هفتاد و دو روز پیاده‌روی!

مشّایهٔ عِراق موکب و غذا و خادم و پزشک داره. اما من دارم از بیابان‌های طبس حرف می‌زنم... خور و بیابانک... رفتید؟ دیدید؟

ما تو مشّایه شب حرکت می‌کنیم که تو آفتابِ روز اذیت نشیم اما این کاروان شب امنیت نداره بیابونه تاریکیه جک و جونوره درنده و خزنده است روز باید حرکت کنه! آفتاب... خورشید... گرما...

موکبی نیست الآن. خوراکی. غذایی. سایه‌بونی. خادمی. بیابان. بیابان. بیابان.

اون ۱۵۰ نفر در حالتِ عادی نرفتن! این ۲۵مین سفرِ این کاروانه. اما در حالتِ عادی نیست! جنگه! جنگ! ۱۵۰ نفر خونه و زن و بچه و اموال و کار و دارایی و همه‌چی رو به امانِ خدا گذاشتن و پرچمِ یالثارات الحسین دست گرفتن و رفتن!

من تلویزیون ندیدم گفته این خبر رو؟ یا هنوز هر شبکه رو بزنی خواننده‌ها و بازیگرها جلوی چشمن؟! می‌دونین روی این خبر روی این کاروان عِراق چقدر چقدر چقدر کارِ رسانه‌ای می‌کنه؟!

اگر نمی‌دونین بزرگیِ این خبر چقدره به اربعین فکر کنید؛ تو اون سه_چهار روز پیاده‌روی کِی پاهاتون تاول می‌زنه؟! اگر اربعین نرفتید باید بدونید روزِ دومِ پیاده‌روی غروب دیگه پاها ملتهبه... بسته به ضعف و قوّتِ بدنی دیگه تاولا مثلِ درّ نجف قلوپ قلوپ روی انگشتای پاهات جوونه می‌زنه... روزِ؟ دوم! بالاخره می‌رسی کربلا بعد از سه روز. جای نگرانی نیست. توی راه پزشکه پماده دارویه شیر آبه برای شستشوی مدام. اما این ۱۵۰ نفر ۷۲ روز توی بیابون‌ها هستن... که نزدیکِ دو ماه‌ش هیچ خبری نیست! نه موکبی نه پزشکی نه خادمی نه رسیدگی‌ای... ۷۲ روز یعنی چند تا تاول؟ یعنی چقدر آفتاب‌سوختگی؟ یعنی چند بار گرمازدگی؟ یعنی چقدر کمردرد؟ پادرد؟ سردرد؟

اگر تلویزیون این خبر رو گفته بهم بگید برام مهمه بدونم وقتی برابرِ امربه‌معروف می‌ایستن وَ باد به بینی می‌ندازن که باید کار فرهنگی کرد چنین بمبِ خبرِ فرهنگی‌ای رو کار می‌کنن یا نه(!) این ۷۲ روز زیارت نیست! وَ این ۱۵۰ نفر زائر نیستن! این کاروان یه اطلاعیهٔ متحرکِ فرهنگیه و اون ۱۵۰ نفر خادمینِ فرهنگی! (من تعبیر می‌کنم! چون واقعاً سطح فهم برخی‌تون نوبره، لازم می‌دونم یادآوری کنم این ۱۵۰ نفر انسان‌های معمولی هستن! نه ارگانی و سازمانی و فرهنگی و دولتی! مردم هستن! مردمِ معمولی! من دارم کاروان و افرادش رو تعبیر می‌کنم!)

اگر گوشهٔ خیابونِ شهرهاتون یا جاده یه صف مردهای سفیدپوش دیدید اونا یارانِ خراسانی‌ِ امام هستن... زائر اونی که هنوز انتقامش گرفته نشده... وَ ما دیگه با بچه‌هاش حرفِ مشترک داریم...

می‌رن حرمِ امام رضاجان خداحافظی می‌کنن وَ راه میفتن از شهر خارج شن...

بیابون‌گردهای آفتاب‌سوختهٔ مجنونِ حسین علیه السلام❣

خدایا به من هم رحم کن... به این ۱۵۰ نفری که گل‌چین کردی به من هم رحم کن... منم تاول می‌خوام... منم منم منم منم