امام حسن و حسین کنار جنازه‌ی مادر سپس اسماء گریبانش را پاره کرد و سراسیمه از خانه بیرون آمد، حسن و حسین (ع) را در بیرون خانه ملاقات کرد. آنها گفتند: مادر کجاست؟ اسماء، سخنی نگفت، آنها به سوی خانه روانه شدند و دیدند که مادرشان رو به قبله دراز کشیده، حسین (ع) مادرش را حرکت داد، ناگهان دریافت که مادرش از دنیا رفته است، به برادرش حسن (ع) رو کرد و گفت: ای مادرم! خدا در مورد مادرم به تو اجر بدهد (آجَرَکَ اللَّهُ فِی الْوالِدَةِ). امام حسن خود را به روی مادر انداخت، گاهی او را می‌بوسید و گاهی می‌گفت: ای مادرم! با من سخن بگو، قبل از آنکه روح از بدنم بیرون رود. امام حسین پیش آمد و پاهای مادرش را می‌بوسید، و می‌گفت: «مادرم! من پسرت حسین (ع) هستم، قبل از آنکه قلبم شکافته شود و بمیرم، با من سخن بگو». خبر شهادت حضرت زهرا به امیرالمومنین توسط امام حسن و حسین اسماء به حسن و حسین (ع) فرمود: بروید نزد پدرتان علی (ع)، و وفات مادرتان را به او خبر دهید. حسن و حسین (ع) از خانه بیرون آمدند، در حالی که فریاد می‌زدند: یا مُحَمَّداه! یا اَحْمَداه! اَلْیَوْمُ جُدِّ دَلَنا مُوْتُکَ اِذْ ماتَتْ اُمُّنا : «آه! ای محمد! ای احمد (ص)! امروز مصیبت فقدان تو برای ما تجدید شد، چرا که مادرمان از دنیا رفت». سپس حسن و حسین (ع) وارد مسجد شدند، علی (ع) در مسجد بود، آنها شهادت فاطمه (س) را به او خبر دادند، علی (ع) از این خبر آنچنان دگرگون شد که بی‌حال افتاد، آب به صورتش پاشیدند، وقتی که حالش خوب شد، با ندائی جانسوز فرمود: بِمَنِ الْعَزاء یا بِنْتَ مُحَمَّدٍ کُنْتُ بِکِ اَتَعَزِّیُ فَفِیمَ الْعَزء مِنْ بَعْدِکِ. : «ای دختر محمّد (ص) به چه کسی خود را تسلیت بدهم، تا زنده بودی مصیبتم را به تو تسلیت می‌دادم، اکنون بعد از تو چگونه آرام گیرم؟» ماجرای غسل و کفن و نماز بر جنازه‌ی زهرا مرضیه چون شب فرارسید، امام علی جنازه را غسل داد، هنگام غسل هیچکس حاضر نبود جز حسن و حسین (ع)، زینب، ام‌کلثوم، فضّه و اسماء بنت عُمیس. اسماء می‌گوید: فاطمه (س) به من وصیّت کرد که هیچکس جز علی (ع) و من، او را غسل ندهد، من علی (ع) را در غسل دادن جنازه‌ی فاطمه (س) کمک کردم. حسن و حسین در آغوش حضرت زهرا سلام الله علیها در روایت ورقه آمده، امیر مؤمنان (ع) فرمود: مشغول غسل دادن فاطمه (س) شدم، او را در درون پیراهن، بی‌آنکه پیراهنش را از تن بیرون آورم غسل دادم، به خدا سوگند فاطمه (س) پاک و پاکیزه بود، سپس از باقیمانده‌ی حنوط رسول خدا (ص) او را حنوط کردم و کفن بر او پوشاندم، و پیچیدم، وقتی که خواستم بندهای کفن را ببندم، صدا زدم: ای اُمّ‌کلثوم، ای زینب، ای سکینه، ای فضّه، ای حسن و ای حسین هَلُمُّوا تَزَوَّدُوا مِنْ اُمِّکُمْ...: «بیائید و از دیدار مادرتان توشه برگیرید، که وقت فراق و لقای بهشت است». حسن و حسین (ع) آمدند و با آه و ناله می‌گفتند: : «آه! چه شعله‌ی حسرت و اندوهی که هرگز خاموش شدنی نیست، برای فقدان جدّمان محمد مصطفی (ص) و مادرمان فاطمه زهرا (س)، ای مادر حسن! و ای مادر حسین! وقتی که با جدّمان ملاقات کردی، سلام ما را به او برسان، و به او بگو: ما بعد از تو در دنیا یتیم ماندیم». امیر مؤمنان (ع) فرمود: اَنِّی اُشْهِدُ اللَّهَ اِنَّها قَدْ حَنَّتْ وَ اَنَّتْ وَ مَدَّتْ یَدَیْها وَ ضَمَّتْهُما اِلی صَدْرِها مَلِیّاً. : «من خدا را گواه می‌گیرم که فاطمه (س) ناله‌ی جانکاه کشید و دستهای خود را دراز کرد و فرزندانش را مدّتی به سینه‌اش چسبانید». ناگاه شنیدم هاتفی در آسمان صدا زد: یا اَبَا الْحَسَنِ اِرْفَعْهُما عَنْها فَلَقَدْ اَبْکِیا وَاللَّهِ مَلائِکَةَ السَّماءِ... : «ای علی!، حسن و حسین را از سینه‌ی مادرشان بلند کن، که سوگند به خدا این حالت آنها، فرشتگان آسمان را به گریه انداخت، و دوستان مشتاق دوست خود می‌باشند». آنگاه حسن و حسین (ع) را از سینه مادرشان، بلند کرد. منبع: ترجمه بیت الاحزان شیخ عباس قمی * مرحوم علامه سیدمحمدحسن میرجهانی طباطبایی : درخواب حضرت زهرا(سلام الله علیها) را دیدم خدمت ایشان عرض کردم: احوال شما چطور است؟ بانوی دو جهان در جواب شعری [ در بیان حال خود و فرزندش امام زمان (عج) ] فرمودند: دلی شکسته تر از من، در آن زمانه نبود در این زمان دل فرزند من شکسته تر است شیفتگان حضرت مهدی، ج۱، ص۱۶۰ ب مشاهده شرح ولادت و شهادت معصومین علیهم السلام اشعار منتخب حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

#مداحی زهرا مرا چه قدر بدهکار می کنی  داری برای دل خوشی ام کار می کنی مشاهده متن کامل شعر مداحی و روضه های ائمه ی اطهار

مظلوم مادر؛ بی کس مادر میدوید تو کوچه یه نفس مادر… سینه زنی #شهادت_فاطمه_الزهرا_سلام_الله علیها @sarallah73

سخنرانی شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

شب بود و چشم خفتگان در خواب خوش بود بیدار مردی اشک چشمش آی خوش بود در بیکسی تنها کسش را داده از دست نخل و نهال نارسش را داده از دست در خاک پنهان کرده خونین لاله‌اش را آزرده جسم یار هجده ساله‌اش را اشکش برخ چون انجم از افلاک می‌ریخت بر پیکر تنها امیدش خاک می‌ریخت در ظلمت شب بی صدا چون شمع می‌سوخت تنهای تنهای بی خبر از جمع می‌سوخت گوئی که مرگ یار را باور نمی‌داشت از خاک قبر همسرش سر بر نمی‌داشت می‌خواست کم کم گم شود در آسمان ماه چون عمر یارش عمر شب را دید کوتاه بوسید در دریای اشک دیده گل را برداشت صورت از زمین بگذاشت دل را بگذاشت جانش را در آن صحرا شبانه با پیکری بیجان روان شد سوی خانه آن خانه ای که دود آهش بُد سیه پوش در آن چراغ عمر یارش گشته خاموش آنجا که خاکش را بخون آغشته بودند هم آرزو هم شادیش را کشته بودند آنجا که جز غمهای دنیا را نمی‌دید در هر طرف می‌گشت زهرا را نمی‌دید خورشید کم کم جلوه گر می‌شد به افلاک ماه علی صد حیف رخ بنهاده در خاک صبح آمد و شب خفتگان جستند از جا آماده بعد از دفن بر تشییع زهرا در بین ره مقداد آن پیر جوانمرد چونان علی در غیرت و مردانگی مرد مردی که مردان جهان را مردی آموخت پیری که از استاد خود شاگردی آموخت فریاد زد کی چشم دلهاتان همی کور در ظلمت شب دفن شد آن آیت نور او بود از جمع شما بیزار بیزار او دید از خیل شما آزار آزار ثانی دوباره زخم مولا را نمک زد مقداد را چون بانویش زهرا کتک زد خون بر دل زار امیرالمؤمنین شد زیرا غلام پیر او نقش زمین شد #امام_علی_علیه_السلام اشعار منتخب حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

#سخنرانی_کوتاه موضوع جسم سیدالشهدا موضوع پاره پاره شدنه دینه... امام زمان سلام الله علیه چشم امیدش به ماهاست #حضرت_زهرا_رفتن_ب_در_خانه_انصار سخنرانی های کوتاه

#سخنرانی «مهریه حضرت زهرا سلام الله علیها» فهرست سخنرانی

#سخنرانی_کوتاه غفلت از ذکر خدا باعث قضا شدن نماز... توجه به حضرت عباس... سخنرانی های کوتاه

#سخنرانی_کوتاه مهریهٔ حضرت زهرا سلام الله علیها... نور حضرت زهرا سلام الله علیها... سخنرانی های کوتاه

سخنرانی ۱۴۰۵/۰۷/۰۹ درک گمراهی و هدایت