یادش بخیر پارسال این موقع ها من درحال گریه و زاری فراوان و نق زدن به جون دنیا... بقیه بهم تبریک میگفتن که قبول شدی

اما خیلی چیزا عوض شد ، خیلییی چیزااا من اومدم اینجا ، تازه فهمیدم معماری چی هست؛ تازه فهمیدم شریعتی چقدر خوشگله... فهمیدم معماری چقدر بیشتر بهم میخوره و حتی در بدترین حالت ممکنم باز من یه چیز جدید تجربه کردم و یاد گرفتم ، حتی اگه بعداً پشیمون شم وقتی فهمیدم چی قبول شدم خیلییی گریه کردم ، روز اول دانشگاه هم همینطور 😂... حس میکردم دارم تاوان پس میدم، تاوان اشتباهاتم ، تاوان تنبلیم ، تاوان بیخیالیم ، بی هدفیم ... خیلی چیزای دیگه اما اون روزا گذشت ، من اشتباه می‌کردم! بعضی وقتا باید اجازه بدیم زندگی مارو با خودش ببره ، بدون اینکه خودمون یا هیچ چیز دیگه ای رو مقصر بدونیم ، گاهی اوقات فقط باید تجربه کنیم و از تجربه جدید و شکست و اشتباه نترسیم

بچه هایی که چیزی که قبول شدیدو دوست ندارید؛ پاشو جمع کن خودتو بابااا فرصت بده به خودت ، هیچ عیبی نداره ، به هیچکسم هیچ ربطی نداره... دنیا دو روزه ، و بقول عموپورنگ: تو فوتبال و اسم فامیل ما بازنده نداریم بازی زندگی تجربه ست ما مسافر قطاریییم

ساده ترین اثر موسیقی فلسفی🛐:

می‌دونم باورش سخته ولی امروز هردوتا اتوبوسی که باید باهاشون بیام از جلوی چشمام رد شدن و رفتن

البته بار دوم سر این شد که من اومدم زرنگ بازی دربیارم و اولین اتوبوسی که سر راهم سبز شد روش نوشته بود بهارانو سوار شدم بدون هیچ ایده ای که شاید این اون وری میره

سلف core: خوشگل تریننن دختره دو تا میز جلو تر تنها نشسته ولی تو مجبوری با کسایی غذا بخوری که بی اجازه چنگالتو برمیدارن تا در تن ماهیشونو باز کنن

ببین دختره واقعا خیلی🛐

هیچکس نمیتونه باعث بشه من از چادر خوشم بیاد، اون:

وایبی که میده🛐🛐🛐

و حتی شاید با شدت و حدت زیباتر