من دیگه نرفتم نقد شعر ، من دیگه با دوستام نرفتم پارک ، من نرفتم سراغ کسب و کار من نرفتم قرآنمو حفظ کنم من نرفتم عین آدمیزاد واسه باشگاه طنز مطلب بنویسم من داستانامو نصفه ول کردم من پارچه خیاطی مو برش زدم و ندوختم من بینوایانو شروع کردم و تموم نکردم من....

تازه اینا کارهای خیلی دم دستیه

معلوم نیست چقدر کار جدید هست که میشه گشت و پیداش کرد

چقدر ذهن آدم محدوده اونی رو میخواد که نداره

من نشستم دونه دونه کارهایی که نمیشه یا ممکنه نشه رو ردیف کردم و به خاطرش خشمگین شدم چرا هیچ وقت دونه دونه کارهایی که میشه منو به ادامه مصمم نکرده؟

تازه فقط خدا میدونه که چقدر ازین شدنا شدنیه و چقدر ازین نشدنا نشدنی

شما صدای نقاره خانه ی حرم حضرت معصومه سلام الله علیها را میشنوید:

الهی قادر مطلق تویی پروردگارا دشمنانت را به دستان ما مجازات کن صدای شهید تهرانی مقدم

آخ خدا

واقعا چقدر چیزهای بی ارزشی مارو آزرده خاطر می‌کنه

بدقولی یه آدم

خواسته یه آدم