تو میگویی صبر کنم ، غم تمام میشود اما عزیز من اینجا هیچ چیز تمام نمیشود ، جز آدمها . .
بعضیا رو لازم نیست حذف کنی؛ فقط ازشون فاصله بگیر، خودشون میفهمن چقدر بیاثر بودن.
منظورتون چیه هر روز بیرونید؟ من یه روز برم بیرون تا ماها و حتی شاید سالها باطری اجتماعیم رو صفر میمونه.
سهرابِ سپهری میگه: من به اندازهی تنهاییِ خود میفهمم، که چرا باغِ گلِ و ریحان کم نیست؛ در دلِ من چیزیست، مثلِ خوابِ دمِ صبح، و چنان بیتابم، که دلم میخواهد، بدوم تا ته دشت، بروم تا سرِ کوه. دورها آواییست، که مرا میخواند...