eitaa logo
•|صَمْت|•
220 دنبال‌کننده
577 عکس
127 ویدیو
5 فایل
صَمْت، سکوتی پر معنا چاهِ من است. و کاش یوسفی مصطفی‌ از آن سربرآورد، نه مغروقی مطرود! @Nazdikim69
مشاهده در ایتا
دانلود
إِنَّمَا یَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقینَ فعلی که برای خدا فرستاده می‌شود فقط درصورتی که اهل مبارزه با درون‌خودت باشی از تو قبول میشود و نامش را میتوان «جهاد» گذاشت. و اگر نه، تلاشیست شاید برای خودت و شاید دیگری و پوچی می‌شود که دستت را نخواهد گرفت... کاربرای خدا هزار بار جنگیدن با «من»ی میخواهد که هر دقیقه تورا به بندگی خویش می‌طلبد. و مَنْ یَتَّقِ اللّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخرَجاً و اگر از کارزار این مبارزه تو حرف خدا را تقدم بخشیدی و نفست را هربار افسار زدی و خلاف میلِ شقیِ خود عمل کردی، خدا راه های نجات را به قوت بازخواهد کرد. حتی اگر ۷ درِ قصرِ قفل شده به روی یوسف نبی باشد. و اگر کار گره خورده... تنها اوست تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ و راه گره گشایی را نشان داده...
توحید افعالی چه بود؟ آنکه منشأ تمام اثرات را پروردگار واحد عالم ببینی و بدانی و جز او هیچ فعلی نبوده و نیست و هرچه هست در طول اراده او قرار میگیرد.
مومن نه چندان از درد و نقصی ناراحت میشود و نه چندان از لطفی خرسند. نه زیاد از تهمت و افترایی غمگین میشود و نه زیاد از تعریف و تمجیدی به وحد می‌آید. نه آنقدر از سرزنشی محزون میشود و نه آنقدر از تشویقی به ذوق می‌رسد. بلکه «الحمدلله علی کل حال» را از آن جهت میگوید که میداند تمام احوال عنایت رَبّ است به عبد خود و در همه حال شکر دارد و سپاس این لطف را باید بجای آورد که هرچه هست لازمه ی عبودیت و بندگی و توحید اوست. ! ۱
اضطراب زمانی حاصل میشود که عبد بیش از حد لازم و واقع، خود را صاحب اثر میبیند! و گمان میکند باید و میتواند و گردنش است هزار کار! اما نمیکند یا نکرده است! و سرمی‌گذارد به شماتت خود و از دل همان دردی پدید می‌آید و اضطرابی شکل میگیرد که ریشه ی آن بیش از اندازه مسئولیت روی دوش خود گذاشتن است‌. و این است همان مسئولیت پذیری غیر توحیدی! ۲
فرمود الحمدلله رب العالمین.... این عالم تنها یک رب دارد یک مربی! مادر ها و پدر ها و معلم ها و مربی ها و اساتید و راهنماها و اتفاقات و نشانه ها و کتاب ها و علم ها و دانشگاه ها و حوزه علمیه ها و سرگذشت ها عبرت ها و تاریخ ها و... همه وسیله و یدالله اند. همه سرباز خدا هستند.
مادر گاهی از رب هم دلسوز تر میشود! آنقدر که هر قدم خطایی از فرزندش را بر عهده خود میداند و بیش از اندازه دچار اضطراب تربیت و هدایت پاره ی تنش می‌شود! شیره جان است. ولی قبل از آنکه فرزند و نهال عمر من باشد، عبد خالق و رب و مالک خود است!
در پازل پروردگار جهان تربیت می‌کند. خود را وسیله و یَدِ الله میداند و در مسیر توحید بنده ی خدا را پرورش میدهد. قواعدی دارد که عالمی حرف و بحث میطلبد. تربیت توحیدی نه به معنای تربیت فردی موحد. بلکه به معنای تربیت به‌گونه ی الهی و تالی‌تلو ربّ العالمین... ۳
و اگر یک به حق تربیتی توحیدی و بر مبنای ربوبیت الله داشته باشد و خود را تماما وقف و حلّ و هضم در ربوبیت الله کند و به قله ای برسد که در مسیر تربیتش هیچ نفسی راه ندهد و هیچ منی را دخیل نکند و هیچ میلی را بندگی نکند... به راستی که او تجلیِ حقیقیِ رب و نماینده ی راستین خداوند بر روی زمین است. در چهره ی این مادر میتوان را به نظاره نشست.
•|صَمْت|•
پسر قشنگم... شنیدم تنها چیزی که ازت موند پلیور آبی و یکی از کفش هات بوده.. حضرت زهرا و خیلی دوست
باز به یاد چشم های تو افتادم ماکان... چشم هایی که هیچ رد و اثری از آن نماند! چه شهادت زیبایی... حَلَّتْ بِفِنائِکَ....
دوتا کوچولو سه چهار ماهه تازه مهمون این جمع شدن و فعلا باید جدا از بقیه باشن تا بزرگ تر بشن و جدایی از شیر مادر و چطوری غذا خوردن و یادبگیرن... اومدم پیششون و دیدم این کوچولو که مِهرش بیشتر از دوستشه داره گریه میکنه... گاو ها از با محبت ترین حیوانات هستن. خصوصا موقع جدایی مادر از گوساله‌اش تا چند روز هردو آشفته هستن و چشم هاشون بارونیه... البته، بین اینها هم بعضی از بعضی دیگه عاطفه شون بیشتره...