من باغ زمستان زده دارم تو نداری من خرمن طوفان زده دارم تو نداری

از خاطره ی تلخ بهشتی که فرو ریخت یک میوه ی دندان زده دارم تو نداری

“داش آکلم” و تنگ دلی درد نشان را بر صخره ی “مرجان” زده دارم تو نداری

من عهد نوشتم تو نه دیدی و نه بستی من دست به قرآن زده دارم تو نداری

“گر همسفر عشق شدی”را که شنیدی؟ من اسب به میدان زده دارم تو نداری

من اینهمه گفتم و تو یک جمله نوشتی: من سرمه به مژگان زده دارم تو نداری🤦‍♀

دوشواری نداریم که! D:

🦋هر عشقی که برخوردار از طهارت باشد،بخشی از عشق به خداست و عشقی است خدایی...امّا عشق به خدا را می‌توان در مکتبِ عاشقانِ به خدا یافت و با آن سیراب شد؛ امّا‌ "عشق به دیگری" ضرورتی است که از حادثه بر میخیزد نه از اراده به انتخاب و همین کار را مشکل میکند. در به در که نمیتوان دنبالِ محبوبِ خاکی گشت. درِ هر خانه را که نمی‌توان کوبید و پرسید: "آیا یارِ من اینجا منزل نکرده است؟" سرِ هر گذر همچو اوباش نمی‌توان ایستاد و در انتظارِ عبورِ یار،زمان را کشت! همین هاست که کار را مشکل میکند. 📚مردی در تبعیدِ ابدی | ص۱۷۴

🌱 ...امّا عشق به خدا را می‌توان در مکتبِ عاشقانِ به خدا یافت و با آن سیراب شد:) #چمران‌عاشقترین‌مرد:)

🌱همه ما عاشق آفریده شده‌ایم اما معشوقمان را خودمان انتخاب می‌کنیم {عین صاد} @Bidarbash_Tt

+سلام و رحمت