احتمال زیاد هوش مصنوعی‌ان درهرصورت خاطره میمونه از این روزها :(‌ روزهایی که تنها نبودیم

می‌گفت: ترجیح می‌دهم کنار خداوند بایستم و توسط جهانیان قضاوت شوم؛ تا اینکه کنار جهانیان بایستم و توسط خداوند قضاوت شوم..

جنتلمن فقط بچه های هوافضا:)

حاضرید براتون زیاد حرف بزنم؟

خب، من خیلی به این قضیه فکر میکنم که چطوری میتونم تاثیر اجتماعی داشته باشم، یه تغییری ایجاد کنم، یه عملی، مدیریتی و.. قبلا هم فکر می‌کردم حتما باید به یه جایگاه بزرگ برسم، یه کسی بشم تا بتونم کاری کنم، مثل تحصیل، شغل، سن و.. ولی با خودم گفتم من توی همین سطح کوچیکی هم که هستم میتونم یه موقعیت رو برای یه جامعه کنترل کنم.

مثلا توی تجمع‌ها خانم‌ها معمولا با هم حرف میزنن و شعار نمیدن یا خیلی‌ها خجالت می‌کشن بلند شعار بدن، در نتیجه انرژی جمع خیلی پائینه و انگار اون تاثیری که باید رو نمیرسونه، پس من که صدام توانایی حجم و بلندی بالا رو داره، بلندتر شعار میدم و میبینم که خیلی‌ها اطرافم هم شروع میکنن و تجمع قوی‌تر میشه و توجه بقیه رو بیشتر جلب میکنه. توی تکون دادن پرچم هم همینطور.

یا توی کلاس، استاد منتظره یه دانشجو جواب سوال بده، يه پیشنهاد بده، وقتی همه ساکتن چیزی جریان نداره. من سعی میکنم شروع‌کنندش باشم. مثلا این ترم سر یکی از درس‌ها مشکل کتاب داشتیم، من خیلی شک داشتم که چیز دیگه معرفی بکنم یا نه و نکنه استاد ناراحت بشه، کردم، برخلاف انتظارم استاد موافق بود و الان طبق اون داریم پیش میریم. (با اینکه اول ترم مخالفت کرد، ولی تهش رسیدیم به همون حرف من) توی تصمیم‌گیری برای مکان بیرون رفتن با دوستام هم پیش اومده. و خیلی مثال‌های جزئی دیگه توی روزمره. بازم ممکنه اولش مخالفت بشه یا حتی با هجوم آدم‌ها مواجه بشی، ولی اگه تو همه جوانب رو بطور منطقی بررسی کرده‌ باشی تهش نظر بقیه هم میاد سمت تو.

مهم اینه که از مخالفت شدن با نظرت نترسی، از زدن حرفت نترسی، از توجه ایجاد کردن توی یه جمع نترسی. همین کارهای کوچیک، نظرات کوچیک، میتونه یک مسیر رو تغییر بده و حتی مطلوب‌ترش کنه. پس هی نباید با خودمون بگیم خب من که کاره‌ای نیستم، بذار حالا منم ساکت باشم.

میدونین این دقیقا توی #روانشناسی هم یه اصطلاحی داره😁 به نام "اثر تماشاچی" به این معنی آگاهی ما از حضور دیگران(تماشاچیان) توی یه جمع، روی رفتار ما تاثیر میذاره. یه اصطلاح دیگه هم هست "غفلت دسته‌جمعی" اینکه مردم در حضور دیگران، کمتر احتمال داره کاری انجام بدن یا به کمک کسی برن. دیدین وقتی توی خیابون یه دعوا یا حادثه پیش میاد، همه مردم دورشون جمع میشن ولی هیچکس هیچ کاری نمیکنه؟؟ چون همه توی ذهنشون اینه که خب بقیه هم هستن! بقیه هم میتونن اقدام کنن، همین میشه که همه منفعل میمونن و فقط وایمیسن نگاه میکنن. درصورتی که شاید تو بتونی توی اون موقعیت ناجی باشی.

یه غر هم بزنم وای این هجوم آوردنه خیلیی چیز مزخرفیه😐😂 یعنی من صدبارر شده توی کلاس مدرسه و دانشگاه یه پیشنهاد دادم، جواب اکثریت بالافاصله: نههه وایی تو چقدر فلانی چقدر بچه مثبتی عزیز من، حداقل ۱ دقیقه منطقی بهش فکر می‌کردی بعد مخالفت می‌کردی. تهش شد همونی که من گفتم. (ف.ش.ا.ر) خلاصه همچین مواقع یا خشنود و رستگار میشید یا به ظاهر ضایع و تباه. شما راهتون رو برید🚶🏻‍♀️(البته اگه بنظرتون واقعا درسته و قبلش خوب فکر کردید، نه که سر هرچیزی فکر کنیم حق با ماست.)