غم نبودنت سرد نمی شود مثل خیلی از شبهای این ۵٠ شب خوابم نمی بره بچه ها خوابیدن و خونه ساکت شده از هیاهیوی بازی و لبخندها و مامان مامان گفتن ها وحالا دوباره مجالی برای خلوت کردن و بغض و اشک پدر عزیزم چقدر صبور بودی برای ساختن ما برای بزرگ کردن ما برای رشد دادن ما و ما چقدر در روزهای بودنتان نمی فهمیدیم که چقدر بزرگ شده ایم و وقتی می گفتی به ما ایمان داری خودمان باورمان نمی شد اما حالا می بینیم که چقدر بهتر از خودمان ما را می شناختی .

خیلی کار قشنگی بود پیش دانشگاهی بودیم میشه سال ۱۲ متوسطه الان یک روز صبح که وارد کلاس شدیم تخته کلاس را پر از اسامی برندها و محصولات متفاوت دیدیم آسیه دختری که محکم پای کار اسلام بود این اسامی را نوشته بود و برامون توضیح داد که ربط این محصولات و اسراییل چیه ولی خداییش این سیف چقدر عالی بود😬😬 بعد از طوفان الاقصی متوجه شدم اینم اسرائیلیه و خب خریدش لغو شد و هنوز جایگزینی براش پیدا نکردم .

چقدر ذلیلانه خدایا این روز را برای هیچ ملتی نخواه ✍ از این دست فیلم‌ها تقریبا روزانه از کرانه باختری منتشر می‌شود. دقت کنید که اینجا کرانه باختری است نه غزه! یعنی منطقه‌ای که ۳۵ سال پیش با صهیونیست‌ها و به واسطه‌گری و تضمین آمریکا پیمان صلح امضاء کرده!!!

میدونید یکی از مهمترین تفاوتهای ما با غربی ها چیه؟ ما از کنار هر تجربه به راحتی می گذریم اما اونها هر تجربه را مستند می کنند و با کم و زیاد کردن عامل ها باعث بهبود و رشد میشن . بعد ما میاییم به اسم توسعه فردی کتابهای اونها رو ترجمه و تدریس می کنیم و کمتر به بومی سازی و متناسب سازی با فرهنگ ملی مذهبی خودمون فکر و توجه می کنیم ـ

میگم محمدحسن می دونی دیشب چی شد؟ وقتی رفتیم پرچم پچرخونیم تو و امیرحسین خیلی زود خوابتون برد ما هم خیلی خسته بودیم از مسیر میدون امام حسین که خیلی شلوغ بود نرفتیم و یه مسیر خلوت تر را انتخاب کردیم بگو خب حالا وقتی اومدیم خونه دیدم که موشک واقعی آوردن میدون امام حسین چهره ام رو در هم میکشم و با اخم میگم فکرشو کن دیدن موشک را از دست دادیم یه ناراحتی توی چهره اش اومد و گفت مامان منم می خواستم ببینم، من عاشق موشک واقعی ام با بغض گفت همین الان بریم ببینیم با خودم میگم آخه این چه حرفیه که زدی دنبال دردسری مادر سریع بحث را عوض کردمو گفتم ولی بقیه نمی دونن خونه ما پر از موشکهای دست ساز محمدحسنه اینجا موشک، اونجا موشک، همه جا موشک نظرت چیه بگیم بقیه بیان خونمون موشک ببینن؟؟ پ. ن وقتی گفتم فکرشو کن دیدن موشک را از دست دادیم، یک لحظه از خودم پرسیدم الان داری چی بهش یاد میدی؟ دیدن موشک واقعی چه اهمیتی داره وقتی بهش غصه خوردن برای دنیا را یاد بدی

هزینه آتش بس و بیدار شدن جامعه و متحد شدنمان چقدر گران بود .

وقتی «خود»ِ واقعی‌ات را شناختی، اعمالت با آن «هم‌نهشت» می‌شوند ‌>>

از صبح ششصد تا موضوع برای نوشتن داشتم ولی الان که می خوام بنویسم هیچی یادم نمیاد😐

آقای رضا امیرخانی می گفت با لباس مرتب و سر ساعت مشخص میشینه پای سیستم و می نویسه علاوه بر اون برای تعداد کلمه ای که در روز می نویسه هم نمودار می کشه و با برنامه پیش میره حالا من چی؟ فعلا تصمیم گرفتم سد ننوشتن را بشکنم و چهل روز بنویسم در مورد چی؟ هر چیزی که امروز اتفاق افتاده هر چیزی که راحته و منو از نوشتن دور نمی کنه . وی در حین نوشتن یادش اومد که هنوز برنامه ۴٠۵ را ننوشته یعنی واقعا می خوام در این ۱۱ ماه باقی مونده چیکار کنم؟ می دونم می خوام چیکار کنم ولی خب تا مکتوب نشه اثر نداره .

#صوتی🔊 شب نهم ⏪ مرگ ، تقاطع آرزوها

می خواستم اینو گوش بدم بعد برنامه بنویسم هنوز نشده

اینجوری شده که کانالهای خبری را که باز می کنم پرت میشم توی امریکا لعنتی اینقدر که از این مردک ترامپ حرف و خبر خوندیدم و دیدیم بنظرم اینقدر اهمیت دادن به دشمن برای عموم خوب نیست به طور ناخودآگاه ذهن مخاطب می ره سمت اینکه براساس حرفها و گفته های ترامپ شرایط را ببینه