#جلسه_هجدهم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅در آداب قيام چنان است كه سالك خود را حاضر در محضر حقّ ببيندو اهمّيّت مناجات با حق تعالى و خطر آن را به قلب بفهماند، و با تفكّر و تدبّر، قبل از ورود در صلاة، قلب را حاضر كند .تفكّر و تدبّر در احوال بزرگان دين و هاديان سبل كند كه براى آنها چه حالاتى دست مى‌داده و آنها چه معامله‌اى با مالك الملوك مى‌كردند. ✅من جمله این احادیث: على بن الحسين عليهما السلام وقتى به نماز مى‌ايستاد رنگش دگرگون مى‌شد، و چون به سجده مى‌رفت سر برنمى‌داشت تا آنكه عرق از وى مى‌ريخت.» از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود: پروردگار خود را عبادت كن چنانكه گويى او را مى‌بينى، كه اگر تو او را نمى‌بينى او تو را مى‌بيند.» ✅بايد بندگان خدا از این مقربان كيفيت عبوديّت و سلوك إلى اللّه را تعلّم كنند، وقتى ادعيه و مناجات‌هاى آنها را مى‌خوانند لقلقه لسان نباشد، بلكه تفكّر كنند در چگونگى معامله آنها با حق و اظهار تذلّل و عجز و نياز نمودن آنها با ذات مقدس. ✅اى عزيز، اكنون كه فرصت است و سرمايه عمر عزيز در دست است و طريق سلوك إلى اللّه مفتوح است و درهاى رحمت حق باز است و سلامتى و قوت اعضاء و قوا برقرار است و دار الزّرع(محل کشت و کار) عالم ملك بر پا است، همتى كن و قدر اين نعم الهيّه را بفهم و از آنها استفاده نما و كمالات روحانيّه و سعادات ازليّه ابديّه را تحصيل كن. ✅عمده مقصد و مقصود انبياء عظام و تشريع شرايع و تأسيس احكام و نزول كتابهاى آسمانى، خصوصا قرآن شريف جامع كه صاحب و مكاشف آن نور مطهّر رسول ختمى صلّى اللّه عليه و آله است، نشر توحيد و معارف الهيه و قطع ريشه كفر و شرك و دوبينى و دوپرستى بوده، و سرّ توحيد و تجريد در جميع عبادات قلبيّه و قالبيّه سارى و جارى است. ✅ بلكه شيخ عارف كامل، شاه‌آبادى، روحى فداه مى‌فرمودند: عبادات اجراء توحيد است در ملك بدن از باطن قلب. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_نوزدهم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅ اخلاص در نیت : اخلاص، به عنوان یکی از ارکان اصلی عبادات در اسلام، به معنای پاکسازی عمل از هرگونه انگیزهٔ غیرالهی و تصفیهٔ نیت از توجه به غیر خدا در تمامی اعمال ظاهری و باطنی است. کمال اخلاص در ترک کامل تعلقات نفسانی و انانیت تجلی مییابد، چنانکه قرآن کریم میفرماید: «أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ» (زمر: ۳). ✅ آیات و روایات متعددی بر اهمیت اخلاص تأکید دارند، از جمله آیهٔ «وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ» (بینه: ۵) و حدیث نبوی «إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ» که نشان می دهند ارزش اعمال به نیت خالص وابسته است. ✅ اخلاص دارای مراتب مختلفی است، از جمله اخلاص صوری (فقهی) که به ترک ظاهری غیرخدا در اعمال می پردازد، و اخلاص باطنی (عرفانی) که مستلزم ترک کامل تعلقات نفسانی در سیر الی الله است. ✅سالکی که در مسیر سلوک به دنبال منافع شخصی باشد، حتی اگر هدفش مقامات معنوی باشد، سفر او «إلى النفس» محسوب میشود، نه «إلى الله». تنها اولیای کامل الهی میتوانند بدون گذر از سفر نفسانی، مستقیماً به سفر ربانی دست یابند. ✅ نشانهٔ اخلاص کامل، مصونیت از وسوسه های شیطانی است ، چنانکه در آیهٔ «فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ» (ص: ۸۲-۸۳) آمده است. همچنین، روایت نبوی «مَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا جَرَتْ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلَى لِسَانِهِ» ✅نشان دهندهٔ ارتباط بین اخلاص طولانی مدت و ظهور حکمت در گفتار و رفتار است. ✅در نهایت، اخلاص حقیقی فراتر از پاکسازی اعمال، نیازمند تصفیهٔ ذات از هرگونه شائبهٔ غیرالهی است و دستیابی به آن مستلزم مجاهدت های پیگیرانهٔ معنوی است. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیستم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅ مراتب اخلاص : اخلاص به معنای خالص کردن عمل از هرگونه انگیزه غیرالهی است، و هر مرتبه، نشاندهنده درجهای از تصفیه نیت و قرب به خداوند است. ✅ 1. مرتبه اول: پالایش عمل از رضایت مخلوقات - عمل باید از هرگونه شائبه جلب رضایت یا تحسین مردم پاک باشد، چه برای منفعت دنیوی یا شهرت. - مقابل این مرتبه، ریاء فقهی قرار دارد که پستترین نوع ریا است و عامل آن در نظر اهل معرفت بیارزش است. ✅2. مرتبه دوم: پالایش عمل از اهداف دنیوی - حتی اگر عمل برای مقاصد مشروع مانند افزایش روزی یا دفع بلا انجام شود، باز هم از اخلاص کامل برخوردار نیست. - برخی فقها این مرتبه را شرط صحت عبادت میدانند، اما در نظر عرفا، چنین عملی فاقد ارزش معنوی والاست. ✅ 3. مرتبه سوم: پالایش عمل از پاداشهای بهشتی مادی - انجام عبادت برای رسیدن به نعمتهای جسمانی بهشت (مانند حورالعین و قصور) نیز ناقص است. - این نوع عبادت، عمل اجیران نامیده میشود و هرچند در فقه پذیرفته است، نزد اهل الله ارزش چندانی ندارد. ✅ 4. مرتبه چهارم: پالایش عمل از ترس عذاب - عبادت تنها برای فرار از جهنم یا عذاب الهی، عبادت بردگان محسوب میشود. - در دیدگاه عرفا، ترس از عقاب آخرتی نیز مانند ترس از مجازات دنیوی، عمل را از مقام عبودیت حقیقی خارج میکند. ✅5. مرتبه پنجم: پالایش عمل از لذات روحانی و مقامات ملکوتی - حتی اگر انگیزه عبادت، رسیدن به سعادتهای عقلی یا مقام فرشتگان باشد، باز هم ناقص است. - فلاسفه و محققان این مرتبه را والا میدانند، اما اهل معرفت آن را نیز نوعی کاسب کاری معنوی می پندارند. ✅6. مرتبه ششم: پالایش عمل از ترس محرومیت از لذات روحانی - ترس از دست دادن مقامات روحانی نیز انگیزهای ناپسند است و عبادت را معلَّل (دارای شرط و شائبه) میکند. ✅7. مرتبه هفتم: پالایش عمل از رسیدن به لذت دیدار الهی - این مرتبه، والاترین مقصد اهل معرفت است و تنها برای اولیای خاص الهی قابل دستیابی است. - حتی این مرتبه نیز در نظر کاملان، مقامی معمولی محسوب میشود، زیرا عبادت باید فارغ از هرگونه حظّ نفسانی، حتی شوق لقاء الله باشد. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_یک #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅اكنون كه مراتب اخلاص و مقامات عبادات را تا اندازه‌اى دانستى، خود را مهيا كن براى تحصيل آن، كه علم بدون عمل را ارزشى نيست و يك طايفه از آن مردم آنانند كه به كسب علمى پرداختند و اشتغال به تحصيل معارف علما پيدا كردند، ولى از حقايق معارف و مقامات اهل اللّه به اصطلاحات و الفاظ و به زرق و برق عبارات اكتفا نموده خود و عدّه‌اى بيچاره را در رشته الفاظ و اصطلاحات به زنجير كشيده و علامت اين طايفه آنست كه به ارشاد اغنياء و بزرگان بيشتر علاقه دارند تا ارشاد فقراء و درويشان. ✅«امام باقر عليه السلام فرمودند: كسى كه دانش بجويد تا با آن بر دانشمندان فخر بفروشد يا با نادانان مجادله كند يا توجه مردم را به خود جلب كند، منزلگاه او آتش است. رياست جز براى اهل آن شايسته نيست.» ✅طائفه دیگری نیز هستند که آنان در اين طايفه شيّاد و كلاه بردار نيستند و خود سالك طريق آخرت و در صدد تحصيل معارف و مقامات هستند، گاهى اتفاق افتد كه از شيطان قاطع طريق گول خورده مغرور شوند و معارف و مقامات را حقيقة عبارت از اصطلاحات علميّه كه خود تراشيده يا از تراشيدن ديگران استفاده كرده‌اند مى‌دانند. ✅عزيزا، جميع علوم عملى است حتى علم التّوحيد را نيز اعمالى است قلبيّه و قالبيّه. تمام رياهاى افعاليّه و اكثر رياهاى قلبيّه از نقصان توحيد افعالى است. اگر حقيقت بيده ملكوت كلّ شي‌ء و له الملك و بيده الملك را به قلب بفهمانى، از جلب قلوب بى‌نياز شوى، و به قلوب ضعيفه اين مخلوق ضعيف خود را محتاج ندانى، و غناى قلبى براى تو رخ دهد. ✅يكى از درجات اخلاص، تصفيه عمل است از رؤيت استحقاق ثواب و اجر. سالك بايد جهد كند و با رياضات قلبيّه و سلوك عقلى و عرفانى به قلب بفهماند كه جميع اعمال از موهبات و نعمتهاى الهيّه است كه حق تعالى به دست بنده اجرا فرموده. و چون توحيد فعلى در دل سالك جاى گزين شد، عمل را از خود نداند، پس طلب ثواب نكند بلكه ثواب را تفضل و نعم را ابتدايى داند. ✅درجه ديگر اخلاص، تصفيه عمل است از استكثار و خوشنودى به آن و اعتماد و دلبستگى بدان. اين خوشنودى و استكثار عمل است كه مبدأ بسيارى از مفاسد اخلاقى و اعمالى است كه ذكرش به طول انجامد. ✅امام کاظم(ع) به فرزندانش فرمود: پسركم، بر توست كه( در عبادت خدا) بكوشى، و هرگز خود را از تقصير در عبادت و طاعت خداى عزّ و جلّ مبرّا مدان، كه همانا خدا آن‌چنان‌كه حقّ اوست عبادت نمى‌شود.» آن سرورى كه يك ضربت يوم‌الخندقش به تصديق رسول اللّه (ص) افضل از جميع عبادات جن و انس است‌ با آن همه عبادات و رياضات كه علىّ بن الحسين، كه اعبد خلق اللّه است، اظهار عجز مى‌كند كه مثل او باشد. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_دوم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅در این باب است تفسیر سوره مبارکه حمد و شمه اى از تفسیر سوره مبارکـه توحیـد و سـوره مبارکه قدر و این از اعزّ ابواب این رساله است و در آن چند مصباح است . مصباح اول در آداب مطلقه قرائت قرآن شریف است و در آن چند فصل است ✅از آداب مهمه قرائت کتاب الهى، کـه عـارف و عـامى در آن شـرکت دارنـد و از آن نتـایج حسنه حاصل شود و موجب نورانیت قلب و حیات باطن شود، تعظیم است . و آن موقوف به فهم چنانچه دانستى، فهم عظمت قرآن خارج از طوق ادراك است، لکن اشاره اجمالیه بـه عظمـت همین کتاب متنزّل، که در دسترس همه بشر است، موجب فوائد کثیره است . ✅بدان اى عزیز که عظمت هر کلام و کتابى یا به عظمت متکلّم و کاتب آن است، و یا به عظمـت مطالب و مقاصد آن است، و یا به عظمت نتایج و ثمـرات آن اسـت، و یـا بـه عظمـت رسـول و واسطه آن است، و یا به عظمت مرسلٌ إلیه و حامل آن است، و یا به عظمت حـافظ و نگاهبـان آن است، و یا به عظمت شارح و مبین آن است، و یا به عظمت وقت ارسال و کیفیت آن اسـت . و بعض از این امور ذاتاً در عظمت دخیل اسـت، و بعـضى عرَضـاً و بالواسـطه، و بعـضى کاشف از عظمت است . و جمیع این امور که ذکر شد، در این صحیفه نورانیه بـه وجـه اعلـى موجود بلکه از مختصات آن است، که کتاب دیگرى را در آن یا اصلا شرکت نیست و یا به جمیع مراتب نیست . ✅ اما عظمت رسول وحى و واسطه ایصال : پس آن، جبرئیل امین و روح اعظم است کـه پـس از خروج پیامبر(ص) از جلباب بشریت و توجه دادن شـطر قلـب را بـه حضرت جبروت، متّصل به آن روح اعظم شود . و آن یکى از ارکان اربعه دار تحقق، بلکـه اعظـم ارکان و اشرف انواع آن است؛ چه که آن ذات شریف نورانى ملَک موکَّل علم و حکمت و صاحب ارزاق معنویه و اطعمه روحانیه است . و از کتاب خدا و احادیث شریفه تعظیم جبرئیل و تقـدم او بر دیگر ملائکه استفاده شود عظمت متکلّم آن و منشى و صاحب آن. ✅اما عظمت مرسل إلیه و متحمل آن : پس آن، قلب احمدى جمعـى محمدى است که حق تعالى به جمیع شئون ذاتیه و صفاتیه و اسمائیه و افعالیه بـر آن تجلّـى نمـوده؛ و داراى ختم نبوت و ولایت مطلقه است؛ و اکرم بریه و اعظـم خلیقـه و خلاصـه کـون و جـوهره وجود و عصاره دار تحقّق و لبنه اخیره و صاحب برزخیت کبرى و خلافت عظمى است . ✅و اما حافظ و نگاهبان آن، ذات مقدس حق جل جلاله است؛ چنانچه فرماید در کریمـه مبارکـه : ( انّا نَحنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ و انّا لَه لَحافظُون .) ✅و اما شارح و مبین آن، ذوات مطهره معصومین از رسول خدا تا حجت عصر عج، که مفاتیح وجود و مخازن کبریا و معادن حکمت و وحى و اصول معارف و عوارف و صـاحبان مقـام جمع و تفصیلند . ✅و اما وقت وحى، لیلۀ القدر است، که اعظم لیالى و خیر من الف شهر و نورانى ترین ازمنه و فـى الحقیقه وقت وصول ولى مطلق و رسول ختمى (ص) است . ✅و اما کیفیت و حى و تشریفات آن از نطاق بیان در این مختصر خارج است و جداگانه که به واسطه طول آن از آن صرف نظر میکنیم . ✅ اما عظمت آن به واسطه محتویات و مقاصد و مطالب آن : پس آن، عقد فصلى على حده بلکـه فصول و ابوابى و رساله و کتابى جداگانـتبارك و تعالى به واسطه سعه رحمت بر بندگان، این کتـاب شـریف را از مقـام قرب و قدس خود نازل فرموده و به حسب تناسب عوالم تنزّل داده تا بـه ایـن عـالم ظلمـانى رسیده و به کسوه الفاظ و صورت حروف درآمده بـراى اسـتخلاص مـسجونین در این زندان تاریک دنیا و رهایى مغلولین در زنجیرهاى آمال و امانى، و رساندن آنها را از حضیض نقص و ضعف و حیوانیت به اوج کمـال و قـوت و انـسانیت، و از مجـاورت شـیطان بـه مرافقـت ملکوتیین بلکه به وصول به مقام قرب و حصول مرتبه لقاء اللَّه که اعظم مقاصد و مطالـب اهـل الالوصف. ✅ در این کتاب شریف قضایا به طورى شیرین اتفاق افتاده که تکرار آن انسان را کسل نکند؛ بلکه در هر دفعه که اصل مطلب را تکرار کند، خصوصیات و لواحقى در آن مـذکور اسـت که در دیگران نیست؛ بلکه در هر دفعه یک نکته مهمه عرفانى یا اخلاقى را مورد نظر قـرار داده و قضیه را در اطراف آن چرخ مى دهد. و بیان این مطلب استقصاى کامل از قـصص قرآنیـه لازم دارد که در این مختصرات نگنجد . و در آرزوى این ضعیف بى مایه ثبت است که با توفیـق الهـى کتابى در خصوص قصص قرآنیه و حل رموز و کیفیت تعلیم و تربیت آنهـا فـراهم آورم بـه قـدر میسور. گرچه قیام به این امر از مثل نویسنده آرزویى است بسى خام و خیالى است بس باطل. ✅و باید دانست در این کتاب بسی کامل موضوعات گوناگون آورده شده است چون معرفة الذات و معرفة الافعال،توحید ذاتی ،قصص انبیا ، دعوت به تهذیب نفس بیان احوال بدکاران برای عبرت دهی،بیان قوانین ظاهر شریعت،احوال معاد و براهین اثبات آن،ارائه احتیاجات و براهینی که ذات خداوند بدان اقامه کرده است،میباشد. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_سوم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅به كتاب شريف الهى نظر تعليم داشته باش و آن را كتاب تعليم و افاده بدان ، و خود را موظف به تعلَّم و استفاده بدان. و مقصود ما از تعليم و تعلَّم و افاده و استفاده آن نيست كه جهات ادبيّت و نحو و صرف را از آن تعليم بگيرى ، يا حيث فصاحت و بلاغت و نكات بيانيّه و بديعيّه از آن فراگيرى ، يا در قصص و حكايات آن به نظر تاريخى و اطَّلاع بر امم سالفه بنگرى ، هيچ يك از اينها داخل در مقاصد قرآن نيست و از منظور اصلى كتاب الهى به مراحلى دور است . ✅استفادهء ما از اين كتاب بزرگ بسيار كم است ، براى همين است كه يا به آن نظر تعليم و تعلم نداريم - چنانچه غالبا اين طوريم - فقط قرائت قرآن مىكنيم براى ثواب و اجر ✅ بر متعلَّم و مستفيد از كتاب خدا لازم است كه يكى ديگر از آداب مهمّه را به كار بندد تا استفاده حاصل شود ، و آن رفع موانع استفاده است كه ما از آنها تعبير كنيم به حجب بين مستفيد و قرآن . و اين حجابها بسيار است كه ما به بعض از آن اشاره نمائيم: ✅يكى از حجابهاى بزرگ حجاب خود بينى است كه شخص متعلَّم خود را به واسطهء اين حجاب مستغنى بيند و نيازمند به استفاده نداند . از خود قرآن شريف دستور عدم وقوف و قانع نشدن به يك حدّ معيّن استفاده شودحضرت إبراهيم عليه السلام به مقام بزرگ ايمان و علم خاصّ به انبياء عليهم السلام قناعت نكرد ، عرض كرد : رَبِّ ارِنى كَيْفَ تُحيى الْمَوْتى از ايمان قلبى خواست ترقّى كند به مقام اطمينان شهودى . ✅يكى ديگر از حجب ، حجاب آراء فاسده و مسالك و مذاهب باطله است ، كه اين گاهى از سوء استعداد خود شخص است و اغلب از تبعيّت و تقليد پيدا شود مثلا ، اگر اعتقاد فاسدى به مجرّد استماع از پدر و مادر يا بعض از جهله از اهل منبر در دل ما راسخ شده باشد ، اين عقيده حاجب شود ما بين ما و آيات شريفهء الهيّه ✅يكى ديگر از حجب اعتقاد به آن است كه جز آن كه مفسّرين نوشته يا فهميده‌اند كسى را حقّ استفاده از قرآن شريف نيست . و تفكَّر و تدبّر در آيات شريفه را به تفسير به رأى ، كه ممنوع است ، اشتباه نموده‌اند ، و به واسطهء اين رأى فاسد و عقيدهء باطله قرآن شريف را از جميع فنون استفاده عارى نموده و آن را بكلَّى مهجور نموده‌اند ، در صورتى كه استفادات اخلاقى و ايمانى و عرفانى به هيچ وجه مربوط به تفسير نيست تا تفسير به رأى باشد مثل داستان حضرت موسی و خضر و بزرگى مقام علم ، و آداب سلوك متعلَّم با معلَّم را كه شايد بيست ادب در آن هست . ✅يكى ديگر از حجب حجاب معاصى و كدورات حاصله از طغيان و سركشى نسبت به ساحت قدس پروردگار عالميان است كه قلب را حاجب شود از ادراك حقايق . ✅یکی دیگر از حجب حجاب حبّ دنيا است كه به واسطهء آن قلب تمام همّ خود را صرف آن كند و وجههء قلب يكسره دنياوى شود ، و قلب به واسطهء اين محبت از ذكر خدا غافل شود و از ذكر و مذكور اعراض كند . و هر چه علاقمندى به دنيا و اوضاع آن زيادت شود ، پرده و حجاب قلب ضخيمتر گردد . ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_چهارم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅یکى از آداب قرائت قرآن حضور قلب است. ✅و دیگر از آداب مهمه آن، تفکّر است .و مقصود از تفکّر آن است که از آیـات شـریفه جـستجوى مقصد و مقصود کند .و چون مقصد قرآن، چنانچه خود آن صحیفه نورانیه فرمایـد، باید انسان به تفکّر در آیات به تفسیرى که از اهل بیت وارد شده انجام دهد که ملاقات کند حق را در صورتى کـه غیـر حـق در آن نباشـد بـه دسـت آورد . ✅ قواى ملکیه و ملکوتیه گم شده قارى قرآن باشد، که در این کتاب آسمانى این گم شـده و چون مدتى چشم دل را به این مقصود افکند و از دیگر امور صرف نظـر کـرد، چـشم دل بینـا گردد و حدید شود، و تفکّر در قرآن براى نفس عادى شود و طرق استفاده بازگردد، و ابوابى بـر او مفتوح شود که تا کنون نبوده است للمؤْمنینَ و ال یزید الظّالمینَ الّا خَساراً. ✅و معنى قول امیر المؤمنین(ع) را که مى فرماید:و تَعلَّموا الْقُرآنِ؛ فَانَّه ربیـع الْقُلُـوب .و ا ستَـشْفُوا بِنُورِه؛ فَانَّه شفاء الصدور ادراك مى کند.و از قرآن شریف فقط شـفاء امـراض جـسمانیه را . طلب نمى کند، بلکه عمده مقصد را شفاء امراض روحانیه که مقصد قرآن اسـت قـرار مـى دهـد قرآن براى شفاء امراض جسمیه نازل نشده، گرچه شـفاء امـراض جـسمیه بـه او حاصـل شـود؛ چنانچه انبیاء (ع) نیز براى شفاء جسمانى نیامده بودند گرچـه شـفاء مـى دادنـد؛ آنهـا اطباء نفوس و شفادهندگان قلوب و ارواحند. ✅یکى از آداب مهمه قرائت قرآن که انسان را به نتایج بـسیار و اسـتفادات بـى شـمار نائـل کنـد، تطبیق است .و آن چنان است که در هر آیه از آیات شریفه که تفکر مى کند، مفاد آن را با حال خود منطبق کند، و نقصان خود را به واسطه آن مرتفع کند و امراض خـود را بـدان شـفا دهـد مثلًا، در قصه شریفه حضرت آدم(ع) ببیند سبب مطرود شدن شیطان از بارگاه قدس با آن همه سجده ها و عبادتهاى طولانى چه بوده، خود را از آن تطهیر کند؛ زیرا مقـام قـرب الهـى جاى پاکان است، با اوصاف شیطانى قدم در آن بارگاه قـدس نتـوان گذاشـت .از آیـات شریفه استفاده شود که مبدأ سجده ننمودن ابلیس خودبینى و عجب بوده کـه کـوس انَـا خَیـرٌ منْه خَلَقْتَنـى مـنْ نـارٍ و خَلَ قْتَـه منْ طـین زد، و ایـن خـودبینى اسـباب خودخـواهى و خودفروشى- که استکبار است - شد؛ و آن، اسباب خودرأیى - که سـرپیچى از فرمـان است- شد، پس مطرود درگاه شد .ما از اول عمر شیطان را ملعون و مطرود خواندیم و خـود بـه اوصاف خبیثه او متّصف هستیم .و در فکر آن برنیامدیم که آن چه سبب مطرودیت درگاه قدس و نیز تفکّر کنیم در همین قصه شریفه و سبب مزیت آدم و برتـرى او را از مالئکـۀ اللَّـه ببینـیم چه بوده، خود نیز به مقدار طاقت به آن متّصف شویم . مىبینیم تعلـیم اسـماء سـبب آن بـوده؛ چنانچه فرماید :و علَّم آدم اْلَاسماء کُلَّها . ✅و مرتبه عالیه تعلیم اسماء تحقّق به مقـام اسـماء اللَّه است؛ چنانچه مرتبه عالیه از احصاء اسماء که در روایت شریفه است :انَّ للَّه تسع و تـسعینَ اسماً؛ منْ احصاها، دخَلَ الْجنَّۀ ، تحقّق به حقیقت آنها است که انسان را به جنّت اسـمائى نائل کند. ✅ و در حدیث صحیح وارد است که بنده چون با نافله بـه مـن نزدیـک شـد، او را دوسـت دارم؛ و چون دوست داشتم او را، من گوش او شوم که با آن مى شنود و چشم او شوم که با آن میبینـد و زبـان او شـوم کـه بـا آن نطـق مـى کنـد و دسـت او شـوم کـه بـا آن اخـذ میکند ✅پس، وظیفه سالک الى اللَّه آن است که خود را به قرآن شریف عرضه دارد؛ و چنانچه میـزان در تشخیص صحت و عدم صحت و اعتبارِ حدیث آن است که آن را به کتاب خدا عرضه دارند و آن چه مخالف آن باشد باطل و زخرف شمارند، میزان در استقامت و شـقاوت و سعادت آن است که در میزان کتاب اللَّه درست و مستقیم در آید .و چنانچه خُلق رسول اللَّـه قرآن است، خلق خود را با قرآن باید متوافق کند تا با خلقِ ولى کامل نیز مطابق گردد .و خلقى که مخالف کتاب اللَّه است زخرف و باطل اسـت .و همچنـین جمیـع معـارف و احـوال قلـوب و اعمال باطن و ظاهر خود را باید با کتاب خدا تطبیق کنـد و عرضـه دارد تـا بـه حقیقـت قـرآن متحقق گردد و قرآن صورت باطنى او گردد. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_پنج #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅در روایات معتبره آمده که قرآن کریم در قیامت به نیکوترین صورت ظهور کند، چنانکه حضرت باقر(ع) فرمودند: «قرآن را بیاموزید که روز حشر در زیباترین هیأت میآید» و نورانیتش حتی انبیا را به حیرت آورد. ✅خطر اعمال بدون عمل نمایان است؛ رسول خدا(ص) هشدار دادند: «هر که قرآن خواند ولی بدان عمل نکرد، با دشمنان خدا محشور شود.» و در حدیثی دیگر، خداوند به قرآن فرمود: «به عزتم سوگند، هر که تو را گرامی داشت، گرامیش دارم.» اکرام حقیقی قرآن و اهل بیت(ع) نه در زیارت ظاهری، که در پیروی عملی است. امام صادق(ع) فرمودند: «قرآن چراغ هدایت است» و امیرالمؤمنین(ع) تأکید کردند که «فقیه واقعی کسی است که قرآن را با تدبّر بخواند.» ✅بدان که در این مقام، مراتبی چند برای قرائت و سلوک روحانی بیان شده است. گروه نخستین، ارباب ظاهرند که همّت ایشان تنها در تجوید لفظی و تصحیح مخارج حروف منحصر است. اینان گرچه تکلیفی ادا کرده‌اند، لیکن قلوب ایشان از حقیقت عبادت غافل و به کثرات دنیوی مشغول است. نماز ایشان صورتی بی‌روح دارد و باطنشان پیوسته در شهوات حیوانی غوطه‌ور. ✅اما طایفهٔ دوم، اهل ذکر و حضورند که نماز را معراج روحانی و وسیلهٔ تقرب به حضرت حق می‌دانند. در حدیث قدسی آمده که صلاة بین بنده و پروردگش تقسیم شده است. آنگاه که بنده "بسم الله" گوید، حق تعالی فرماید "عبدی ذکر مرا یاد کرد". و چون "الحمدلله" خواند، پروردگار گوید "بنده‌ام مرا ستود". اینان به مقامی رسیده‌اند که قرائت ایشان، تحمید و ثنای حقیقی است. ✅آداب عبودیت در قرائت بر چهار پایه استوار است: نخست "تذکر" که در "بسم الله" حاصل می‌آید و سالک را به فنای در مسمی می‌رساند. دوم "تحمید" که در "الحمدلله" تجلی می‌کند و بنده را به یگانگی حمد و ثنای الهی رهنمون می‌شود. قلوب اهل معرفت در این مقام، آیینهٔ اسماء حسنای الهی می‌گردد، چنانکه در آیات و روایات بسیاری بر این معانی تأکید شده است. ✅در مقابل، قساوت قلب گروهی به حدی است که جز بهشت جسمانی و نعمتهای حسی را باور ندارند. اینان راه را بر سالکان حق می‌بندند و ایشان را در شهوات حیوانی غرق می‌سازند. اما ارباب دل که به مقام ذکر نایل آمده‌اند، در هر ذره‌ای نشانه‌ای از جمال الهی می‌بینند و نماز ایشان حقیقتاً معراج روحانی می‌شود. این مختصری بود از بیان مراتب قرائت که در این فصل به اجمال اشاره شد. والله الموفق الی سبل الرشاد. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_شش #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅در حديث شريف مصباح الشّريعة مبگويد : « چون تكبير گفتى ، كوچك بشمار همهء موجودات را در نزد كبرياء حق . » تا آن كه میفرمايد : « از قلب خود اعتبار كن در وقت نماز ، اگر حلاوت نماز را دريافتى و سرور و بهجت آن در نفست حاصل شده و قلبت به مناجات حق مسرور و به مخاطبات او ملتذّ(لذت میبرد) است ، بدان كه خداوند تو را تصديق فرموده در تكبيرت. ✅پس اى عزيز ، قلب را به آداب عبوديّت مأنوس كن و به ذائقهء روح حلاوت ذكر خدا را بچشان . و اين لطيفهء الهيّه در ابتدا امر به شدت تذكَّر و انس با ذكر حق حاصل شود ، ولى در ذكر قلب مرده نباشد و غفلت بر آن مستولى (غالب)نشود . و چون با تذكَّر قلب را مأنوس نمودى ، كم كم عنايات ازليّه(توجه دائمی پروردگار) شامل حالت گردد و فتح ابواب ملكوت بر قلبت گردد . و علامت آن تجافى(دوری) از دار غرور و انابه(توبه) به دار خلود (زندگی جاودانه)و استعداد براى موت قبل از رسيدن موت است. ✅بايد دانست كه هر چه از سير ملكوتى و سلوك الهى باز مانديم ، به واسطهء اغواى شيطان و واقع شدن در تحت سلطنت شيطانيّه ، از قصور يا تقصير خود ما است كه به آداب معنويّه و شرايط قلبيّهء آن قيام نكرديم ، چنانچه در تمام اذكار و اوراد و عبادات كه به نتايج روحيّه و آثار ظاهريّه و باطنيّهء آنها نائل نمىشويم براى همين دقيقه است . از آيات شريفه قرآنيّه و از احاديث شريفهء معصومين عليهم السلام آداب كثيره استفاده شود كه تعداد همهء آنها محتاج به فحص كامل و اطالهء(طولانی کردن) كلام است . و ما به ذكر بعض آنها اكتفا میكنيم . ✅برای پناه بردن به خداوند چند کار را انجام بده: 1⃣دوری از شیطان 2⃣خلوص در هر کار(کسی که چهل روز در هرکاری اخلاص داشته باشد و خود را براى خدا خالص كند و عملهاى قلبى و قالبيش را خالص براى حق كند ، قلبش الهى شود ، و قلب الهى جز چشمه هاى حكمت نزايد ، پس زبانش نيز ، كه بزرگتر ترجمان قلب است ، ناطق به حكمت شود .) 3⃣ایمان(ايمان حظَّ قلب است كه با شدّت تذكَّر و تفكَّر و انس و خلوت با حق حاصل شود .) ✅پس اگر بخواهيم از تصرف شيطان خارج شويم و در تحت پناه حق تعالى واقع شويم ، بايد با شدّت ارتياض قلبى و دوام توجّه يا كثرت آن و شدّت مراوده و خلوت ، حقايق ايمانيّه را به قلب رسانده تا قلب الهى شود ، و چون قلب الهى شد ، از تصرّف شيطان تهى گردد. 4⃣توکل(كه آن نيز از شعب ايمان و انوار حقيقى لطيفهء ايمانيّه است . و آن واگذار نمودن امور است به حق ، كه از ايمان قلب به توحيد فعلى حاصل شود .) ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_هفت #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅حقيقت «استعاذه» عبارت است از حالت و كيفيّت نفسانيّه‌اى كه از علم كامل برهانى به مقام توحيد فعلى حق و ايمان به اين مقام حاصل شود چون قلب به اين لطيفه ايمانيّه و حقيقت برهانيّه ايمان آورد، در آن حالت انقطاع و التجائى حاصل شود، و چون شيطان را قاطع طريق انسانيّت و دشمن قوى خود يافت، حالت اضطرارى حاصل شود كه اين حالت قلبى حقيقت استعاذه است. ✅چون زبان ترجمان قلب است، آن حالت قلبيّه را با كمال اضطرار و احتياج به زبان آورد و اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم را از روى حقيقت گويد. و مثل چنين شخصى كه استعاذه‌اش فقط لفظيّه است مثل كسى است كه از شرّ دشمن جرّارى بخواهد به قلعه محكمى پناه ببرد، ولى خود به طرف دشمن برود و از قلعه رو برگرداند و لفظا بگويد از شر اين دشمن به اين قلعه پناه مى‌برم. چنين شخصى علاوه بر آنكه به شرّ دشمن گرفتار شود به سخريّه او نيز دچار گردد. ✅و اما ارکان استعاذه: اول، مستعيذ. دوم، مستعاذ منه. سوم، مستعاذ به. چهارم، مستعاذ لأجله ركن اول در «مستعيذ» است انسان تا در بيت نفس و طبيعت مقيم است و به سفر روحانى و سلوك إلى اللّه اشتغال پيدا نكرده و در تحت سلطنت شيطانيّه به همه شئون و مراتب است، به حقيقت استعاذه متلبّس نشده و لقلقه لسان اوبى‌فائده بلكه تثبيت و تحكيم سلطنت شيطانيّه است، مگر با تفضّل و عنايت الهى. و چون به سير و سلوك إلى اللّه متلبّس گرديد و سفر روحانى را شروع نمود، تا در سير و سلوك است آنچه مانع از اين سفر و خار طريق است شيطان او است، چه از قواى روحانيّه شيطانيّه و يا از جنّ و انس باشد، زيرا كه جنّ و انس نيز اگر خار طريق و مانع سلوك إلى اللّه باشند به دستيارى شيطان و تصرّف آن باشد، ✅انسان در دو مقام مستعيذ نيست: يكى قبل از سلوك، و آن حال احتجاب محض است كه در تحت تصرّف و سلطنت شيطان است. و يكى بعد از ختم سلوك، كه فناى مطلق دست دهد، كه از مستعيذ و مستعاذ منه و مستعاذ له و استعاذه خبرى نيست. و در دو مقام مستعيذ است: يكى حال سلوك إلى اللّه، كه استعاذه كند از خارهاى طريق وصول كه قعود بر صراط مستقيم انسانيّت كردند، و يكى در حال صحو و رجوع از فناى مطلق، كه استعاذه كند از احتجابات تلوينيّه و غير آن. ✅ركن دوم در «مستعاذ منه» است. و آن ابليس لعين و شيطان رجيم است كه به واسطه دامهاى گوناگون انسان را از وصول به مقصد و حصول مقصود باز دارد. آنچه تو را از حق باز دارد و از جمال جميل محبوب جلّ جلاله محجوب كند شيطان تو است، چه در صورت انسان باشد يا جن. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_هشت #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅ركن سوم در «مستعاذ به»(کسی که به او پناه می‌بریم) است. بدان كه چون حقيقت استعاذه(پناه بردن) در سالك إلى اللّه متحقّق و در سير و سلوك به سوى حق متحصّل است، يعنى استعاذه اختصاص دارد به سالك در مراتب سلوك، پس به حسب مقامات و مراتب سايران و مدارج و منازل سالكان، حقيقت «استعاذه»(پناه بردن) و «مستعيذ»(پناه برنده)و «مستعاذ منه»(از او پناه می‌بریم به کسی) و «مستعاذ به»(به او پناه می‌بریم) فرق مى‌كند. ✅بدان كه استعاذه باسم اللّه به واسطه جامعيّت مناسب با همه مقامات است، و آن در حقيقت استعاذه مطلقه است و ديگر استعاذه‌ها مقيّده است. ✅ركن چهارم در «مستعاذ له» است، يعنى غايت استعاذه. بدان كه آنچه مطلوب بالذّات است براى انسان مستعيذ، از سنخ كمال و سعادت و خير است. ✅بالجمله، سالك در هر مقامى غايت حقيقى او حصول كمال و سعادت است بالذّات. و چون با سعادت و كمالات در هر مقامى شيطانى قرين و دامى از دامهاى او مانع از حصول است، ناچار سالك به حق تعالى پناه برد از آن‌ شيطان و شرور و دامهاى او براى حصول مقصود اصلى و منظور ذاتى، پس، در حقيقت غايت استعاذه براى سالك، حصول آن كمال مترقّب و سعادت مطلوبه است. ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌

#جلسه_بیست_و_نهم #آداب_نماز_امام_خمینی #خلاصه_و_پر_کاربرد ✅ آداب تسمیه: از امام رضا(ع) روایت شده است : "بسم الله" یعنی نشان زدن خود به نشانه‌های الهی که همان عبودیت است. سالک تا در چنگال شیطان است، نشانه‌های شیطانی دارد و تسمیه‌اش بی‌ثمر است. تنها با یقظه و استعاذه می‌توان از این زندان رست و کم‌کم نور الهی جای ظلمت را می‌گیرد. ✅تسمیه حقیقی آنگاه است که سالک از آلایش‌های شیطانی پاک شود و صفات الهی در او جلوه کند: در ظاهر حفظ نظام جامعه و در باطن عبودیت و در عمق باطن، خداگرایی. این سیر تا آنجا پیش می‌رود که سالک به مقام اسمایی رسد و تمام نمازش با زبان الهی گردد. ✅برای سالکان متوسط، تسمیه باید با تذکر قلبی همراه باشد نه صرف لقلقه زبان. شاید اشاره "سمه" در حدیث به رحمت رحمانیه و رحیمیه باشد که همه عالم را فرا گرفته، حتی در قصاص و حدود نیز این رحمت نهفته است. چنانکه قتل بنی قریظه از سر رحمت بود نه غضب. ✅امر به معروف باید از سر رحمت باشد، نه خودنمایی. موسی(ع) پس از سال‌ها تربیت الهی، با نرمی به سوی فرعون فرستاده شد: "فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا". این است شیوه واقعی ارشاد که دل‌های سخت را نرم می‌کند. باید قلب را از محبت پر کرد، آنگاه به هدایت خلق پرداخت. ✅بدان که علما را در متعلق «باء» بسم‌الله اختلاف است. برخی به مشرب (روش) ادب ، آن را به «ابتداء» (شروع کردن) یا «استعانت» (طلب کمک) تأویل برده‌اند و برخی از عامّه بر وفق (مطابق) روایات شایع ، آن را استعانت گرفته‌اند. اما اهل معرفت ، «باء» را به «ظهر» (تجلی الهی) نسبت داده‌اند، چنانکه گویند تمام موجودات به ظهور (پیدایش) اسم جامع الهی، یعنی «اسم اعظم» (برترین نام خدا)، پدیدار گشته‌اند. پس «اسم» ــ که یا نشانهٔ حق است یا به معنای علوّ (بلندی) و ارتفاع ــ عبارت است از تجلّی فعلی انبساطی حق، که آن را «فیض منبسط» (فیض گسترده‌ی الهی) و «اضافهٔ اشراقیه» (نورانیت الهی) خوانند. این معنا در آیات و روایات اهل‌بیت(ع) بسیار مؤید (تأییدشده) است، چنانکه در حدیث شریف کافی آمده: «خدا مشیّت (اراده) را آفرید، سپس اشیا را به مشیّت خلق فرمود.» و مراد از «مشیّت»، همان فیض منبسط است که ظلّ (سایه) مشیّت ذاتیّهٔ قدیمه (اراده‌ی ازلی خدا) است. ✅ «اسم» در حقیقت، نفس تجلّی فعلی است که تمام دار تحقّق (جهان هستی) به آن قائم است. اطلاق (استفاده) «اسم» بر امور عینیّه (واقعی) در کلام خدا و اهل‌بیت(ع) بسیار است، چنانکه فرموده‌اند: «اسماء حسنى (نام‌های نیکو) ما هستیم.» و محتمل است که «بسم‌الله» در هر سوره متعلق به خود آن سوره باشد؛ مثلاً در سورهٔ حمد، اشاره به این است که حمد حامدان نیز به قیومیت (پایداری به قدرت) اسم «الله» است. پس «تسمیه» (گفتن بسم‌الله) در مقدمهٔ اقوال و اعمال، تذکری است که هر قول و عملی به قیومیت اسم الهی صادر می‌شود. ✅ رحمت «رحمانیه» (بخشش گسترده‌ی الهی) بسط (گسترش) اصل وجود است که عام (همگانی) است و از صفات خاصهٔ حق، و رحمت «رحیمیه» (بخشش ویژه‌ی الهی) ــ که هدایت هادیان نیز از رشحات (تراوشات) آن است ــ خاص سعداء (خوشبختان) است، گرچه در روایات گاه عام شمرده شده، چنانکه فرموده‌اند: «الرحمن بجميع خلقه و الرحيم بالمؤمنين خاصّة.» (رحمان به همه مخلوقات و رحیم تنها به مؤمنان است). و در آیات و ادعیه، به تجلّیات (ظهورات) اسماء الهی بسیار اشاره شده، مانند تجلّی حق بر کوه طور یا در دعای سمات که در آن مضامین عالیۀ عرفانی نهفته است. ✅حقیقت اسم، مراتبی از غیب الغیب (پنهان‌ترین پنهان) تا ظهور الظهور (آشکارترین آشکار) دارد، و اتمّ الاسماء آن است که از کثرات مبرّا باشد، یعنی تجلّی غیبی احدی در مقام «فیض اقدس» (فیض مقدس الهی). و «الله» ظهور به «فیض مقدس» است، و «رحمن» و «رحیم» ممکن است صفت اسم یا صفت «الله» باشند. پس بسم‌الله دریچه‌ای است به اسرار توحید که در هر سوره معنایی خاص دارد، و در نظر عارف، همهٔ کثرات در اسم اعظم فانی‌اند ✍🏻جمعی از طلاب جامعه الزهرا(س) پ.ن:برای اطلاع از مسابقه آداب نماز در ماه رمضان پیام قبلی رو مطالعه بفرمایید🌹 🛑برای مطالعه جلسه اول اینجا رو کلیک کن. @samawriter | سماء🌌