بقول استاد #شهید_مطهری هدایت #امام تکوینی ست و هدایت #نبی‌، تشریعی نبی می‌ایستد سر دوراهی ها و راه را نشانت میدهد و می‌گوید برو اما امام سر دوراهی دستت را میگیرد و خودش تورا میبرد و از موانع ردت میکند و به مقصد «میرساندت».

به امید هدایتت آمده ام سلطان... که دستان پر از خالی ام را بگیری و به آن شهد شیرین موعود برسانی...

کم سن و سال بود. همراه مادر از زیر زمین حرم به بالا برمی‌گشتند که مکالمه یک پدر و دختر و پسر خردسالش را شنید. _ : بابا جان دستاتونو بکشید روی دیوارها تبرک بشه + :چرا بابا؟ _ : شاید امام زمان موقعی که اومدن زیارت امام رضا به یکی از این دیوارها تکیه زده باشن.... #خاطرات

این «اسم اعظم» و این «روح اعظم» بماند به یادگار یا رأفت میکنی و کاسه ی گدا را پُر؛ یا تغییر میدهی قضایی را که روزی دهش از نمک تا فلک، تویی... #نیَّت #سِرِّ_درون

ألسَّلامُ عَلیکَ یا غَریبَ الغُرَباء...

سلام امام رضا من آشنام امام رضا گفتن تموم زندگیت؟ گفتم آقام......... :)

همین امام رضا... خوردم زمین امام رضا....

ألسَّلامُ عَلَیکَ یا نورَاللّٰهِ فی ظُلُماتِ الأَرضِ

‌ دور و بر قلب و فکرمان خیلی شلوغ شده است. در این کثرت، كسی به کلمه واحده نمی‌رسد، دلی برای مناجات تنگ نمی‌شود، حالی برای اشک دست نمی‌دهد، دستی به قنوت بالا نمیرود، گمشده ای به وصل نمیرسد، مجنونی لیلا را پیدا نمیکند، جانی فدا نمیشود! باید قلب را از بند «ماسوی‌الله» رها کرد. آن وقت محبت کردن به غیر هم طعم خلوص از رجس می‌گیرد و خوش طعم تر و گواراتر میشود‌ و راحت به عمق جان ها می‌نشنید. #سِرِّ_درون

و این نقطه ی جهان خوب دل را صفا می‌دهد و قلب را سبک می‌کند و نفس را تکان میدهد. اثر زیارت وضعی و تکوینی است. نمیتوان به حریم امام نزدیک شد و جان به سمت توحید حرکتی ولو کوتاه نکند. حتی اثر چای این حریم که با ذکر امام و نام امام و توسل به ایشان تهیه شده هم اثراتش از جنس #امداد است. از جنس #هدایت است. چه بر جسم و چه بر روح... #میان‌بُر #امام_رئوف

السَّلامُ عَلَی الْأَئِمَّةِ الدُّعاةِ وَالْقادَةِ الْهُداةِ وَالسَّادَةِ الْوُلاةِ وَالذَّادَةِ الْحُماةِ وَأَهْلِ الذِّکرِ وَأُولِی الْأَمْرِ وَبَقِیةِ اللّهِ وَخِیرَتِهِ وَحِزْبِهِ وَعَیبَةِ عِلْمِهِ وَحُجَّتِهِ وَصِراطِهِ وَنُورِهِ وَبُرْهانِهِ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُ. #جامعه_کبیره

میلی به صبح شدن شبم نیست. شبی که بنا باشد تو را طوس بگذارم و به دیار کریمان بازگردم. کدام دلِ تنگ طاقت وداع دارد وقتی در کنار تو هم بهانه ات را می‌گیرد؟ #امام_رئوف