شعرهایم از خودم سرسخت تر دل بستهاند؛
من فراموشت کنم، اینها که ول کن نیستند ..
ذکر تو از زبان من، فکر تو از خیال من
چون برود؟ که رفتهای، در رگ و در مفاصلم
تورا جانم صدا کردم
ولیکن برتر از جانی
مگر جان بی تو می ماند
در این تندیس انسانی؟