کسی که می‌دونه.. چی... کشیدم ابالفضله....:)

ای تکیه گاه حرم... درِ این بی کسی ام را تو برویم بگشا به سر و پای عزیزت سوگند عزیزم عباس من از آن روز که گفتم به حسین و بگفتم که شبم روز نخواهد شد باز از همان شب که در آن ظلمت و تاریکی ام منِ یکه منِ تنها با همان بار عظیم و غم و درد به در خانه ی تو باتنی خسته پناه آوردم از همان شب که شکست قلب و سر و جان وجودم... آری در همان شب که صدا کرد وجودم و بگفت ای سیدِ شهیدان مگر عباس نیست؟ با همه درد وجودم فریادم زدم که تورا جان ابالفضل پناهم ندهی میمیرم... آری از آن شب بود که شدم مستِ غمِ غربتِ آن لحظه ی شرمندگی از روی رباب که عباس برایش بگفتا که حسین... مبادا ببری این تن کم شده ام را به حرم... به رباب قول دادم که برای لب عطشان علی اش ببرم جرعه ی آب... و نشد.... آه از آن نشدن های لبِ آبِ فرات... عزیزم عباس از همان پس شده که باب حوائج شده ای... و در این لحظات که منم چون خود تو بریده ام ز همه تو بیا باز غم از تار وجودم برکن با همان دست که نداری بر تن بگشا ... گره هایم را... گرچه .... جانم به فدای آن غم که منِ بنده ی سرگشته و کم سعادت را می‌کشاند به پای قبله شاید اصلا همه ی سِرِّ قضیه این است... و گفت آن مرد که خدایا هرچقدر میشودم... باز بکوب بزن و باز بزن اما نکند مرا ز در خانه ات برانی مولا.... جان عباسِ اباعبدالله... #درون_نوشت #سِرِمگو

دیگه خستم از این روزای تکراری از این خواب تو بیداری از استفهام انکاری...

به ما گفتن قفس دل‌ بازه و پرواز... دل گیره... دروغ گفتن :) به ما گفتن هرکس اهل دنیا نیست...می‌میره! دروغ گفتن :) به ما گفتن که آزاده کسی که اینجا پاگیره! دروغ گفتن :)

دلم #پرواز........ میخواد....... دلم همراز....... میخواد......

زمین پایان من..... نیست..... دلم آغاز......... میخواد......

عشقم اگر علی ست سرِ دارم آرزوست... مرگی شبیه میثم تمارم آرزوست...

خوش به حالت فائزه... بیا رفیق بشیم شنیدم رفیقا هم عاقبت میشن...