#سیدالشهدا (ع) #مداحی

بدون کربلا گذشت...

رسید لب رودخانه سرگشته بود به دنبال صدفش میگشت این ماهی کوچک! همه جارا به دنبالش گشت. نبود که نبود. پرسیدند: چرا؟ گفت: زیباست، دوستش دارم، صدف بوی دریا میدهد! پاسخ دادند: پس دریا را پیدا کن، بوی دریای صدف زود می‌پرد! گوش نداد، باز سرگشته به دنبال صدفش می‌گشت. چند سالی گذشت. حالا آن ماهی کوچک، بزرگ شده بود. آمد کنار رودخانه پرسیدند: صدف را پیدا کردی؟ گفت: بله! بارها پیدا کردم و بوییدم! بوی دریا میداد! اما زود بوی دریایش پرید! خالی شد. باز صدفی دیگر و باز هم بوی دریایی که پرید و باز صدفی دوباره... پرسیدند: بازهم آمده ای صدف پیدا کنی؟ لبخند زد. سر پایین انداخت آرام گفت: آمده ام دریا را پیدا کنم... دریا همیشه دریا میماند.. گفتند: تو از همان اول هم به دنبال دریا بودی! صدف بهانه ی نقد ترِ دریایِ دور دست و نسیه بود. جواب داد: دریا خیلی بزرگ است. در وسعت قلب من جا نمیشود... آمده ام قلبم را وسعت بدهم، شاید دریا درونش جا شد... #سِرِّ_درون #تربیت_توحیدی

اگر در این چشم ها خدا نیست، پس چیست ؟ #میناب #چشم_ها

....

ققنوس بود. نمی‌دانست. آتش گرفت، اما پرواز نکرد. سوخت! نمی‌دانست یک مرحله قبل پرواز آتش گرفتن از درون خود است. #سِرِّ_درون

اینجا پر از «نفس» هاییست که از آتش صدر خود طوفانی به پا کردند تا جانشان را به #پرواز در آورد. ققنوس بودند. پروانه بودند. #پرواز

#پرواز... ؟ راستی... عباس... درد هایم کو... ؟

تو آن سِرّ خلقتی که گِلِ مانده ی متعفنِ مُرده را هم اگرنظر کنی، تازه می‌کنی و نور میدهی و جان می‌بخشی و به آتش می‌کشی... #جان‌_عالم

فاطمیه ها همیشه گواه بودند که تو آن اعجاز الهی هستی. جبرئیل ملک غاصب جان است و «فاطمه» معطیِ حَیّ...

خود، اصلی ترین مانع حرکت بشر است. #انقطاع

هرچه هست، در ذوبِ رَبّ شدن است.