ادامه ی برنامه ی ختم روزانه
صحیفه سجادیه
#دعا_هفدهم_11
دعای سیدالساجدین (ع ) در پناه بردن به خدا از شر شیطان:
🔹اللَّهُمَّ وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ مَنْ شَهِدَ لَكَ بِالرُّبُوبِيَّةِ، وَ أَخْلَصَ لَكَ بِالْوَحْدَانِيَّةِ، وَ عَادَاهُ لَكَ بِحَقِيقَةِ الْعُبُودِيَّةِ، وَ اسْتَظْهَرَ بِكَ عَلَيْهِ فِى مَعْرِفَةِ الْعُلُومِ الرَّبَّانِيَّةِ🔹
🔸خدايا، اين دعا شامل همه آن كسان گردد؛ كه به خداوندى تو گواهى دهند و تو را به يگانگى خالصانه پرستش كنند و از جهت بندگى تو دشمن او باشند و از تو در معرفت علوم ربانى يارى جويند تا بر وى پيروز گردند🔸
#هفدهم #شیطان
@sahife2
صحیفه سجادیه
#دعا_هفدهم_12
دعای سیدالساجدین (ع ) در پناه بردن به خدا از شر شیطان:
🔹اللَّهُمَّ احْلُلْ مَا عَقَدَ، وَ افْتُقْ مَا رَتَقَ، وَ افْسَخْ مَا دَبَّرَ، وَ ثَبِّطْهُ إِذَا عَزَمَ، وَ انْقُضْ مَا أَبْرَمَ🔹
🔸خدايا، هرچه او بندد، تو بگشا و هر چه او پيوند دهد تو بگسل و هر تدبير كه بينديشد باطل كن و چون آهنگ امرى كند او را باز دار و آنچه را او استوار سازد بشكن🔸
#هفدهم #شیطان
@sahife2
خدایا!
شرمنده ام از این همه بی شرمی
شرمنده ام از این همه گستاخی
شرمنده ام از این بار سنگین گناه
گناهانی که قامتم را خم کرده
خدایا!
کسی که تو را شناخت ، رنگ و بوی دنیایی باخت
کسی که ندایت راشنید ، دل از این دنیای فانی بُرید
پس قدرتی ده تا تو را بشناسم و ندایت را بشنوم.
قدرتی ده تا به جای مرکب شیطان بودن ، راکب شیطان باشم.
خدایا!
چقدر جاهل است کسی که در حال گناه ، از خلق شرم می کند و از خالق نه!
چقدر بیچاره است کسی که نمی داند روزی در محضرت حاضر خواهد شد
و چقدر زیان کرده کسی که نمی داند عالَم محضر خداست و در محضر تو گستاخی
می کند.
خدایا!
خواب غفلت وجودم را ظلمانی کرده ، بیدارم کن قبل از آنکه بی عار شوم
مرا بمیران قبل از آنکه بمیرم...
@sahife2
اى خدا تو را به درگاه تو شفیع خود ساخته و از قهر تو بسوى تو پناه مى آورم
آمده ام به درگاهت در حالى كه به احسان تو چشم طمع و به نعمت هایت دیده رغبت دارم
تشنه باران احسانت و ابر عنایتت هستم
@sahife2
مناجات راغبین
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
إِلَهِی إِنْ كَانَ قَلَّ زَادِی فِی الْمَسِیرِ إِلَیْكَ فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّی بِالتَّوَكُّلِ عَلَیْكَ
به نام خداى بخشنده مهربان
اى خدا اگر زاد و توشه من در سفر بسوى تو اندك است همانا حسن ظنم به اعتماد بر تو بسیار است
وَ إِنْ كَانَ جُرْمِی قَدْ أَخَافَنِی مِنْ عُقُوبَتِكَ فَإِنَّ رَجَائِی قَدْ أَشْعَرَنِی بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِكَ
و اگر جرمم مرا از عقوبتت مىترساند امیدم به كرمت مرا نوید ایمنى از انتقامت مىبخشد
وَ إِنْ كَانَ ذَنْبِی قَدْ عَرَضَنِی لِعِقَابِكَ فَقَدْ آذَنَنِی حُسْنُ ثِقَتِی بِثَوَابِكَ
و اگر گناهم مرا به معرض عقابت مىآورد وثوق و اطمینانم به ثوابت اشاره مىكند
وَ إِنْ أَنَامَتْنِی الْغَفْلَةُ عَنِ الاِسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِكَ وَ آلاَئِكَ
و اگر غفلت مرا از مهیاى لقاى تو بودن به خواب انداخت ایمان و معرفتم به لطف و كرمت متذكر و آگاهم مىسازد
وَ إِنْ أَوْحَشَ مَا بَیْنِی وَ بَیْنَكَ فَرْطُ الْعِصْیَانِ وَ الطُّغْیَانِ فَقَدْ آنَسَنِی بُشْرَى الْغُفْرَانِ وَ الرِّضْوَانِ
و اگر افراط جرم و عصیان و سركشى و طغیانم مرا به وحشت و اضطراب انداخته بشارت مغفرت و خوشنودیت آرام خاطرم مىبخشد
أَسْأَلُكَ بِسُبُحَاتِ وَجْهِكَ وَبِأَنْوَارِقُدْسِكَ وَأَبْتَهِلُ إِلَیْكَ بِعَوَاطِفِ رَحْمَتِكَ وَلَطَائِفِ بِرِّكَ أَنْ تُحَقِّقَ ظَنِّی بِمَا أُؤَمِّلُهُ
اى خدا از تو درخواست مىكنم به اشراق جمال و انوار ذات بى مثالت و التماس مىكنم به عواطف مهربانى و لطائف احسانت كه امیدهایى كه به تو دارم
مِنْ جَزِیلِ إِكْرَامِكَ وَ جَمِیلِ إِنْعَامِكَ فِی الْقُرْبَى مِنْكَ وَ الزُّلْفَى لَدَیْكَ وَ التَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ إِلَیْكَ
از اكرام بزرگ و انعام نیكویت در مقام قرب و جوارت محققا عطا فرمایى و به مشاهده حسن و جمالت مرا بهرهمند گردانى
وَ هَا أَنَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحَاتِ رَوْحِكَ وَ عَطْفِكَ وَ مُنْتَجِعٌ غَیْثَ جُودِكَ وَ لُطْفِكَ فَارٌّ مِنْ سَخَطِكَ إِلَى رِضَاكَ
و اینك من خود را در معرض نسیم عنایت و لطفت درآورده و تقاضاى باران جود و رحمتت مىنمایم و از غضب تو بسوى لطفت مىگریزم
هَارِبٌ مِنْكَ إِلَیْكَ رَاجٍ أَحْسَنَ مَا لَدَیْكَ مُعَوِّلٌ عَلَى مَوَاهِبِكَ مُفْتَقِرٌ إِلَى رِعَایَتِكَ
و از تو بسوى تو گریزانم و امید آنچه نزد تو بهتر است از تو دارم اعتمادم همه بر بخششهاى توست و به رعایت و نگهبانى تو محتاجم
إِلَهِی مَا بَدَأْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِكَ فَتَمِّمْهُ وَ مَا وَهَبْتَ لِی مِنْ كَرَمِكَ فَلاَ تَسْلُبْهُ
اى خدا نعمتى كه از فضل و كرمت آغاز فرمودى به انجام رسان و آنچه به من از كرم بخشیدى باز مگیر
وَ مَا سَتَرْتَهُ عَلَیَّ بِحِلْمِكَ فَلاَ تَهْتِكْهُ وَ مَا عَلِمْتَهُ مِنْ قَبِیحِ فِعْلِی فَاغْفِرْهُ
و گناهانى را كه به حلمت پنهان داشتهاى پرده از آن بر مدار و از فعل زشتم كه آگاهى درگذر
إِلَهِی اسْتَشْفَعْتُ بِكَ إِلَیْكَ وَ اسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ أَتَیْتُكَ طَامِعاً فِی إِحْسَانِكَ رَاغِباً فِی امْتِنَانِكَ مُسْتَسْقِیاً وَابِلَ طَوْلِكَ
اى خدا تو را به درگاه تو شفیع خود ساخته و از قهر تو بسوى تو پناه مىآورم آمدهام به درگاهت در حالى كه به احسان تو چشم طمع و به نعمتهایت دیده رغبت دارم تشنه باران احسانت
مُسْتَمْطِراً غَمَامَ فَضْلِكَ طَالِباً مَرْضَاتَكَ قَاصِداً جَنَابَكَ وَارِداً شَرِیعَةَ رِفْدِكَ مُلْتَمِساً سَنِیَّ الْخَیْرَاتِ مِنْ عِنْدِكَ
و ابر عنایتت و طالب رضا و خوشنودیت بوده و اراده توجه به درگاهت داشته و وارد بر جویبار عطایت شده و درخواست عالیترین خیراتت از لطف تو مىكنم
وَافِداً إِلَى حَضْرَةِ جَمَالِكَ مُرِیداً وَجْهَكَ طَارِقاً بَابَكَ مُسْتَكِیناً لِعَظَمَتِكَ وَ جَلاَلِكَ
در حالى كه به حضرتت كه بسیار نیكویى به مهمانى وارد شده و خواهان مشاهده تو بوده و حلقه بر در رحمتت مىزنم و به شهود عظمت و جلالت بسى نیازمندم
فَافْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ
پس با من آن كن كه شایسته آنى از بخشایش و مهربانى
وَ لاَ تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ مِنَ الْعَذَابِ وَ النِّقْمَةِ بِرَحْمَتِكَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
نه آنچه شایسته من است از عذاب و انتقام توبه حق رحمتت اى مهربانترین مهربانان عالم
https://www.aparat.com/v/bReOg/مناجات_الشّاکرین_بصوت_عباس_صالحی
@sahife2
پاسخ علامه طباطبايي در مورد فايده صلوات
به نقل از :
استاد جوادی آملی
@sahife2
آیت الله جوادی آملی:
« فايده صلوات بر خاندان پيامبر چيست؟
آنها كه نيازي به درود و صلوات ما ندارند.
مرحوم علامه طباطبايي به فردي كه چنين سؤالي از ايشان پرسيده بود پاسخ لطيفي دادند.
فرمودند:
صلواتي كه ما ميفرستيم
اولاً از خودمان چيزي اهدا نميكنيم بلكه به خدا عرض ميكنيم و از او ميخواهيم كه بر پيامبر و خاندانش رحمت ويژه بفرستد
و ثانياً گرچه اين خاندان نسبت به ما محتاج نيستند ولي به ذات اقدس اله كه نيازمندند وبايد دائماً فيض الهي بر آنها نازل شود. ما با اين صلوات در واقع خود را به اين خاندان نزديك كردهايم.
بعد مثال ميزدند و ميفرمودند:
اگر باغباني در باغي كه همه گلها و ميوههايش مِلك صاحب باغ است كار كند و از صاحب باغ حقوق بگيرد، روز عيد، يك دسته گل از باغ تهيه كند و به حضور صاحب باغ ببرد آيا عمل او موجب تقرب به صاحب باغ هست يا نه؟
مسلماً هست.
اين عمل نشانه ادب باغبان است.
صلوات هم ادب ما را ثابت ميكند
واِلاّ ما كه از خودمان چيزي نداريم. بلكه از ذات اقدس اله مسئلت ميكنيم بر مراتب و درجات اين بزرگواران بيفزايد. و همين عرض ادب براي ما تقرّب است.
@sahife2
سوال:
لطفا درباره اين جمله علامه طباطبايي كه مي فرمايد: « باطن دنيا صلوات است.» توضيح دهيد.
@sahife2
پاسخ:
زمانى كه جمله اى از بيانات يكى از بزرگان يا مطلبى از كتابى مطرح ميشود ضرورى است به قبل و بعد از آن دقت شود . چه بسا قبل از جمله ى علامه مقدماتى ذكر شده باشد كه در فهم مطلب ما را يارى كند . لذا لازم است جهت طرح اين سوال ابتدا منبع و سپس جملات قبل از اين عبارت را ذكر بفرماييد تا بتوانيم پيرامون آن بحث كنيم .
علامه ( رحمه الله عليه ) در پاسخ به سوالى كه درباره صلوات از ايشان ميپرسند ميفرمايند : « هرمزيت دينى و دنيايى از بركات رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله وسلم ) است و آن حضرت صاحب همه خيرات و مبرات است . » شايد بتوان اين مطلب را به عنوان توضيحى براى عبارت فوق آورد .
پيامبر اكرم ( صلى الله عليه و اله ) و اهلبيت ( عليهم السلام ) مجارى فيض حضرت حق تعالى هستند و تمامى مواهب به واسطه آن ذوات مقدس به ما مى رسد چنانچه در زيارت جامعه كبيره در بيان اوصاف آنان آمده « اولياء النعم » يعنى آنان ولى نعمت هاى نظام هستى هستند .
علامه جوادى آملى ( حفظه الله تعالى ) مى فرمايند : « در تبيين چگونگى ولى نعمت بودن ائمه اطهار ( عليهم السلام ) به طور خلاصه ميتوان گفت : فيوضات الهى كه همان نعمت هاى مادى و معنوى اوست ، توسط ملائكه - كه مدبرات امر در نظام عالم هستند - به بندگان خدا و ساير موجودات مى رسد . امام ، انسان كاملى است كه ملائكه تحت فرمان او قرار دارند و براى انجام هر كارى خدمت او شرفياب مى شوند : ما من ملك يهبطه الله فى امر مايهبط له بدا بالامام فعرض ذالك عليه . بنابراين بهره مندى از فيوضات مادى و معنوى تحت نظر ، اراده و اجازه آنهاست . اگر در موردى يا موجودى اجازه دادند فرشتگان نيز در آن باره نازل مى شوند و اگر اجازه ندادند يا مصلحت ندانستد ، نازل نمى شوند . بدين ترتيب اين حضرات ، ولى نعمتى هستند كه گستره خوان نعمت مادى و معنوى آنان نظام هستى را فرا گرفته ، همگان از فيوضاتشان بهره مند مى شوند . »
در دعاى عديله درباره وجود مقدس حضرت حجت مى خوانيم : « ببقائه بقيت الدنيا و بيمنه رزق الورى و بوجوده ثبتت الارض و السماءبه بقاى او دنيا باقى است ، به بركت وجود او خلق روزى مى خورند و به واسطه وجود او آسمان و زمين پابرجاست . »
آرى وقتى در زيارت جامه كبيره ويژگيهاى اهل بيت ( عليهم اللسلام ) را ميخوانيم و مى بينيم كه منبع هر رحمت و خير و بركت و نعمتى اعم از مادى و معنوى اهل بيت ( عليهم السلام ) هستند - معدن الرحمه ، محال معرفه الله ، معادن حكمه الله ، مساكن بركه الله - لذا براى بهره مندى از مواهب الهى بايد متوسل به آن ذوات نورانى شد .
چنانكه مولا امير المومنين مى فرمايند : « اذا كانت لك الى الله سبحانه حاجه فابدا بمساله الصلاه على رسوله ( صلى الله عليه و آله و سلم ) ، ثم سل حاجتك فان الله اكرم من ان يسال حاجتين ، فيقضى احداهما و يمنع الاخرى هرگاه از خداى سبحان در خواستى دارى ، ابتدا بر پيامبر اسلام درود بفرست ، سپس حاجت خود را بخواه ، زيرا خدا بزرگوارتر از آن است كه از دو حاجت در خواست شده ، يكى را برآورد و ديگرى را باز دارد . »
لذا اينجاست كه پى مى بريم « باطن دنيا صلوات است » چه مفهمومى دارد يعنى هر آنچه از مواهب دنيا چه مادى و چه معنوى بخواهى جز از طريق اتصال به پيامبر اكرم و اهل بيت ( عليهم السلام ) ميسر نيست .
« لذا مرحوم استاد علامه طباطبايى ( رحمه الله عليه ) مى فرمودند : معناى صلوات بر محمد و آل محمد ( عليهم السلام ) اين است كه خدايا رحمتت را بر آنان فرو فرست كه از آنان به ما برسد ، اگر بخواهد رحمتى ببارد ابتدا بر اين خاندان مى بارد و سپس به ديگران مى رسد . لذا طلب رحمت كردن مستلزم اجابت دعا است . ( آيه الله جوادى آملى ، حكمت عبادت )
علامه طباطبايى مى فرمايند : « ما هر چا داريم از اهل بيت پيامبر ( عليهم السلام ) داريم . ما همه ى آبروى خود را از محمد و ال محمد ( عليهم السلام ) كسب كرده ايم . . . »
@sahife2
در پايان به ذكر سخنان یکی از بزرگان در خصوص جمله علامه ، مى پردازيم :
علامه طباطبائى فرمود : « باطن دنيا ، صلوات بر محمد و آل محمد ( صلوات الله عليهم اجمعين ) است . » اكثر افراد تصور مى كردند كه شايد فيلسوف بزرگى چون علامه طباطبايى كمتر به زيارت برود ، روزى در سفر مشهد يكى از حاضرين از علامه پرسيد : شما هم به حرم مى رويد ؟ علامه پاسخ داد : « آرى » آن فرد پرسيد : آيا شما هم مثل عامه مردم ضريح حضرت را مى بوسيد ؟ ! علامه فرمود : « نه تنها ضريح ، خاك و تخته در حرم را و هر چه متعلق به اوست مى بوسم . »
او حتى در حل مسايل علمى و فلسفى و تفسيرى ، از معنويت ارواح معصومين عليهم السلام ، استمداد مى جست و گاهى براى حل مسايل تفسيرى چندين ساعت ، حتى يك شبانه روز به درون گرايى مى پرداخت و از خدا و پيامبر و ائمه استمداد مى طلبيد . علامه مى گفت : « ما هر چه داريم از اهل بيتِ پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم داريم . »
علامه ( ره ) با نهج البلاغه و كتاب هاى حديثى همان معامله را مى كرد كه با قرآن معامله مى كرد ، يعنى آن را مى بوسيد و روى چشم مى گذاشت . اگر در مجلسى ، كتاب روايى ، مانند بحارالانوار ، روى زمين بود ، آن را برمى داشت و مى بوسيد و روى طاقچه مى نهاد و به قفسه كتابى كه كتاب حديث در آن بود ، پشت نمى كرد .
هر كسى كه اندك بى مهرى اى نسبت به خاندان پيغمبر و مقام ولايت داشت نمى پذيرفت و با اين قبيل افراد آشتى ناپذير بود . از اشتباهات علمى اشخاص ، فراوان مى گذشت و در تصحيح و نقد آنها همواره ادب علمى را حفظ مى كرد ، اما در مقابل افرادى كه با مقام ولايت اهل بيت ( عليهم السلام ) تا اندازه اى سر ناسازگارى داشتند نمى توانست ساكت بماند و به هر نحوى كه بود سخنش را مى گفت . . . .
دلباختگى ، شيفتگى و علاقه وى نسبت به خاندان پيغمبر تا حدى بود كه كتاب و علم را در مواردى كه مصيبت و مرثيه و امثال آن بود به يك سو مى نهاد . . . غالباً در مجالس روضه و مرثيه روزهاى جمعه شركت مى كرد و گاهى با تمام وجود زار زار گريه مى كرد بطوريكه تمام بدنش مى لرزيد و از چشمهاى درشت و جذابش اشك سرازير مى شد و بى گمان بسيارى از موفقيت هايى كه داشت مولود همين خصلت بود .
آيت الله طباطبائى مى فرمود : « در بازبينى و تصحيح جلد اول الميزان ، دو هزار غلط فاحش يافتم ! ( مثلاً به جاى « روز » نوشته بودم « شب » ! ) و در بار دوم تصحيح ، ششصد غلط ! و حالا بهتر مى فهمم « معصوم » و « عصمت » يعنى چه ! » به مرحوم علامه عرض كردم : وقتى به حرم مشرف مى شويم ، چگونه زيارت كنيم ؟ فرمودند : « مگر چيزى جز خدا مشاهده مى شود ؟ !
علامه به اين بيت از اشعار استادش ، آيت الله اصفهانى ( كه در مدح حضرت فاطمه زهرا عليها السلام است ) خيلى علاقمند بود :
مفتقرا ! متاب رو ، از در او به هيچ سو
زان كه مس وجود را فضّه او طلا كند !
@sahife2
داستانی زیبا در مورد ارزش صلوات ومقام رحمت للعالمین
مردمى كه براى زیارت خانه خدا به مكه رفته بودند، مردى را دیدند كه به جاى هردعایى ، فقط بر پیامبر صلى الله علیه و آله واهل بیتش صلوات مى فرستد. در سعى بین صفا و مروه در وقوف در مشعر و عرفات ، درمنى هر كس دعایى مى خواند ولى او صلوات مى فرستد. روزى ، از او پرسیدند: ما جزصلوات چیز دیگرى از تو نشنیده ایم چه علت دارد؟گفت : پدر پیرى داشتم . چند سال قبل با او براى زیارت خانه خدا به اینجا آمدم . دربین راه او مریض شد و به بستر مرگ افتاد. ناگهان دیدم كه رویش مانند قیر سیاه شدو آثار عذاب بر چهره اش ظاهر گشت . در آن حال ، او ناله مى كرد و مى گفت : سوختم ،سوختم ، آتش گرفتم .من كه ناراحت و درمانده شده بودم ، به خداوند پناهنده شدم و گفتم : خدایا، اگر پدرم دراین حال بمیرد، باعث رسوایى من خواهد شد. طولى نكشید كه دیدم چهره پدرم عوض شد.روى سیاه گونه اش ، كم كم سفید و نورانى گردید و بعد در حالى كه آرامش به او دست داد و خندان شد، از دنیا رفت .با خود گفتم : خداوند، به من بفهمان كه چه بر سر پدرم آمد. شب بعد در خواب ، پدرمرا در كمال آسایش و خوشى دیدم . احوالش را پرسیدم ، گفت :اعمال و رفتار مرا دیده بودى ، من واقعا مستحق عذاب الهى بودم . اما موقعى كه فرشته مرگ به سویم آمده بود با بدترین و سخت ترین حالت ، ناگهان ندایى از سوىپیامبر خدا، حضرت محمد صلى الله علیه و آله بلند شد و عذاب از من دور گشت و آسایش و خوشى به من روى آورد و اكنون نیز به بركت صلوات هایى كه مى فرستادم در امنیت وسعادت هستم . اینها همه ، هدیه پیامبر صلى الله علیه و آله در برابر صلوات می باشد. مرد جوان ادامه داد: از آن روز به بعد، من تصمیم قطعى گرفتم كه دست ازصلوات بر ندارم ، تا شفاعت پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله واهل بیت بزرگوارش نصیب من هم گردد.
@sahife2
صلوات در صحيفه ي سجاديه
از ويژگيهاي صحيفه سجاديه آن است که در آن 180 صلوات
«اللهم صل علي محمد و آل محمد»
به کار رفته است،
در شرايطي که دشنام بر اميرالمؤمنين رواج داشته،
همچنين در خطبه ها صلوات را حذف کرده بودند
و يا صلوات را به صورت ناقص با حذف آل محمد بيان ميداشتند،
گنجاندن صلوات در دعاها موضوعيت داشته
و بسيار معنا دارد
و اين ويژگيها در ساير دعاهاي ائمه (عليهم السلام) ديده نميشود.
صلوات بر محمد و آل محمد عليهمالسلام، بيش از تمام دعاها در صحيفه ي سجاديه تکرار ميشود، به گونه اي که اکثر موارد، در صدر و ذيل و متن دعا، بارها اين دعاي مستجاب و والاقدر، بيان ميشود و ديگر حاجات و نيازهاي انسان، در جوار آن، درخواست ميگردد.
@sahife2
امام سجاد عليهالسلام، از خداوند متعال ميخواهد که اين صلوات را بي پايان و مستمر قرار دهد (دعاي 32 ، 13).
البته سود اين درود و صلوات به خود ما ميرسد (دعاي 45) ،
از جمله اين که وسيله ي استجابت دعاهاي ما است (دعاي 13).
از خدا ميخواهيم که بيش از هر بنده و آفريده اي بر محمد و آل محمد، درود فرستد (دعاي 6)
، بلکه به اندازه ي تمام نيکان و پاکان بر آن وجودهاي مقدس صلوات فرستد (دعاي 45).
و اين، اداي بخشي از حقوقي است که بر ما دارند، از جمله نعمت هدايت و نعمت نجاتبخشي ما (دعاي 31).
بدين رو، امام سجاد عليهالسلام، پس از دعاي روز عيد قربان، فرمودهاند که نيازهاي خود را به درگاه خداي متعال عرضه کنيد و پس از آن هزار بار بر محمد و آل محمد درود فرستيد، چنان که حضرتش خود چنان عمل ميکردند (دعاي 48).
گستره ي بحث صلوات و درود، در بخش دوم دعاي روز عرفه (دعاي 47) بيش از همه مطرح است.
در دعاي 47، سخن از «کاملترين برکتها»، «سودمندترين رحمتها»، «درودي فزاينده که فزاينده تر از آن نباشد»، «درودي که از رضوان الهي در گذرد و پيوستگي آن به بقاي الهي پيوند خورد»، «درودي که مانند کلمات الهي پايان نپذيرد»، «درودي که چندين برابر شود و همراه با گردش روزگار، مضاعف گردد»، «درودي هم وزن عرش و مادون آن، به اندازه ي آسمانها و مافوق آنها، به شمار زمينها و آنچه زير آنها و آنچه ميان آنهاست»، «درودي که خدا را پسنديده آيد» و... در ميان است.
علاوه بر آن، درود بر امامي از شمار امامان عليهم السلام مطرح ميشود که خداوند، دين خود را به وسيله ي او تأييد ميبخشد،
پناهگاه مؤمنان،
رشته ي نجات متمسکان،
و نور عالمين است.
امام سجاد عليه السلام از خدا ميخواهد که او را به فتح آسان برساند،
در کنف حفظ خود حمايت کند،
با ملائکه ي خود ياري رساند،
کتاب و حدود و شرايع و سنت هاي رسول خود را به دست او برپا دارد،
معالم دين الهي را که ستمگران از ميان بردهاند،
حيات دوباره بخشيد،
زنگار ستم را بزدايد
و کساني را که از راه راست الهي به بيراهه ميروند، ارشاد فرمايد.
امام سجاد عليهالسلام، نه تنها بر پيامبر و اهل بيت عليهم السلام درود ميفرستد،
بلکه درود الهي را براي کساني ميخواهد که مقام اهل بيت را به خوبي شناخته و پذيرفته اند،
راه آنها را پي ميگيرند،
از ولايتشان جدا نميشوند،
در برابر امرشان تسليم هستند،
در راه طاعتشان ميکوشند،
چشم به راه دولت حقه ي ايشان اند
و به سوي آن روزگار، ديده دوخته اند.
به نظر ميرسد که اين عبارات،
در وصف حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه باشد،
چنان که ويژگيهاي ياد شده بر آن دلالت دارد.
به هر حال، پيوند قلبي و زباني و عملي با خاندان نور - که صلوات، نشانه ي بارز آن است - مهمترين راه براي بهسازي درون و برون فرد و جامعه اي است که در مسير تعالي معنوي پيش ميرود.
@sahife2
همانا خداوند و فرشتگان او بر پيامبر درود مى فرستند؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد! شما (نيز) بر او درود فرستيد.
https://www.aparat.com/v/dsbWF/استاد_عبدالباسط_-_ان_الله_و_ملائکته_یصلون_علی_الن
@sahife2
سوره احزاب
إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً (56)
همانا خداوند و فرشتگان او بر پيامبر درود مى فرستند؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد! شما (نيز) بر او درود فرستيد و به او سلام كنيد سلامى همراه با تسليم.
------------
نکته:
در كتاب هاى ششگانه ى اهل سنّت رواياتى آمده كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله پرسيدند: چگونه صلوات بفرستيم؟ فرمود: بگوييد: «اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد»
در صحيح بخارى (باب چگونگى صلوات بر پيامبر) وقتى اين حديث را نقل مى كند، در همان نقل حديث، كلمه ى «آل محمّد» را حذف كرده، چنين مى نويسد: از محمّد «صلّى اللّه عليه و سلّم» پرسيدند: چگونه صلوات بفرستيم؟ فرمود: بگوييد: «اللّهم صلّ على محمّد و على آل محمّد»!؟
در كنار نام پيامبر، ذكر صلوات مهم است. رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: «هركه دركتاب ونوشته اى بر من صلوات فرستد تا آن صلوات در آن نوشته باقى است، براى او پاداش خواهدبود».
در حديث مى خوانيم: «هركس بر حضرت محمّدصلى الله عليه وآله يك صلوات فرستد، خداوند ده صلوات بر او مى فرستد و ده لغزش او را مى پوشاند».
صلوات، كليد استجابت دعا و سبب سنگين شدن ميزان مؤمن در قيامت مى شود.
خداوند در قرآن به پيامبرش مى فرمايد: به زكات دهندگان صلوات فرست، «خذ من اموالهم صدقة... صلّ عليهم»، در اين آيه به مردم سفارش مى كند كه بر پيامبر صلوات فرستاده شود. آرى، در اسلام رابطه مردم و رهبر، رابطه صلوات ودرود است همان گونه كه در آيه 54 سوره انعام خدا به پيامبرش دستور مى دهد به كسانى كه به ملاقاتت مى آيند سلام كن. «اذا جاءك الّذين يؤمنون بآياتنا فقل سلام عليكم»
امام صادق عليه السلام فرمود: «درود خداوند به معناى رحمت، درود ملائكه به معناى به پاكى ياد كردن و درود مردم به معناى دعاست».
-------------------
پیام ها:
- هرگاه خواستيد ديگران را به كار خيرى دعوت كنيد، اوّل خود و دست اندركاران شروع كنيد. (خداوند براى فرمان صلوات به مردم، اوّل از صلوات خود و فرشتگان نام مى برد.) «انّ اللّه و ملائكته يصلّون»
- صلوات خدا و فرشتگان دايمى است. «يصلّون»
- صلوات بر پيامبر، لازمه ايمان و از وظائف مؤمنان است. «يا ايّها الّذين آمنوا صلّوا»
- درود لفظى كافى نيست، تسليم عملى نيز لازم است. «صلّوا عليه و سلّموا»
- رابطه ى مردم و رهبر در حكومت الهى، صلوات و سلام است. (علاقه ى قلبى كافى نيست، اظهار علاقه لازم است.) «صلّوا عليه و سلّموا»
https://www.aparat.com/v/q0p7K
https://www.aparat.com/v/7PJ2o
@sahife2
رهبر معظم انقلاب:
اینکه اصرار میکنند که «بلند گریه کنید» یا «صلوات، صلوات این جمعیت نیست» لزومی ندارد!!!!
@sahife2
مقام معظم رهبری:
«اینکه آقایان مداحها، و سابقها روضهخوانها - که ما حالا کمتر توفیق پیدا میکنیم ببینیم، اما در مواردی از افاضات مداحها مستفیض میشویم - اصرار میکنند که بلند گریه کنید، لزومی ندارد؛ خوب، آرام گریه کنید. وقتی میخواهند سینه بزنند، اصرار بر اینکه «صدا، صدای این جمعیت نیست»؛ یا وقتی مردم میخواهند صلوات بفرستند، اصرار بر اینکه «صلوات، صلوات این جمعیت نیست»! شما بخواهید مردم صلوات بفرستند، ولو توی دلشان. گرم شدن مجلس به این شیوهها، اصل نیست؛ کاری کنید که دلهای مستمع را در اختیار بگیرید. دل مستمع وقتی در اختیار شما آمد، مقصود حاصل است؛ اگر آهسته هم گریه کند، باز مقصود حاصل است؛ اگر به شما توجه کرد، باز مقصود حاصل است.»
@sahife2
واکنش استاد حسنزاده آملی به خانمی که در جمع مختلط با صدای بلند میگوید "بر محمد و آل محمد صلوات" 👇
https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1396/7/19/6886663_455.mp4
@sahife2
هدایت شده از انس با صحیفه سجادیه
اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
https://www.aparat.com/v/La7Oy/اجابت_دعا_با_ذکر_صلوات
اجابت دعا با ذکر صلوات
@sahife2