دیدی وسط روضه یهو به خودت میگی من با این همه گندایی که زدم اینجا چیکار میکنم؟ بعدم ی دور از شرمندگی گریه میکنی
صَــبـورا
دیدی وسط روضه یهو به خودت میگی من با این همه گندایی که زدم اینجا چیکار میکنم؟ بعدم ی دور از شرمندگی
خیر ببینن پدر و مادرا بزرگمون کردن توی روضه ها
صَــبـورا
این غصه مرا میکشد آخر که دگر در خانه علی باشد و زهرایی نیست
حسرت ِنوزده سالگی ِفاطمه بر دل ِعلی ماند ..
مثلا ممکنه در حالی که به ادما نگاه میکنم به این فکر کنم که واقعا عجیبه که داری با حرکت دادن چند تا ماهیچه و جریان هوا با آدما ارتباط برقرار میکنی
میدونین یه چیزی توی ذهنمه نمیدونم چجوری با کلمات بیانش کنم
حس اینکه مثلا به اطرافت نگاه میکنی یاد دنیای اسباب بازی ها میوفتی
یه کالبد و دنیای ساختگی که ادماش عین اسباب بازی ها توش راه میرن ، به اصطلاح زندگی میکنن و سرگرم ان
اما شاید کم پیش بیاد که ذهنشون متوجه توهمی بودن شرایط بشه
عین بازی های حقیقت مجازی
دوربین رو که بزاری روی چشمت انقدر مغزت باورش میشه که ناخوداگاه بدنت مقابل پرتگاه خودشو عقب میکشه
شاید باید توی دنیا یه جاهایی عینک مونو برداریم تا بفهمیم
وَ ما هذِهِ الْحَیاهُ الدُّنْیا إِلاَّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ (سوره عنکبوت آیه ۶۴)
این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازیچه نیست