شروعش برام سخته پایانشم برام سخت تر ؛ رفاقت ؛ معنیشو نمیدونستم ولی تو بهم یاد دادی یادمه اون موقعه ها سر یه چیز کوچولو بحث میکردیم تا به دعوا هم می‌کشید، اون موقعه من میرفتم خونمون و کل گریه میکردم که چرا باهم دعوا میکنیم . کاش . کاش برمیگشتیم به همون روزا . کاش برمیگشتیم و یه دل سیر فقط بازی میکردیم . کاش گریه هامون فقد برای همون جرو بحثای کودکی بود . ولی اونجایی معنی رفاقتو یاد گرفتم که با تو رفیق شدم ، تو یه رفیق نبودی برام تو رو بیشتر از خواهر نداشتم دوست داشتم ( و دارم ) ، تو معنی واقعی رفاقت و یادم دادی ، اون روزایی که تا صبح بیدار میموندی تا به حرفام گوش کنی یا اون شبایی که کارم شده بود گریه و تو تنهام نزاشتی ، همیشه کنارم بودی . خوشحالم از این که تورو دارم . ولی الان که داریم کم کم بزرگ میشیم دلم برای تک تک لحظه هایی که گذروندیم تنگ میشه ، کاش زمان متوقف بشه و همینجا بمونه . میخواستم بهت بگم تو این دنیایی که آدما کارشون زخم زدن به همه ، من کنارتم ، پشتتم ، همه جوره روی من میتونی حساب کنی . مگه رفاقت غیر از اینه که رفیق تو غم شادی پشت هم باشن ... اره رفیق من و داری یادت نره یه رفیق در دیونه هنو هست برات که پای همه چیت میونه ... گفتم بگم منو داری ، هر وقت که بخوای هر وقت که خسته شدی من هستم . دوست دارم ؛))) #یادگاری_برای_صائب

خوشبختی اینکه که . وقتی گوشیت رو باز میکنی اینجوری برات نوتیف بیاد :)))

رفاقت ؛

وقتی بارون میاد و تو ذهنم این پلی میشه؛ بارون روز دهم‌ کجا بودی ...

فردا شد ؛

🫂🎀.

یادگاری همیشه هدیه نیست، بعضی موقعه ها میتونه یه زخم باشه

بچه که بودم بارون رو به نگاه اشک ابر ها می‌دیدم . فکر نمی‌کردم بزرگ که بشم آنقدر برام سخت سنگین باشه ؛

فردا شد ؛

کنج اتاق :)

میدانم که نمیدانم که میدانی از آنچه میدانم یا نمیدانم و تو نمیدانی که من آن نمیدانم را میدانم. بدان که نمیدانی و نمیدانم ولی میدانند و همه این دانسته ها و ندانسته ها چیزی جز نمیدانم نیستند:)