و دیگه فک کنم ثبت نامشون هم بسته شده

درباره طراحی به یه نتیجه ایی رسیدم که نمیدونم درسته یا نه فقط براساس همین تجربه کوتاهی که داشتم میگم مخصوص کسایی که به نقاشی علاقه دارن و میخوان به صورت حرفه ایی ادامش بدن🦦

من این نظر رو دارم که کسی که طراحی‌ش خوب نیست یا در حد متوسطه، توی مسیر نقاشی خیلی سخت‌تر پیشرفت می‌کنه. البته نمی‌گم نمی‌تونه، ولی خب معمولاً خطاهاش خیلی بیشتره نسبت به کسی که طراحی قوی‌تری داره. در واقع طراحی یه پایه‌ست وقتی طراحی‌ت قویه یعنی تقریبا پنجاه درصد مسیر رو رفتی اون‌ موقع وقتشه که بری سراغ مبانی رنگ، ترکیب‌بندی، بافت، و تکنیک‌هایی مثل رنگ روغن. ولی اگه طراحیت ضعیف باشه تو حتی بهترین رنگارو کنار هم بذاری و رنگ گذاریت قوی باشه اما اون نسبت های حالا مثلا چهرت درست نباشه بهترین رنگ گذاری هم نمیتونه کارتو خوب نشون بده

پس اگه کسی به یه تکنیک یا مدیوم مثل رنگ روغن علاقه‌منده به‌نظرم قبلش باید طراحی‌ش رو قوی کنه.نه در حد یه استاد ولی حداقل باید بتونه آناتومی بدن، اشیای بی‌جان، چهره و حیوان رو بدون اشکال خاصی بکشه. حتی پیکاسو هم که آثارش خیلی شخصی و سبک‌دارن، اول کار طراحی آکادمیک و رئال رو بلد بوده.یعنی اول بلد بوده دنیای واقعی رو درست نشون بده، بعد رفته سراغ تغییر و دخل و تصرف توی اون دنیا کسی که بتونه دنیای اطرافشو درست درک کنه و بیاره روی کاغذ، حالا می‌تونه آگاهانه توی اون تغییر ایجاد کنه.مثل کسی که توی پرسپکتیو قوی شده و حالا می‌تونه با هدف، بعضی چیزا رو توی کارش بشکنه یا تغییر بده. نه از روی ناتوانی و ضعف بلکه از روی تسلط و آگاهی

برای همینه گاهی ما یه سری از نقاشی هایی رو میبینیم که عجیب غریبن یا به واقعیت نزدیک نیستن ولی انگار چشم مارو اذیت نمیکنه انگار حتی اون خط کج و منحنی که گذاشته درسته با واقعیت فرق داره اما اون حس خراب بودن کار رو بهمون نمیده چون اون هنرمند با آگاهی و تجربه و تخصصی که داشته تغییر ایجاد کرده

توی طراحی کاراکترم همین موضوع صدق میکنه من ازیه استادی که کارش توی کاریکاتورسازی بوده راجب طراحی کاراکتر پرسیدم یه جورایی همینو میگفت ایشون گفتند که اول باید خود آناتومی سر رو تمرین کنی تا محل قرار گیری اجزای چهره بیاد دستت و درک کنی بعد که آناتومی سر دستت اومد حالا میتونی اجزای چهره رو تمرین کنی و اونارو توی صورت جای گذاری کنی مثلا وقتی خود اسکلت سر رو تسلط پیدا کردی میتونی بیای تغییر توش ایجاد کنی مثلا چونشو دراز تر بکشی یا کوتاه تر،پیشونی بلند تر یا کوتاه و....

میدونم برای ماهایی که سریع دوست داریم به یه نتیجه خیلی خوبی برسیم طراحی عذابه ولی حقیقت همینه که طراحی پایه هر تکنیکه و توش ضعف داشته باشی، توی اون تکنیک خیلی دیرتر به یه نتیجه مطلوب میرسی

کار های آقای روح الامین رو دیدین دیگه اگه طراحی ایشون ضعیف بود مطمئنا کار خوبی تحویل نمیدادن مخصوصا چون بیشتر آناتومی توی کاراشون دیده میشه

یه پیشنهادیم دارم مطمئنا شاید یه عده گارد بگیرن سمت طراحی هایپر رئال یا همون سیاه قلم نرین میتونید به عنوان یه منبع درآمد بهش نگاه کنید و حتی خب عادیه بعضیا به این سبک علاقه دارن مخصوصا توی ایران طرفداران زیادی داره اما نباید به چشم این بهش نگاه کرد که من قراره توی طراحی پیشرفت کنم من خودم چند سال پیش که هایپررئالو شروع کردم اولش فکر میکردم طراحیم با این سبک خیلی پیشرفت میکنه ولی متاسفانه این سبک اینطوریه که فقط یه نتیجه رضایت بخشی به هنرجو میده درحالی که اصلا توی طراحی نمیتونه پیشرفت کنه بیشتر طرح اولیه کار که چهره هم هست رو حالا با چاپ اون عکس و چاپ کردنش روی مقوا و خطوط شطرنجی انجام میدن این درصورتیه که توی طراحی ما با اندازه گیری با مداد یا آنالیز هندسی یه طرحیو روی کاغذ میاریم و معمولا اون مدل زنده جلومونه نه توی گوشی و چالشش خیلی بیشتر از اینه که از روی گوشی بکشی و اینکه توی هایپررئال سایه هارو با قلمو میندازیم توی طراحی ما با مداد سایه کار رو درمیاریم و فشار دست و تسلط به اون خیلی سخت تر و بیشتر از قلموعه حالا کاری ندارم سایه توی طراحی مدل های مختلفی داره اما این سبک هم ارزش هنری نداره متاسفانه(هرچند که باز اختلاف نظر هم تو این مورد وجود داره)

نمیخوام فاز همه چیز دان ها و استادا رو بگیرم فقط دارم از تجربه خودم نسبت به این سبک میگم توی این سبک تو کپی کردن رو یاد میگیری درسته ما یه جاهای میایم آثار هنرمندانو میکشیم که پالت رنگیش،نوع تاچ قلموش،کلا آرت استایلش آشنا بشیم اما متاسفانه این سبک باعث میشه تو به جزئیات و واقعیت تکیه کنی و ترس اینو داشته باشی که یکمی تغییرات توی کارات بیاری چون یه تغییر کوچیک برابر با خراب شدن اون حالت چهره

📪 پیام جدید خب ببین‌ درسته‌ این حرفت ولی مثلا بگی‌ هایپررئال رو نرید‌ چون فلان بنظرم میتونه درست نباشه چون یه نفر هست هم‌ هایپررئال کار میکنه‌ هم کاراکتر‌ هم اسکچ میزنه‌ نمیشه گفت ک ____ برای کسی که توی طراحی میخواد پیشرفت کنه درسته نباید همون اول سمت این سبک رفت

الان بچه ها یه لحظه گوش کنید سمت سبک هایپررئال یا همین طراحی با قلمو که میان طرحو روی مقوا کپی میزنند و با قلمو سایه میندازن از این لحاظ نرین که آقا مثلا میخوای توی طراحی پیشرفت کنی چون اصول طراحیو این سبک بهت یاد نمیده فقط میگه هرچیزی رو دیدی حتی کوچکترین نقطه رو بیار تو کار توی طراحی میان مثلا چیدمان اشیا بی جان انجام میدن میگن حالا بیا با مداد اندازه گیری که یا با هندسه اینا روی کاغذت بیار چرا توی کلاس های طراحی اکثرا از مدل زنده استفاده میشه؟ چون تو طیف مختلفی از سایه رو داری با چشم خودت میبینی خطای دید وجود داره جسمت دو بعدی نیست مثلا توی گوشی تو کاملا همه جاهارو میبینی زوم میکنی ولی توی مدل واقعی تو کلی جهتو داری میبینی سایه هات واقعی تره و خیلیی سخت تره بخوای بکشیش