عشقم ُ خودم با دستای خودم خاک کردم هوا روشن شده ُ بازم باید برگردم به خونه‌ای که دیگه تنهام ...

زهرا‌در‌آتش‌بود،حیدر‌داشت‌می‌سوخت...

فاطمه‌؛این درد را چه کنم که تورا مردها زدند..!

کفن که دست مرا بست دست تو باز است و دست باز تو یعنی بیا در آغوشم ...

سادات‌شرمنده؛امانت‌نبی‌رو‌خاک ِ‌سرده ...

زهرا مرا ببخش‌ که‌ نگذاشت‌ غربتم یک‌ ختم‌ با شکوه‌ بگیرم‌ برای‌ تو ...

(١) سلام بر تو ای پیامبر خدا، سلام من و دخترت که اکنون در کنار تو آمده، و به سرعت به تو پیوسته. ای رسول خدا، بر مرگ دخت برگزیده تو شکیبایی‌ام اندک شد‌، و طاقت و توانم از دست رفت، ولی مرا که غم بزرگ جدایی تو را دیده‌ام و رنج مصیبت تو را کشیده‌ام جای شکیبایی است؛ زیرا من با دست خود تو را در بستر قبر خواباندم، و سرت بر سینه من بود که جان به جان آفرین تسلیم کردی؛ پس ما از خداییم و به خدا باز می‌گردیم. (٢) آن امانت [که نزد من سپرده بودی] بازگردانده شد، و آن روحِ گروگان در بدن گرفته شد. اما از این پس اندوه من همیشگی است، و شبم با بیداری می‌گذرد، تا زمانی که خداوند همان جایگاه را که تو در آن اقامت کرده‌ای، برای من برگزیند. -نهج‌البلاغه‌ی‌‌امیرالمؤمنین؛خطبه‌ی٢٠٢

رک بگویید مادرِ ما سوخت ...

_

ممنونم‌اگر‌نروی،میمیرم‌اگر‌بروی،از‌پیش‌من‌مرو ...

چهل‌نفر‌فاطمه‌رو‌با‌کینه‌میزنن‌و‌علی‌داره‌میبینه... وای‌مادر‌"