هدایت شده از چشم انتظار
🔸کاری که برای خدا شروع بشه، خود خدا کمک میکنه؛ راهش نشون داده میشه و اهلش جمع میشن و کارهایی که میخواهد خدایی شروع بشه، از وسط سختی ها شروع میشه
#حاج_حسین
#فعالان_جبهه_فرهنگی_انقلاب
@ChashmEntezar_ir
#قطب_نما
↙️ پایان جنگ فرهنگی
خب، آمریکا امروز متمرکز شده بر جنگ اقتصادی با ما؛ جنگ نظامی نیست و نخواهد شد امّا جنگ اقتصادی هست.
الان متمرکزند روی جنگ اقتصادی؛ چرا؟ چون از جنگ نظامی مأیوسند.
👈حتّی از جنگ فرهنگی هم مأیوسند. ببینید؛ در دههی ۷۰ که دههی دوّم انقلاب ما بود، یک حرکت فرهنگی خباثتآلودی علیه کشور ما شروع شد که بنده همانوقت مسئلهی تهاجم فرهنگی را مطرح کردم، مسئلهی شبیخون فرهنگی را مطرح کردم، برای اینکه جوانها حواسشان باشد، چشمشان باز باشد، مردم بدانند. یک حرکت وسیع فرهنگی علیه کشور ما در دههی ۷۰ شروع شد؛ حالا شما نگاه کنید؛ متولّدین دههی ۷۰، امروز دارند میروند بهعنوان مدافع حرم جان میدهند، سر میدهند و نیرو میدهند؛ نعششان برمیگردد! چه کسی این را حدس میزد؟
🌀در همان دورانی که آن تهاجم وسیع فرهنگی بود، این گلها در بوستان جمهوری اسلامی شکفته شدند، این نهالها روییدند، حججیها درست شدند؛
👌پس ما در جنگ فرهنگی پیروز شدیم و دشمن در جنگ فرهنگی شکست خورد. یک جنگ فرهنگی راه انداختند در دههی ۷۰ و بخشی از دههی ۸۰، برای اینکه افتخارات دفاع مقدّس را به فراموشی بسپرند، و اصرار داشتند بر این؛ [امّا] جمهوری اسلامی یک فنّاوری نرم را به وجود آورد، یعنی حرکت عمدهی راهیان نور. راهیان نور یک فنّاوری است؛ یک فنّاوریِ قدرتِ نرم است. میلیونها جوان راه افتادند رفتند در جبهههای جنگ، در آن کانون معرفت و قدس، در آن کانون فداکاری، آنجا دیدند که چه وضعیّتی بوده است و چه اتّفاقاتی افتاده است؛ [برایشان] شرح دادند و در ماجرای دفاع مقدّس قرار گرفتند. بله، جمهوری اسلامی این است؛ مدافع حرم تربیت میکند؛ راهیان نور راه میاندازد؛ معتکفین در مساجد را -که تقریباً همه هم جوانند، بهعنوان یک نماد عالی تضرّع و قداست- به وجود میآورد؛ اینها که [قبلاً] نبود؛
➕پس ما در جنگ فرهنگی بر دشمن پیروز شدیم. در جنگ نظامی هم ما پیروز شدیم.
در جنگ امنیّتی ـ سیاسی هم ما پیروز شدیم. جنگ امنیّتی ـ سیاسیشان سال ۸۸ و حوادث سال ۸۸ بود. برای آن حوادث سالها زحمت کشیده بودند؛ آنجور حوادث یکساعته و یکروزه که به وجود نمیآمد؛ چند سال برای آن زحمت کشیده بودند؛ ملّت ایران و نظام جمهوری اسلامی بر توطئهی دشمن فائق آمد و پیروز شد.
✍حالا دشمن بعد از شکستی که در جبههی فرهنگی خورده و در جبههی امنیّتی خورده و در جبههی سیاسی خورده و در جبههی نظامی خورده، متمرکز شده روی جبههی اقتصادی. من به شما عرض بکنم دشمن به توفیق الهی در این جبهه هم شکست خواهد خورد.
#اشارت
☝️☝️اگر جنگ فرهنگی به پایان رسیده;
نقش #آتش_به_اختیار ها در جبهه اقتصادی چیست؟🌱
👈😏 دیر از خواب بیدار نشویم‼️
خطاب ره بر به جوانان مومن انقلابی بود ...
رهبر حکیم انقلاب 97.5.22
💡eitaa.com/sahab_link
وزیر تحول خواه آموزش و پرورش
امروز در کاشمر گفتند:
اگر سی سال پیش هم دور هم جمع می شدیم باز این مشکلات مطرح می شد، بنابراین اگر رویکرد ها تغییر نکند سی سال آینده باز همین مشکلات مطرح خواهد شد!
🆔 @sahab_link
لذت زندگی یادگیرانه در مدارس نوین
داستانی از یک تراژدی انسانی!
زنگ تفریح می خورد، بچه ها با هیاهو از کلاس به سمت حیاط فرار می کنند که به حیات (#زندگی) کودکانه خود بپردازند.
حتی کمی تلخ تر! زمانی که هوا - این کالای گران بها برای #زندگی - آلوده و مسموم می شود و مدارس تعطیل می شوند، خوشحال می شوند!
13 سال تحصیل در مدارس را به دید گذرگاهی سخت و پر اضطراب برای رسیدن به آینده ای هرچند مبهم و نا معلوم طی می کنند.
از خوان های کنکور و دام های مافیایی اش می گذرند. روستایی و شهری. بدون در نظر گرفتن تفاوت ها و نیازها.
از تحصیل در دانشگاه یا حوزه فارغ می شوند. و تازه به این فکر می کنند که، "با این مدرک چه کار می توانم بکنم و آیا مورد علاقه من هست؟! یا حتی از کارم هم لذت نمی برم. و خوش بینانه هم که بگوییم، 20% کل آموخته هایم در کسب شغل یا کارایی و بهره وری در آن به من کمک نمی کند".
با خودمان هم صادق باشیم و به گذشته بنگریم ، فرزندانمان در این فرآیند برای #زندگی، کار در اجتماع و تشکیل خانواده هم آماده نمی شوند. پس دنبال چه هستیم و چشم بسته در چه مسیری حرکت می کنیم و اجازه حرکت به فرزندانمان می دهیم؟
یک لحظه چشمانمان را ببندیم و آینده را تصور کنیم. به فرض که فرزند من در 13 سال بعد (از پیش دبستان تا آخر دوره متوسطه) ، با پدیده ای به نام کنکور مواجه شد ؛ پدیده ای که برای موفقیت در بهترین حالت، حداکثر دو سال تلاش نیاز دارد. پس 11=2-13 سال وقت برای آزادانه و خلاقانه #زندگی کردن دارد!
برخی غربی های نوگرا و تحول خواه پس از دیدن بن بست مدارس شان، پا را فراتر گذاشته و #مدرسه_زدایی هم کردند! ایده #مدارس_خانگی را هم توسعه دادند. تا نسل آینده را نجات دهند. لذا رویکردهای شناختی و انسان گرایانه را جایگزین رفتارگرایی سنتی کردند. پیشرفت علمی و نوآوری هم ایجاد شد.
اما رفتارگرایی را یک قرن پیش به ما دادند. و ما مثل یک سنت مقدس به آن چنگ زدیم. نه در دین مان ریشه داشت و نه در فرهنگ مان. نه به رشد علمی مان کمک کرد و نه به رشد معنوی مان. حتی #دین_و_زندگی هم در مدارس ، سطحی و کنکور زده شد.
اصلا جعبه ابزار لازم برای زندگی و کار در آینده چه چیزهایی است؟ کسب چه سوادهایی مفید است و آیا مدارس و شیوه های سنتی ، این تجهیز را انجام می دهند؟
با شعار و حتی تغییر برخی ظواهر ، مدرسه محلی برای زندگی کردن، لذت بردن از یادگیری و خودشکوفایی، و تحقق اهداف تربیت - فارغ از این که، چه باشد - نمی شود.
این سال ها، سند های بسیار خوب بالادستی برای تحول هم جانبه در نظام تعلیم و تربیت در کشور نوشته شد. اما موانع زیادی برای اجرا داشت و دارد.
لذا فقط فناوری های هوشمند و نوین در برخی کلاس ها آمد! اما؛ نیمکت ها ، نشستن های طولانی و اجباری، معلم_محوری ها، آموزش های خطابه محور و یک طرفه، محیط های غیرصمیمی و اضطراب آفرین، رقابت های دیوانه وار بر سر هیچ، تشویق ها و تنبیه های مخرب، اجازه بسیاری کارهای بدیهی و حتی بازی یا شیطنت های کودکانه را ندادن ها و ... همان است که قبلا هم بود. به واقع مدارس به دنبال تغییر رویکرد از مکتب خانه ها ، یک قرنی هست که در ایران تغییر و تحول بنیادین نکرده اند!
در روندهای جهانی نوین، علاوه بر تحول مبانی بنیادین؛ روش ها و ابزارهای آموزشی هم در حال دگردیسی بنیادین هستند. آموزش های حضوری / رسمی و متمرکز / صریح / خشک و ساکن/ و ... جای خود را به آموزش های دیجیتال و غیر حضوری/ عمومی و باز/ ضمنی، سیال و نامنظم/ هیجانی و بازیکارانه/ و .... دادند.
فارغ از ابزارها و روش ها، اینکه در جامعه ایرانی ما و مبتنی بر نظام تمدن اسلامی ؛ ما چه مبانی و بنیادهای متعالی در تربیت نسل برای آینده داریم و مبتنی بر آن چه اصول و روش هایی را استفاده خواهیم کرد بسیار مورد اهمیت هست.
منظور ما از مدارس نوین ، مجموعه هایی هستند که با ایجاد بستری برای #زندگی ، دنبال یادگیری های ماندگار برای آینده هستند. این مدارس ممکن است، مجموعه های رسمیِ غیردولتی باشند. یا مدارس در خانه یا مسجد و ... .
بسترهایی که با استمداد از نگرش توحیدی به مدد خانواده ها آمده اند؛ و به دنبال حق انتخاب گری ضابطه مند و متناسب با تفاوت های فردی متربیان بوده، انگیزه های درونی آن ها را جستجو می کند، و در عین حفظ عزت نفس شان، از طریق یادگیری تحلیلی، خلاقانه و تقویت تمایلات کارِ گروهی؛ به دنبال خلق ارزش، بلوغ استعدادهای نهفته در همه ساحت ها و انجام عمل صالح در #زندگی نسل آینده هستند. نسل مومنی که بیشتر از گذشته مقید به سبک زندگی ایرانی _ اسلامی خواهد بود.
🆔 @sahab_link
زیباترین عکس صبح جمعه ۲۶مرداد:
ان شالله نسل ظهور میآموزد سلام به حقیقت کعبه را...
ارسال شده توسط استاد عزیز, حاج آقا دوستانی
🆔 @sahab_link
1_21230178.pdf
16.9M
بروشور مبانی تربیتی ادبستان دخترانه انشا
🆔 @sahab_link
08_baste_bandi_ti_bag_93494.pdf
598.7K
طرح بسته بندی تی بگ گیاهان دارویی
بنیاد ملی نخبگان
🆔 @sahab_link
راز 20 سال پیشتازی فنلاند در آموزش و پرورش (قسمت اول)
✍دکتر علی حسيني خواه
* هیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه خوارزمی و عضو هیات مدیره انجمن مطالعات برنامه درسی ایران
آیا شادی نمی تواند هدف آموزش باشد؟
فنلاند به مدت دو دهه، حائز رتبه نخست جهان در تعلیم و تربیت است. چه رازی در پس این موفقیت نهفته است؟ پاسخ آن، معجزه فنلاندی است؛ یعنی به تأخیر انداختن آموزش های رسمی و توجه ویژه به بازی و شادی و تحرک بدنی در مهد و مدرسه. در فنلاند و در سطح پیش دبستان یعنی قبل از 7 سالگی، هیچگونه آموزش رسمی (خواندن و نوشتن و حساب کردن) وجود ندارد و تاکید بر بازی های خلاق، فعالیت های بدنی و ارتباطات اجتماعی است. به گونه ای که روزانه حداقل 90 دقیقه صرف بازی و فعالیت های بدنی در حیاط مهد و کودکستان می شود.
بر اساس تجربه زیسته نگارنده و به قول فنلاندی ها: ما برای آموزش دادن به کودکان و نوجوانان، عجله نداریم.
شایان توجه است، فنلاندی ها آموزش رسمی (دوره ابتدایی) را هم به نرمی و به آهستگی شروع می کنند؛ فنلاند دارای کوتاه ترین روزهای مدرسه در میان همه کشورهای جهان است. هفته مدرسه در مدارس ابتدایی فنلاند، 18 تا 20 ساعت است.
جان کلام این است که نظام آموزشی فنلاند در سطح پیش دبستان و دبستان بدنبال آزمون و آموزش های رسمی نیست؛ ایجاد بسترهای تربیتی و اطمینان از شاداب بودن کودکان و تربیت انسان های سالم، خلاق، کارآفرین، اجتماعی و مسئولیت پذیر، اهداف ملی تعلیم و تربیت فنلاند است.
🆔 @sahab_link
راز 20 سال پیشتازی فنلاند در آموزش و پرورش (قسمت سوم)
✍دکتر علی حسيني خواه
* هیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه خوارزمی و عضو هیات مدیره انجمن مطالعات برنامه درسی ایران
آیا مدرسه شاد، واقعیت است یا رؤیا؟
از پژوهش جهانی یونسکو با موضوع مدرسه شاد 5 عامل اساسی استخراج شده که بیشترین تأثیر را بر شاداب سازی مدرسه و دانش آموزان دارد:
1) داشتن ارتباطات و دوستان نزدیک در اجتماع مدرسه؛
2) وجود فضای آموزشی صمیمانه و دوستانه؛
3) ایجاد شرایط برای آزادی و خلاقیت و مشارکت یادگیرنده؛
4) ایجاد بستر برای کار گروهی و روحیه همکاری؛
5) داشتن معلمان مهربان و متین، خوش برخورد و خوش بین.
از باب مثال، مدارس ژاپن اغلب چنین پاسخی به پرسشگر یونسکو دادند که مدرسه شاد، محیطی است لبریز از لبخند و خوش و بش روزانه و احترام متقابل؛
مدارس چین پاسخ دادند که مدرسه شاد، جایی است که دانش آموزان آزادی کافی دارند و تحت فشار و استرس امتحانات نیستند؛
پاسخ مدارس کره جنوبی این بوده: مدرسه شاد مکانی است که به یادگیرندگان اجازه رؤیاپروری و خیال پردازی می دهد و عاری از رفتارهای پرخاشگرانه است؛
مدارس روسیه هم اینگونه جوابی دادند که در مدرسه شاد، نظم و انظباط و رفتارهای سنجیده حاکم است.
در این پژوهش، همچنین 5 عامل بازدارنده هم شناسایی شده که مدرسه را ناشاد می سازد:
1) وجود خشونت و ناامنی در محیط مدرسه؛
2) تحمیل ساعات بلند درسی و تکالیف زیاد بر دانش آموزان و استرس ناشی از امتحان و نمره؛
3) وجود جو یادگیری رقابتی و مسموم در مدرسه؛
4) وجود معلمان با ویژگی های منفی ازجمله بداخلاقی، بدبینی، سختگیری، نامهربانی، بی عدالتی و محافظه کاری؛
5) وجود روابط و رفتارهای نامثبت در مدرسه ازجمله خودخواهی و بی توجهی.
وجود این عوامل در مدرسه موجب ایجاد حس ترس و تنهایی، بی اعتمادی، سلب اعتماد به نفس، تنش و استرس، و کاهش علاقه و میزان یادگیری در دانش آموزان می شود. از مجموع صحبت ها، می توان چنین نتیجه گرفت که مدرسه شاد، مدرسه واقع نگری است که به جای آرزوهای بزرگسالانه و نگاه به آینده دور و نامحتمل، تأکیدش بر زمان حال و رویاهای کودکانه است؛ و مدرسه کل نگری است که به جای رشد تونلی و طولی کودک (آموزش کودک در یک مسیر باریک و با تأکید بر یک هدف ویژه و یک بعد خاص از رشد)، رشد عرضی و همه جانبه را رسالت خود قرار دهد و به قول اشتاینر (بنیانگذار مدارس والدورف): خاک مدرسه را برای همه جنبه های رشد از جمله روانی- عاطفی (قلب)؛ ذهنی-عقلانی (مغز)؛ و بدنی-حرکتی (تن) غنی می سازد. در پایان بیایید این شعار را سر دهیم که: کودکان شاد، بهتر می آموزند.
🆔 @sahab_link
راز 20 سال پیشتازی فنلاند در آموزش و پرورش (قسمت دوم)
✍دکتر علی حسيني خواه
* هیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه خوارزمی و عضو هیات مدیره انجمن مطالعات برنامه درسی ایران
آيا شادی مخل یادگیری است؟
خانم نل نادينگز فيلسوف تربيتي پرآوازه جهان، در کتاب جديد خود تحت عنوان "شادي و تعليم و تربيت" مقدمه را با اين پرسش آغاز مي کند: چرا تعداد بسيار زيادي از انسان هاي تيزهوش و خلاق که جماعت سرشناس شان، بر جهان و پیشرفت های آن تاثیر گذار بودند، از مدرسه متنفر و فراری بودند؟ در پاسخ مي گويد: چرا با وجود نظاره کردن اين مصيبت اثبات شده (تنفر کودکان نخبه از مدرسه)، باز اصرار مي کنيم که اين بدبختي را با اين عذر و بهانه قديمي توجيه کنيم که "اي شاگرد من، تو روزي به خاطر اين سخت گيري ها، از من قدرداني خواهي کرد". هنگامی که این جمله نادینگز را می خواندم، یک لحظه تصور کردم که خانم نادینگز راجع به فرهنگ حاکم بر مدارس ما (ایران) صحبت می کند.
نادينگنر در ادامه و در پاسخ به والدين و معلمان سخت گيرمي گويد که موفقيت هاي آتي کودکان در زندگي شخصي و شغلي، مديون سختی دیدن و بدبختي کشيدن بچه ها در خانه و مدرسه نيست. در اکثر فرهنگ ها (به غلط) این را ارزش می دانند که کودکان را عادت مي دهند شادي و خوشحالي را به وقت ديگر موکول کنند و آن را به تأخير بيندازند؛ نادينگز بيان مي کند که بر اساس تجربه بيش از پنجاه سال تدريس و مادري، متوجه شدم که همه کودکان (حتي بزرگسالان) زماني که شادند، بهترين عملکرد را در يادگيري دارند. البته اقرار مي کند که شيوه هاي برخورد و تدريس سخت گيرانه و ناملايم نيز مي تواند منجر به پيشرفت تحصيلي شود؛ اما اين گونه پيشرفت، مبتني بر تمرين و تکرار بي رحمانه و در نتيجه حفظ کردن و يادگيري طوطي وار است و می تواند ماندگار نباشد. برخي نیز معتقدند که ايجاد محيط شاد براي کودکان و آزاد گذاشتن آنها، منجر به ايجاد چالش و کشمکش و ستيز در مدرسه مي شود؛ به قول نادينگز، چالش و کشمکش نيز بخشي از زندگي و يادگيري است و لازمه پرسشگري و راه رسيدن به دانش و شايستگي است.
یک روایت تربیتی از جان لنون: خواننده و ترانه ساز انگليسي و بنيان گذار موفق ترين گروه موسيقي پاپ در جهان (گروه بيتلز). به نقل از لنون: هنگامي که يک کودک 5 ساله بودم، مادرم هميشه به من مي گفت که شادي، راز گشايش زندگي است. زماني که به مدرسه رفتم، آنها در برگه از من پرسيدند وقتي که بزرگ شدي مي خواهي چه کاره شوي؟ من نوشتم: مي خواهم شاد باشم. آنها مسخره ام کردند و به من گفتند که شما سئوال را نفهميدي. من در جواب شان گفتم: شما هم زندگي نمی کنید.
🆔 @sahab_link
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
آموزش بر مبنای انتخاب دانش آموزان
راه خودت را برو ...🌱
➕نگاهی به روش نوین مدارس سامرهیل بریتانیا
بر مبنای فلسفه تربیتی الکساندر سادرلند نیل
🆔 @sahab_link
#بازیکاری (Gamification)
استفاده از اندیشه بازی سازی (Game design thinking) و استفاده از مکانیزم ها ، تکنیک ها و المانهای بازی ، بویژه بازی های کامپیوتری ، در بستر های دیگر ( بجز بستر بازی) برای ایجاد شادی و افزایش اشتیاق کاربرن ،حل مسایل ، بهبود فرآیند ها و یادگیری در آن بستر ها می باشد.
🆔 @sahab_link
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
خدایا, به قلب شکسته مادران شهدا در فراغ گل هایشان,
فرزندان ما را در راه نصرت دینت , محکم و استوار کن ...
🆔 @sahab_link
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
😔در بازدید وزیر از مدرسهای در جنوب تهران
- بطحایی: میاید بازی کنیم؟
+ بچهها: بله
- بطحایی: اما میبازید
+ یکی از دانشآموزان: «ما که همه چیز رو باختیم اینم روش»!
🆔 @sahab_link