریباً بیش از همه تهدیدها را میدانم؛ چون گاهی اوقات یک چیزهایی به ما منتقل میشد که به دیگران هم منتقل نمیشد. دائماً ما تهدید داشتیم. نمیگوییم این تهدیدها بهطور قطع تحقق پیدا نخواهد کرد؛ ممکن هم است تحقق پیدا کند؛ بکند؛ اثر این تهدیدها این است که ما را آمادهتر میکند. ثانیاً، آن کسانی که تهدید میکنند، این را باید فهمیده باشند، حالا هم بفهمند؛ تهدید نظامی ایران و تعرض نظامی به ایران بهصورت بزن و دررو، دیگر ممکن نیست. هر کس تعرضی بکند، بهشدت عواقب آن تعرض، دامنگیر او خواهد شد. ثالثاً، اینهایی که تهدید میکنند، مقصودشان این است که تو دل مسئولان را خالی کنند؛ تو دل مردم را خالی کنند. من عرض میکنم: تو دل کسی خالی نمیشود با این حرفها؛ نه مسئولان، نه آحاد ملت. ولی این اثر را دارد که مسئولان را به تقویت آمادگیها سوق میدهد؛ چون مسئولان وظیفه دارند احتمالات ضعیف را هم مورد نظر قرار بدهند. من نگاه میکنم به سالهای گذشته - مثلاً سال ۷۵ یکی از سالهایی بود که تهدید نظامی در زمان کلینتون بهشدت جدیت پیدا کرد- و میبینیم تهدیدها موجب شد مسئولان ما در بخشهای گوناگون فنىِ- نظامی کارهای نو و جدیدی را انجام دادند؛ آمادگیهای بیشتری پیدا کردند. هر دفعه که تهدید بشود، یک آمادگی بیشتری بهوجود میآید. اثرش خالی کردن تو دل مردم و مسئولان نیست؛ اما اثرش آمادهسازی بیشتر کشور هست. بنابراین به ضرر ما تمام نمیشود».
رهبر انقلاب همچنین 16 اردیبهشت ۱۳۹۴ درباره تهدیدهای نظامی مکرر دولت اوباما تأکید کردند: «ملّت ایران، مذاکره زیر سایه تهدید را برنمیتابد. چرا تهدید میکنند؟ چرا غلط زیادی میکنند؟ میگوید اگر چنین نشود، چنان نشود، ممکن است ما حمله نظامی به ایران بکنیم؛ اوّلاً که غلط میکنید؛ ثانیاً من در زمان رئیسجمهور قبلی آمریکا - آنوقت هم تهدید میکردند- گفتم دوران بزن و دررو تمام شده؛ این جور نیست که شما بگویید میزنیم و در میرویم؛ نخیر، پاهایتان گیر خواهد افتاد و ما دنبال میکنیم. اینجور نیست که ملّت ایران رها کند کسی را که بخواهد به ملّت ایران تعرّضی بکند؛ ما دنبال خواهیم کرد».
🔻ادامه دارد🔻
#محمد_ایمانی
@tahlile_siasi