من از نهایت شب حرف می زنم من از نهایت تاریکی و نهایت شب حرف می زنم اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم _هدیه دیوان اشعار تولدی دیگر فروغ فرخزاد

اضطراب داره منو میبلعه بس کن کثافت بس کن

بچه ها ، یه چیزی آنه ی عزیز من یه اتفاقی براش افتاده و تا حدود یک ماه نمیتونه پیشمون باشه احتمالا

بچه ها زندگیم واقعا سیاهه سیاه تر از چیزی که فکرشو بکنید

از لحاظ روحی واقعا به یه لیست طولانی از چیزای مختلف نیاز دارم

انقدر خستم که فقط خدا میدونه وسط همین خیابون میتونم بخوابم

دکمه ی شیفت دیلیت خودم و زندگی کو؟😀

خستم خیلی خسته

خدایا این چه بلایی بود دیگه

تا خودزنی یک تار مو فاصله دارم😀

جنگی ست تمام نشدنی؛ بین«منِ غمگین» و «منی که تلاش میکند غمگین نباشد» و بدنی که عاجز از پنهان کردن ِ اسیب است.