eitaa logo
•|صَمْت|•
220 دنبال‌کننده
577 عکس
127 ویدیو
5 فایل
صَمْت، سکوتی پر معنا چاهِ من است. و کاش یوسفی مصطفی‌ از آن سربرآورد، نه مغروقی مطرود! @Nazdikim69
مشاهده در ایتا
دانلود
شهدا زنده اند سند؟ نشانه ها کاری ندارم به آخر کار اما همینکه خودت را نشان میدهی، مقدار زنده بودنت را ثابت میکند.
امروز، روز پاسدار بود میلاد حضرت سیدالشهدا دوسال پیش تو همین لباس مقدس اومدی و رفیقِ رفیق ما شدی... همسر و همسنگرش شدی :) یادته اون شب تو مسیر برگشت حرم گفتم آخر هم عاقبت شهید مختار زاده میشی و الهی که بشی؟ شدی... :) خانومت می‌گفت دیدی دعات گرفت؟ گفتم دعای من؟ التماس هروزه خودش بود... شهادت از اولش هم توی صورتت بود به بچها قول داده بودم میپری... و پریدی... :) روزت مبارک برادر شهیدم 🌿
ماموریت...
آب بینی بز بیمار... شما چه خوب دنیا را توصیف کردی! شما ذاتش را دیده بودی.... نه! تو آن را زیسته بودی و بی بهایی اش را خوب چشیده بودی...
فرمود: وَ اللَّهِ لَدُنْیَاکُمْ هَذِهِ أَهْوَنُ فِی عَیْنِی مِنْ عِرَاقِ خِنْزِیرٍ فِی‌ یَدِ مَجْذُوم‌ به خدا قسم، این دنیای شما نزد من از استخوان خوک که در دست بیمار جذامی باشد، پست‌تر است.
چه بر سرت آمده علی... ؟
معنای زهد همین است. برخی فکر می‌کنند زهد به معنای گریز از دنیا و مذموم دانستن آن است، در حالی که برخی علمای علم اخلاق معتقدند همین ناخوش داشتن دنیا هم نوعی توجه به دنیاست و با معنای اصلی زهد در تعارض است. زهد یعنی بی‌توجهی و بی‌اعتنایی به دنیا و بی‌ارزش دانستن آن، و از نظر زاهد، برخوردار بودن و برخوردار نبودن از دنیا، مساوی است؛ اگر دنیا را به‌دست آورَد، از آن خوشحال نخواهد شد، و اگر آن را از دست بدهد، ناراحت نمی‌شود و غصه نمی‌خورد. قرآن کریم می‌فرماید: «لِکَیْلا تَأسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ‌ وَ لا تَفْرَحوُا بِما آتاکُمْ»
آه.... علی جان... چقدر دوست میدارم در آن لحظه که از اعماق جانت ناله کردی اُفٍّ عَلَى الدُّنيا وأسبابِها فَإِنَّها لِلحُزنِ مَخلوقَه هُمومُها ما تَنقَضي ساعَةً عَن مَلِكٍ فيها وعَن سوقَه کنارت بودم... کاش پیشت بودم...
تف بر دنيا و اسباب آن كه براى غم و اندوه آفريده شده است غم هايش دمى پايان نمى گيرند نه براى شاه و نه براى رعيّت منم همینطور مولای غریبم منم همینطور...
کاش چاهت بودم... کاش چاهم باشی... در این دنیا بیش از هر روزگاری به داشتن امام محتاجم
سخت... عمیق و بلند شکایت دارم از دنیا نه برای زخم هایش نه برای دشواری و پستی اش نه... شکایت دارم که حتی برای لحظه ای مهلت دیدار امام به ما نداده است...
آه... از تاریخ گفته اند تمام مردم به امت آخرالزمان قبطه میخورند... اما من قبطه میخورم به امت آن ۲۵۰ سال که حتی شقی ترین هایش مثل یزید و مغیره ها هم امامشان را زیارت کردند. که حتی ناکثین و مارقین و خوارجش مثل عبدالله بن وهب ها و عمروعاص هایش هم صدای امامشان را شنیدند. که حتی نامرد ها و رفیق نیمه راه هایی مثل عقیل ها و عبیدالله بن عباس هایش هم در جوار مولا تنفس کردند... خوب هایش که نوش جان... اما ما... هنوز که هنوز است دل خوش کرده ایم به نامی! به داستانی و شنیدنی و روایتی!