♨️
لحظه تولد، لحظه قرار گرفتن ما در قایقی است که در رودخانهای به سوی حفرهی سیاه مرگ در حرکت است. ما در این قایق قد میکشیم و پیر میشویم، بدون اینکه حتی لحظه ای بتوانیم آنرا متوقف کنیم یا به سرنوشت دیگری، جایی جز حفرهی مرگ، منحرفش کنیم. تمام قایقهای پیش از ما، بدون استثنا به این حفره افتادهاند. کل زندگی، بودن ما در این قایق، لحظهی پیشامرگ است.
همهی آنها که به سوی مرگاند، به کاری جز آگاهی نسبت به حفرهی مرگ مشغولند. فقط آنها که به یاد حفرهاند، متوجه "بودن" خود پیش از آن حفرهاند.
به تعبیر هایدگر، در مرگ، خفای بزرگ "بودن" آشکار میشود. لحظهی این آشکارگی، که محصول انس با یاد مرگ است، امکان قیام حقیقی انسان در عالم(اگزیستانس حقیقی) فراهم میشود و او به وادی "حیرت" قدم میگذارد. حیرت، سرآغاز هنر و تفکر حقیقی است.
اللّٰهمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّكَ ٱلْفَرَجَ
جهت سلامتی و تعجیل در فرج مهدی فاطمه صلوات
الّلهُمَّ صَلِّ عَلَے مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فـَرَجَهم
یاعلیمدد🌻🌻🌻