دوروز دیگه سه ماه میگذره از پیامم و من هنوز دست و پا زنان جلو میام و گاهی ام عقب میرم:)...
امیدوارم اما رنج ش از همه رنج های زندگی بیست ساله بیشتر و عمیق تر و طولانی تره
سَبَب:)
دوروز دیگه سه ماه میگذره از پیامم و من هنوز دست و پا زنان جلو میام و گاهی ام عقب میرم:)... امیدوارم
دوست ندارم اینجا جولانگاه پیامای شخصی م باشه ولی واقعا امیدبستم به دعای شما که گره این روزای منو باز کنه
روز هارو که میشمارم باورم نمیشه چیشده
چی شده که من از همه ی اونچه که بودم فاصله دارم
خداروشکر که دیرتر نشد...
شاید من هنوز اونقدری که باید نفهمیدم که خدا پایان امتحانو اعلام نمیکنه
شاید هنوز میتونم چیزای بیشتری رو بنویسم تو برگه م
دعا نکنید سایه ی رنج از زندگی م کم شه...
آدمی زاد با درد زنده ست
و کاش بتونم قدمو ازین درد بلند تر کنم
من مردم عزیزمان را به بیتفاوتی دعوت نمیکنم، به نظارت نکردن دعوت نمیکنم؛ آنها را به اهتمام در مسائل اساسی کشور دعوت میکنم؛ امّا اصرار میکنم که برخوردها نه از سوی مردم نسبت به مسئولین و نه از سوی مسئولین نسبت به منتقدین، تخریبی نباید باشد؛ نه تحقیر باشد، نه اهانت باشد.۱۳۹۴/۰۱/۰۱
بیانات در حرم مطهر رضوی
[در محیط نظامی] هیچ مانعی ندارد که اگر شما میخواهید به زیردست خود جملهی توبیخآمیزی بگویید، آن را با تعبیراتِ جمع به کار ببرید: شما این کار را اشتباه کردید، من شما را توبیخ میکنم، شما باید مورد شماتت قرار بگیرید. لازم نیست مثلاً بگویید، مردکِ فلان فلان شده، چرا این کار را کردی. در کلمات و برخوردها، مطلقاً اهانت را بربیندازید و ریشهکن کنید؛ چون خلاف شؤون اسلامی است. امیرالمؤمنین(ع) فرمود: «انّی اکره لکم ان تکونوا سبّابین»(۱). فحّاش نباشید، بددهنی چیز بدی است؛ لیکن سهلانگاری در این کارها هم بد است. رفیق و غیر رفیق را هم ملاحظه نکنید، در رودربایستی هم گیر نکنید؛ آییننامهی انضباطی را با قدرت تمام اعمال نمایید.۱۳۶۹/۱۰/۲۲
بیانات در دیدار فرماندهان عالىرتبه نظامی و انتظام