من تازه رسیدم خونه دارم بیهوش میشوم

بنگر دوست من به شکوه معماری ایرانی بنگر

و فکر کن که چطور دربرابر چنین بناهای عظیم و زیبایی احساس کوچیکی و حقارت نمیکنی؟ *بزارید ساده تر توضیح بدم : دیدید وقتی تو محوطه برج میلادید و از پایین برجو نگاه میکنید چه احساس خوف و کوچکی ای بهتون دست میده؟ یا کلا برای همه مون پیش اومده که توی یه محوطه ای خیلی احساس کوچیکی بکنیم... با خودمون بگیم ما ی انسان چقد کوچک و حقیریم تو این دنیا

و اصلا یه سری سبک ها مختلف تو معماری با همین هدف بوجود اومدن که به انسان حس کوچیکی و حقارت بدن ، مثل سبک گوتیک تو اروپا . تو قرون وسطی برای اینکه قدرت و سلطه دین و کلیسا رو به همه نشون بدن کلیسا ها طوری ساخته می‌شده که آدم توش یا کنارش احساس کوچیکی کنه یا مثلاً معماری مصر باستان با اون مقبره و معبد های غول آسا که بازم هدفش این بوده آدما در برابر قدرت فرعون و خدایان احساس حقارت کنن

حالا دربرابر همه اینا یه سبک هایی ام بودن که هدفی برخلاف این داشتن ، میخواستن بنایی بسازن که با تناسب و تقارن کامل و درست انسان درون احساس ارزشمندی و راحتی و امنیت کنه ، ینی یجورایی بنا در خدمت مردم نه مردم در خدمت بنا که یکی از نمونه های بارزش معماری ایرانی اسلامیه بهش میگن مردم مداری در معماری ، ینی بنا با تناسب بدن انسان ، با تناسب چشم انسان ساخته شه ، که هم براش کاربردی تر باشه هم بهش احساس امنیت و راحتی بده

متاسفانه یا خوشبختانه ما چون از بچگی این معماریو تو مسجد و حرم ها دیدیم و لمس کردیم و نقطه مقابل شو اصلا ندیدیم متوجه نمیشیم که چقدر این ویژگی معماری مون ارزشمند و مهمه و چقدر باید بهش توجه کنیم که از دستش ندیم و حفظش کنیم

توضیحاتی در خصوص معماری ایران😔👆: اگه براتون جالبه

انتقاداتتون به من ، شخصیتم ، کارام ، حرفام و ... بگید خوشحال میشم https://daigo.ir/secret/91547762635

یه روز بلند شدم رفتم قم ( تازه قم! نه شمال و ...) و فهمیدم چقدر مذهبی بودن و چادری بودن و همزمان خوش اخلاق بودن و بادرک و فلان بودن بین همسن و سالام سخته